Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Ισαβέλλα Β΄ (Isabel II de España, 10 Οκτωβρίου 1830 - 9 Απριλίου 1904) ήταν βασίλισσα της Ισπανίας (1833-1868), μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Ισπανίας Φερδινάνδου Ζ΄ από την τέταρτη σύζυγό του Μαρία Xριστίνα των Δύο Σικελιών, ανιψιάς του ίδιου, αλλά και της Μαρίας Αντουαννέτας.

Ισαβέλλα Β΄ της Ισπανίας
Isabel de Borbón y Borbón-Dos Sicilias.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Isabel II (Ισπανικά)
Γέννηση10  Οκτωβρίου 1830[1][2][3][4][5][6]
Μαδρίτη[7]
Θάνατος9  Απριλίου 1904[2][3][5] ή 10  Απριλίου 1904[8]
Παρίσι[7]
Τόπος ταφήςΒασιλική Κρύπτη του Εσκοριάλ
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηγεμόνας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΦραγκίσκος Α´ της Ισπανίας (1846–1902)
ΤέκναΙσαβέλλα, Πριγκίπισσα της Αστούριας
Αλφόνσος ΙΒ΄ της Ισπανίας
Infanta María del Pilar of Spain
Infanta María de la Paz of Spain
Infanta Eulalia of Spain
Fernando, Prince of Asturias (1850-1850)
Infante Francis of Assisi Leopold of Spain
María de la Concepción de Borbón y Borbón
María Cristina de Borbón y Borbón
ΓονείςΦερδινάνδος Ζ΄ της Ισπανίας και Μαρία Χριστίνα των Δύο Σικελιών
ΑδέλφιαAgustín Muñoz, 1st Duke of Tarancón
Infanta Luisa Fernanda, Duchess of Montpensier
María Amparo Muñoz, 1st Countess of Vista Alegre
Infanta María Isabel Luisa of Spain
ΣυγγενείςΚάρλος Μαρία (θείος από την πλευρά του πατέρα)
ΟικογένειαΟίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαMonarch of Spain (1833–1868)
Grand Master of the Order of Santiago
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Χρυσό Τριαντάφυλλο
Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος των Αγίων Μαυρικίου και Λαζάρου
Grand Cross of the Order of the Immaculate Conception of Vila Viçosa
Υπογραφή
Isabella II signature.svg
Θυρεός
Royal Greater Coat of Arms of Spain (1761-1868 and 1874-1931) Version with Golden Fleece and Order of Charles III Collars.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Διαδέχθηκε σε ηλικία τριών ετών τον πατέρα της Φερδινάνδο Ζ΄ πιέζοντας το Ισπανικό Ανώτατο Δικαστήριο να καταργήσει τον Σαλικό νόμο, που είχε επιβληθεί στην Ισπανία στις αρχές του 18ου αιώνα με την άνοδο της δυναστείας των Βουρβόνων στην εξουσία. Ζητούσε να επανέλθει ο παλιός νόμος, που ίσχυε για πολλούς αιώνες στην Ισπανία. Αυτό έφερε την αντίδραση του θείου της Καρλο-Μαρία κόμη της Μολίνα, που επιζητούσε τον θρόνο και αντιστάθηκε επτά χρόνια με πολεμικές επιχειρήσεις. Οι οπαδοί του, οι αποκαλούμενοι Καρλιστές, συνέχισαν τις ταραχές όλον τον 19ο αιώνα.

Τα δίκαια της Ισαβέλλας Β΄ παρέμειναν με την υποστήριξη του στρατού. Το Ισπανικό Ανώτατο Δικαστήριο εγκατέστησε κοινοβουλευτική κυβέρνηση, που κατάργησε τους θρησκόληπτους νόμους, δήμευσε την εκκλησιαστική περιουσία και την περιουσία των Ιησουιτών, προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της χώρας.

Ένα στρατιωτικό κίνημα υπό τον Ιωακείμ-Μαρία Λοπέθ οδήγησε τελικά στο να κηρύξουν την Ισαβέλλα Β΄ βασίλισσα από την ηλικία των 13 ετών. Σε ηλικία 16 ετών την πάντρεψαν με τον εξάδελφό της δούκα Φραγκίσκο δε Ασίς, ο οποίος ήταν ομοφυλόφιλος, κανένα όμως από τα παιδιά τους ή πολύ λίγα γνώριζαν ότι πατέρας τους ήταν ο συγκεκριμένος άνθρωπος. Ο διάδοχος, για παράδειγμα, Αλφόνσος ΙΒ΄, πίστευε ότι ήταν γιος ενός από τους σωματοφύλακες της μητέρας του.

Κακή διακυβέρνηση και ανατροπήΕπεξεργασία

Σε όλη την διάρκεια της βασιλείας της περιπλέχθηκε σε συνωμοσίες, ευνόησε ανάξιους στρατηγούς και υπουργούς και επανέφερε τους αντιπαθητικούς φιλοκληρικούς νόμους. Οι μέθοδοι αυτοί, η αυταρχικότητα και η ανικανότητά της την έκαναν εξαιρετικά μισητή στον λαό.

Όλα αυτά οδήγησαν στην επανάσταση του 1868, που μετά από μια μικρή αντίσταση των στρατηγών της, εκθρονίστηκε. Άλλα γεγονότα της βασιλείας της Ισαβέλλας ήταν ο πόλεμος με το Μαρόκο, επαναστατικές εξεγέρσεις σε Κούβα, Πουέρτο Ρίκο και πολλές πρόοδοι στα δημόσια έργα, ιδιαίτερα το οδικό δίκτυο, ώστε να διευκολυνθούν οι εμπορικοί δρόμοι.

Μετά την εξορία της (1868), οι Ισπανοί εκμεταλλεύτηκαν τον Γαλλο-Πρωσσικό πόλεμο και βρήκαν ως υποψήφιο μνηστήρα τον Λεοπόλδο των Χοεντσόλερν, κάτι που ο Γάλλος Ναπολέων Γ΄ δεν επέτρεψε, υποστήριζε όμως ο Γερμανός Όττο φον Μπίσμαρκ.

Η Ισαβέλλα εγκαταστάθηκε και ιδιώτευσε στο Παρίσι αφού χώρισε από τον ομοφυλόφιλο σύζυγο της, μένοντας παρ' όλα αυτά φίλη μαζί του μέχρι τον θάνατο του (1902). Το 1870 παραιτήθηκε από τα δικαιώματα της στον Ισπανικό θρόνο για λογαριασμό του μοναδικού της γιου, Αλφόνσου ΙΒ΄. Παρέμεινε στο Παρίσι, παρά την άνοδο του γιου της στον Ισπανικό θρόνο. Μία φορά επανήλθε, αλλά ο δόλιος χαρακτήρας της την περιέπλεξε σε νέες σκευωρίες και διώχθηκε οριστικά, κάνοντας μόνο πολύ προσωρινές επισκέψεις.

Τις τελευταίες μέρες της ζωής της βρέθηκε αντιμέτωπη με τα συζυγικά προβλήματα της μικρότερης κόρης της.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε το 1846 τον εξάδελφό της Φραγκίσκο δε Ασίς των Βουρβονων-Ισπανίας δούκα του Κάδιθ και είχε τέκνα:

ΠινακοθήκηΕπεξεργασία

ΑναφορέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Isabella II of Spain της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).