Άνοιγμα κυρίου μενού

Ιωάννης Καμπούρογλου

Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος
(Ανακατεύθυνση από Ιωάννης Καμπούρογλους)

Ο Ιωάννης Καμπούρογλου ή Καμπούρογλους (1851-1903) ήταν Έλληνας λογοτέχνης και δημοσιογράφος.

Ιωάννης Καμπούρογλου
Ioannis Kampouroglou (1894).jpg
Ο Ιωάννης Καμπούρογλου στο περιοδικό Νέα Ελλάς του 1894
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ιωάννης Καμπούρογλου (Ελληνικά)
Γέννηση1855
Φανάρι
ΘάνατοςΙουλίου 1903
Πόρος
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΟθωμανική Αυτοκρατορία
Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας
ποιητής
δημοσιογράφος
μεταφραστής
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1851 στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, ενώ ήταν συγγενής των Δημητρίου και Γρηγορίου Καμπούρογλου. Σπούδασε αρχικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και στη συνέχεια σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Γερμανίας για μεταπτυχιακές σπουδές. Επέστρεψε στην Αθήνα, και μαζί με τον Δημήτριο Κορομηλά εξέδωσε την Εφημερίδα (1873-1879), προτού αρχίσει να εκδίδει μόνος του τη Νέα Εφημερίδα το 1881. Από το 1896 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών, ενώ ασχολούνταν και με την ποίηση.[1]

Η πρώτη του εμφάνιση στην ποίηση έγινε το 1865 όταν συμμετείχε στον Βουτσίνειο διαγωνισμό ποίησης, ενώ το 1871 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Η Ακρόπολη, με την οποία διακρίθηκε σε ποιητικούς διαγωνισμούς. Από το 1881 και έπειτα, όταν άρχισε να εκδίδει την δική του εφημερίδα συνδέθηκε φιλικά με τον Γεώργιο Βιζυηνό και Νικόλαο Πολίτη, ενώ μετέφρασε έργα Ευρωπαίων συγγραφέων όπως οι Χάινριχ Χάινε, Βικτωριέν Σαρδού και Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα. Ιδιαίτερα πρωτοποριακή για την εποχή του ήταν η μετάφραση που έκανε στο έργο Νανά του Εμίλ Ζολά το 1880, με πρόλογο που έγραψε ο Αγησίλαος Γιαννόπουλος.[2]

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στην Τήνο, από όπου συνέχισε να ασχολείται με την ποίηση. Πέθανε στις αρχές Ιουλίου του 1903[3] στον Πόρο.[2]

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

Μεταξύ των έργων του περιλαμβάνονται τα εξής[2]:

Ποιήματα

  • Η Ακρόπολις, Αθήνα, 1872.
  • Φαέθων, 1873.
  • Πατρίς – Νεότης, Αθήνα, 1874.
  • Ύμνοι εις τον Καλδερόν. 1884.
  • Μούσα δραπέτις.
  • Έρωτος Ημέραι, 1887.
  • Διά τα παιδία, 1899.
  • Λυρική Συλλογή, 1900.

Μεταφράσεις

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία