Άνοιγμα κυρίου μενού

Ιωσήφ Βοναπάρτης

Αδελφός τον Ναπολέοντα, Βασιλιάς της Νάπολης και Σικελίας, της Ισπανίας και των Ινδιών

Ο Ιωσήφ Ναπολέων Βοναπάρτης (Joseph Bonaparte, 7 Ιανουαρίου 176828 Ιουλίου 1844) ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως και της Σικελίας και αργότερα βασιλιάς της Ισπανίας.

Ιωσήφ Βοναπάρτης
Joseph Bonaparte (by Wicar).jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Joseph Bonaparte (Γαλλικά)
Γέννηση7  Ιανουαρίου 1768[1][2][3][4][5][6]
Κορτέ
Θάνατος28  Ιουλίου 1844[1][2][3][4][5][6]
Φλωρεντία
Τόπος ταφήςCathédrale Saint-Louis-des-Invalides
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Καθολικισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
διπλωμάτης[7]
αξιωματικός
στρατιωτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΖυλί Κλαρί (από 1794)
ΣύντροφοςΕμιλί Εμάρ
ΤέκναΖεναΐδα Βοναπάρτη
Σαρλότ Βοναπάρτη
Ιωσήφ Φραγκίσκος του Λακόστ
Júlia Bonaparte
ΓονείςΚάρλο Μπουοναπάρτε και Λετίτσια Ραμολίνο
ΑδέλφιαΝαπολέων Α΄ της Γαλλίας
Ελίζα Βοναπάρτη
Καρολίνα Βοναπάρτη
Παυλίνα Βοναπάρτη - Μποργκέζε
Ζερόμ Βοναπάρτης
Λουκιανός Βοναπάρτης
Λουδοβίκος Βοναπάρτης
ΟικογένειαΟικογένεια Βοναπάρτη
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαMember of the Council of Five Hundred
ambassador of France to Italy
μέλος της Γερουσίας των συντηρητικών
Λόρδος της Γαλλίας
Monarch of Spain (1808–1813)
Βασιλιάς της Νεαπόλεως (1806–1808)
Master of the Grand Orient de France
Πρέσβης της Γαλλίας στην Αγία Έδρα
Πρέσβης της Γαλλίας στις Ηνωμένες Πολιτείες
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος της Λεγεώνας της Τιμής
Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Βασιλικό Τάγμα των Δύο Σικελιών
Βασιλικό Τάγμα των Σεραφείμ
Θυρεός
Escudo de José Bonaparte.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Κόρτε της Κορσικής και ήταν γιος του Κάρλο Μπουοναπάρτε και της Λετίτσια Ραμολίνο (Letizia Ramolino) και αδελφός του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

Το 1806 έγινε στρατιωτικός διοικητής της Νάπολης, και στη συνέχεια βασιλιάς της. Στις 6 Ιουνίου του 1808 έγινε βασιλιάς της Ισπανίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του η Βενεζουέλα κέρδισε την ανεξαρτησία της, ούσα η πρώτη χώρα της Λατινικής Αμερικής που πέτυχε κάτι τέτοιο. Μετά την ήττα στη μάχη της Βιττόρια ο Ιωσήφ Βοναπάρτης εγκατέλειψε την Ισπανία και ένα χρόνο αργότερα το 1813 τέλειωσε και τυπικά η βασιλεία του.

Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στη Νέα Υόρκη, στη Φιλαδέλφεια και στη Μπόρντενταουν του Νιου Τζέρσεϊ. Απεβίωσε στη Φλωρεντία και τάφηκε στο Παρίσι.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Ήταν νυμφευμένος από το 1794 με την Μαρία-Ιουλία Κλαρύ (Marie-Julie Clary), κόρη του Φραγκίσκου Κλαρύ και απέκτησαν τέκνα:

Από μη νόμιμες σχέσεις είχε φυσικά τέκνα· από τη Μαρία-Ιουλία κόμισσα του Άτρι:

  • Ιούλιος γενν. 1806.
  • Τερέζα γενν. 1808.

Από την Αννέτ Σαβάζ:

  • Αικατερίνη-Καρλόττα 1822-1890, παντρεύτηκε τον Ζέμπουλον Χόβελ Μπέντον συνταγματάρχη.

Από την Émilie Hémart:

  • Ιωσήφ-Φραγκίσκος του Λακόστ 1825–1922.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «Joseph Bonaparte Comte De Survilliers». (Γαλλικά) Sycomore. 15883.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Joseph-Bonaparte. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w6x63s9z. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 Real Academia de la Historia: «Diccionario biográfico español» (Ισπανικά) Real Academia de la Historia. 2011. 13210. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 1351. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 6,2 The Peerage. p11238.htm#i112380. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  7. (Αγγλικά) Union List of Artist Names. 30  Ιανουαρίου 2018. 500211875. Ανακτήθηκε στις 14  Μαΐου 2019.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία