Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας ή Ιωάννης ο Άφοβος (Jean Ier de Bourgogne, Ντιζόν, 28 Μαΐου 1371 - 10 Σεπτεμβρίου 1419) Δούκας της Βουργουνδίας (1404 - 1419), Κόμης της Βουργουνδίας, Κόμης της Φλάνδρας και Κόμης του Αρτουά (1405 - 1419) ήταν γιος του Φίλιππου του Ισχυρού και της Μαργαρίτας Γ΄ κόμισσας της Φλάνδρας. Χρησιμοποιούσε σαν κληρονομικό τίτλο το δούκας της Νεβέρ.[1]

Ιωάννης Α'
John duke of burgundy.jpg
Δούκας της Βουργουνδίας
Περίοδος 26 Αυγούστου 1405 - 10 Σεπτεμβρίου 1419
Προκάτοχος Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας και Μαργαρίτα Γ' της Φλάνδρας
Διάδοχος Φίλιππος της Βουργουνδίας
Γέννηση 28 Μαΐου 1371
Ντιζόν, Γαλλία
Θάνατος 10 Σεπτεμβρίου 1419 (48 ετών)
Μοντερό-Φο-Ιόν, Γαλλία
Τόπος ταφής Ντιζόν, Γαλλία
Σύζυγος Μαργαρίτα της Βαυαρίας
Επίγονοι Μαργαρίτα της Βουργουνδίας
Αικατερίνη
Μαρία της Βουργουνδίας
Ισαβέλλα
Φίλιππος της Βουργουνδίας
Ιωάννα
Άννα της Βουργουνδίας
Αγνή της Βουργουνδίας
Οίκος Οίκος των Βαλουά
Πατέρας Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας
Μητέρα Μαργαρίτα Γ', κόμισσα της Φλάνδρας
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )
Ο Ιωάννης Α' της Βουργουνδίας - ανώνυμο πορτραίτο (1415)

Πίνακας περιεχομένων

Πρώτα χρόνιαΕπεξεργασία

Παντρεύτηκε (1385) τη Μαργαρίτα της Βαυαρίας κόρη του Αλβέρτου της Βαυαρίας κόμη της Ολλανδίας και του Αινώ, ισχυροποιώντας τη θέση του στις Κάτω Χώρες.[2] Πριν την άνοδο του στο δουκάτο ήταν ένας από τους ισχυρότερους άντρες: Συμμετείχε στην εκστρατεία του αυτοκράτορα Σιγισμούνδου κατά του Τούρκου σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄. Στην Μάχη της Νικόπολης (1396) πολέμησε με τόσο πάθος και ενθουσιασμό που πήρε τον τίτλο του «ισχυρού». Συνελήφθη αιχμάλωτος, αλλά απελευθερώθηκε τον επόμενο χρόνο αφού ο πατέρας του έδωσε ένα τεράστιο ποσό σαν λύτρα.[3]

Σύγκρουση με το δουκάτο της ΟρλεάνηςΕπεξεργασία

Αμέσως μετά την άνοδο του στο δουκάτο ήρθε σε σύγκρουση με τον ξάδελφο του Λουδοβίκο της Ορλεάνης νεότερο αδελφό του τρελού βασιλιά Καρόλου ΣΤ΄, ήθελαν ο καθένας με την σειρά του να αναλάβει την αντιβασιλεία στην Γαλλία. Πραγματοποίησε σημαντικό γάμο ανταλλάσσοντας την κόρη του Μαργαρίτα με τη Μιχαέλα του Βαλουά που ήθελε να παντρευτεί τον διάδοχο του Φίλιππο τον Καλό. Ο Λουδοβίκος προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια της βασίλισσας Ισαβέλλας και έγινε ο ερωμένος της. Μετά από ένα κυνηγητό όπου ο δελφίνος απαγόταν από τις δυο πλευρές, δόθηκε στον Ιωάννη η κηδεμονία των παιδιών του βασιλιά. Σύντομα οι δύο άντρες ήρθαν ξανά σε σύγκρουση αλλά με τη μεσολάβηση του κοινού θείου τους Ιωάννη, δούκα του Μπερί κλείστηκε μεταξύ τους ειρήνη. Ωστόσο, τρεις μέρες αργότερα (23 Νοεμβρίου 1407) ο Λουδοβίκος δολοφονήθηκε μέσα στους δρόμους του Παρισιού από τους άντρες του Ιωάννη. Ο Ιωάννης προσπάθησε να κερδίσει την εύνοια του βασιλιά, με τη Συνθήκη του Σαρτρ (9 Μαρτίου 1409) απαλλάχθηκε το δουκάτο της Βουργουνδίας από το έγκλημα, συμφιλιώθηκε με τον Κάρολο της Ορλεάνης γιο του Λουδοβίκου και ανανεώθηκε η κηδεμονία του στον δελφίνο.[4]

