Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Ιωάννης, δούκας του Μπερί (Jean Ier de Berry, 30 Νοεμβρίου 1340 - 15 Ιουνίου 1416) ήταν τρίτος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Ιωάννη και της Μπόνης του Λουξεμβούργου. Τα αδέρφια του ήταν ο Κάρολος Ε΄ της Γαλλίας, ο Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού και ο Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας.

Ιωάννης του Μπερί
Duc de Berry.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Jean Ier de Berry (Γαλλικά)
Γέννηση30  Νοεμβρίου 1340[1]
Βανσέν[2]
Θάνατος15  Ιουνίου 1416[1]
Παρίσι[2]
Τόπος ταφήςΚαθεδρικός Ναός Σαιν-Στεφάν της Μπουρζ και Sainte-Chapelle de Bourges
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυλλέκτης τέχνης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΖαν ντ' Αρμανιάκ (1360–1388)
Ιωάννα Β΄ της Ωβέρνης (1390–1416)
ΤέκναΜαρία του Μπερί
Μπον ντε Μπερί
Ζαν ντε Βαλουά, κόμης του Μονπεσιέ
Κάρολος του Μπερί
ΓονείςΙωάννης Β΄ της Γαλλίας και Μπόννη του Λουξεμβούργου
ΑδέλφιαΜαρία των Βαλουά, Δούκισσα του Μπαρ
Ιωάννα των Βαλουά, Βασίλισσα της Ναβάρας
Ισαβέλλα των Βαλουά
Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας
Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού
Κάρολος Ε΄ της Γαλλίας
ΣυγγενείςΚάρολος Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (θείος)
ΟικογένειαΟίκος των Βαλουά
Θυρεός
Arms of Jean de Berry.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Με το θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του βασιλιά της Γαλλίας Καρόλου Ε΄ (1380) τοποθετήθηκε μαζί με τα υπόλοιπα αδέλφια του αντιβασιλιάς του ανήλικου Καρόλου ΣΤ΄. Μετά τον θάνατο και του δεύτερου αδελφού του Λουδοβίκου στάθηκαν μαζί με τον αδελφό του Φίλιππο, κυρίαρχες φυσιογνωμίες, στο βασίλειο. Ο μικρός βασιλιάς ενηλικιώθηκε (1388) και έδωσε την εξουσία στους υπουργούς του πατέρα του που ήταν εχθροί των ισχυρών θείων του.

Τα δύο αδέλφια κατάφεραν να ενισχύσουν την δύναμη τους το 1392, όταν ο μικρός βασιλιάς είχε την πρώτη κρίση παραφροσύνης, ένα δεινό που θα τον συνοδεύσει σε όλη του την ζωή. Οι δύο δούκες είχαν την απόλυτη εξουσία ως το 1302 που σε μια στιγμή διαύγειας ο Κάρολος ΣΤ΄ έδωσε δύναμη στον αδελφό του Λουδοβίκο, δούκα της Ορλεάνης.

Μετά τον θάνατο και του Φιλίππου Β΄ (1404), έμεινε ο μόνος επιζών γιος του Ιωάννη Β΄ και ο μόνος που θα μπορούσε να παίξει ρόλο στον ανταγωνισμό μεταξύ των ανιψιών του δούκα της Ορλεάνης και του Ιωάννη του Ισχυρού. Μετά τον φόνο του δούκα της Ορλεάνης ακολούθησε εμφύλιος, όπου ο Ιωάννης υποστήριζε τον Οίκο της Ορλεάνης, αλλά πάντοτε έπαιζε τον ρόλο του ειρηνοποιού και συμφιλιωτή.

Παρότρυνε τον Κάρολο ΣΤ΄ και τους γιους του να μην είναι παρόντες στην μάχη του Αζενκούρ (1415). Οι άσχημες αναμνήσεις στην μάχη του Πουατιέ, με την μακρόχρονη αιχμαλωσία του πατέρα του, δεν άφηναν περιθώρια να σκεφτεί τίποτε διαφορετικό. Απεβίωσε λίγους μήνες μετά την μάχη, που ήταν τόσο καταστροφική, όσο φοβόταν.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε πρώτα το 1360 την Ιωάννα των Αρμανιάκ (1346 - 1387), κόρη του Ιωάννη Α΄ κόμη του Αρμανιάκ και είχε τέκνα:

Το 1387 απεβίωσε η Ιωάννα και ο Ιωάννης έκανε το 1389 δεύτερο γάμο, με την Ιωάννα Β΄ κόμισσα του Ωβέρν & Μπουλόν· δεν απέκτησαν τέκνα.

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα John, Duke of Berry της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).