Ο Κάρολος της Ορλεάνης συγκέντρωνε συμμάχους προκειμένου να διεκδικήσει από τον Ιωάννη την περιουσία του, ένας από αυτούς ήταν ο Βερνάνδος Ζ΄ του Αρμανιάκ που μοιράστηκε το κρεβάτι της βασίλισσας. Μετά από μια σειρά από επιθέσεις, ο Ιωάννης κλήθηκε στο Παρίσι και στάλθηκε πίσω στη Βουργουνδία (1413).

Κατάληψη του Παρισιού και δολοφονία τουΕπεξεργασία

Τον ίδιο καιρό επιτέθηκε στη βόρεια Γαλλία ο Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας με τα στρατεύματά του. Ζητήθηκε η βοήθειά του Ιωάννη αλλά αρνήθηκε να συμμετάσχει στην μάχη του Αζινκούρ (1415) όπου σκοτώθηκαν ο Αντώνιος της Βραβάντης και ο αδελφός του Φίλιππος Β΄ της Νεβέρ. [5] Δύο χρόνια αργότερα τα στρατεύματα του Ιωάννη επιχείρησαν να καταλάβουν το Παρίσι. Τον Μάιο του 1418 κατόρθωσε να κυριεύσει την πόλη, αλλά πριν ο δελφίνος Κάρολος Ζ΄ της Γαλλίας είχε κατορθώσει να δραπετεύσει. Αν και δεν ήταν ανοικτά σύμμαχος των Άγγλων με τη στάση του επέτρεψε σε αυτούς και τον βασιλιά τους Ερρίκο Ε΄ να καταλάβουν σχεδόν όλη τη βόρεια Γαλλία. Ο δελφίνος πανικόβλητος προσπάθησε να συμφιλιωθεί με τον Ιωάννη, συναντήθηκε μαζί του στη γέφυρα του ποταμού Πουιγί, κοντά στο Μελίν. Η πρώτη συνάντηση δεν έφερε ικανοποιητικά αποτελέσματα και ο δελφίνος ζήτησε νέα συνάντηση στις 10 Σεπτεμβρίου 1419 στη γέφυρα του Μοντερώ, εκεί ο Ιωάννης δολοφονήθηκε από τους άνδρες του δελφίνου.

ΚληρονόμοιΕπεξεργασία

Ο Ιωάννης και η Μαργαρίτα της Βαυαρίας απέκτησαν:

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  2. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  3. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  4. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  5. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  6. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  7. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  8. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  9. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.
  10. http://id.loc.gov/authorities/names/no2011017757.html Άννα της Βουργουνδίας, δούκισσα του Μπέντφορντ 1404-1432
  11. Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 445–446.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Poupardin, René (1911). "John, Duke of Burgundy". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 445–446.
  • Kasten, Brigitte (2008). Herrscher- und Fürstentestamente im westeuropäischen Mittelalter. Böhlau Verlag Köln Weimar. p. 478.
  • Kerrebrouck, Patrick van (1990). Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France Les Valois. 3. Villeneuve-d'Arcy. p. 517.
  • Library of Congress staff (16 December 2014) [2011]. "Library of Congress Name Authority File: Anne, of Burgundy, Duchess of Bedford, 1404?-1432".
  • Smith, Robert Douglas; DeVries, Kelly (2005). The artillery of the Dukes of Burgundy, 1363-1477. pp. 71–73.
  • Sommé, Monique (1998). Isabelle de Portugal, duchesse de Bourgogne une femme au pouvoir au XVe siècle. Presses universitaires du Septentrion. p. 69.
  • Vaughan, Richard (2005). John the Fearless The Growth of Burgundian Power. 2. Boydell Press.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John the Fearless της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ιωάννης Α΄ της Βουργουνδίας
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Καπέτων
Γέννηση: 28 Μαΐου 1371 Θάνατος: 10 Σεπτεμβρίου 1419
Προκάτοχος
Φίλιππος ο Τολμηρός
Δούκας της Βουργουνδίας
 
1404 - 1419
Διάδοχος
Φίλιππος της Βουργουνδίας
Προκάτοχος
Μαργαρίτα Γ΄, κόμισσα της Φλάνδρας
Κόμης της Βουργουνδίας
 
1405 - 1419
Κόμης του Αρτουά
 
1405 - 1419
Κόμης της Φλάνδρας
 
1405 - 1419