Ο δον Κάρλος-Μαρία (Carlos María de Borbón, 29 Μαρτίου 1788 - 10 Μαρτίου 1855), ή εξελληνισμένα Κάρολος-Μάριος, από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν κόμης της Μολίνα.

Κάρλος Μαρία
Carlos María Isidro de Borbón, por Vicente López.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση29  Μαρτίου 1788[1][2][3][4][5][6]
Aranjuzgado
Θάνατος10  Μαρτίου 1855[1][2][3][4][5][6]
Τεργέστη
Τόπος ταφήςTrieste Cathedral
Χώρα πολιτογράφησηςΙσπανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙσπανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜαρία Φραγκίσκη της Μπραγκάνζα (από 1816)[7]
Μαρία Τερέζα της Μπραγκάνσα (από 1838)[7]
ΤέκναΧουάν Κάρλος των Βουρβόνων
Φερδινάνδος των Βουρβόνων-Ισπανίας
Κάρολος Λουδοβίκος του Μοντεμολίν[8]
ΓονείςΚάρολος Δ΄ της Ισπανίας και Μαρία Λουίζα της Πάρμας
ΑδέλφιαΙνφάντα Μαρία Αμαλία της Ισπανίας
Μαρία Ισαβέλλα της Ισπανίας
Μαρία Λουΐζα της Ισπανίας
Καρλόττα της Ισπανίας
Φραγκίσκος δε Πάουλα του Κάδιθ
Φερδινάνδος Ζ΄ της Ισπανίας
Μαρία Χριστίνα των Δύο Σικελιών
ΟικογένειαΟίκος των Βουρβώνων-Ισπανίας
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαInfante of Spain (από 1788)
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος
Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ
Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Καρόλου Γ΄ της Ισπανίας[9]
Υπογραφή
Firma de Carlos María Isidro.svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας-Λουίζας των Βουρβόνων-Πάρμας, κόρης του Φιλίππου δούκα της Πάρμας.

Έγινε ο πρώτος από τους Καρλιστές διεκδικητές του ισπανικού Στέμματος. Το 1808 ο Ναπολέων Α΄ αυτοκράτορας των Γάλλων έπεισε τον πατέρα τού Κάρλος, Κάρολο Δ΄, και τον πρωτότοκο αδελφό τού Κάρλος, Φερδινάνδο Ζ΄, να απαρνηθούν τα δικαιώματα τους στο ισπανικό Στέμμα. Ο απολυταρχικού χαρακτήρα όμως Κάρλος αρνήθηκε να το κάνει, πιστεύοντας ότι η βασιλεία του είναι απεσταλμένη από τον Θεό.

Παρέμεινε αιχμάλωτος των Γάλλων (1788 - 1814) μαζί με ολόκληρη την οικογένειά του. Επέστρεψαν στην Μαδρίτη (1814) και ο Κάρλος νυμφεύτηκε την ανιψιά του Μαρία Φραγκίσκη της Μπραγκάνσα (1800 - 1834), κόρη του βασιλιά Ιωάννη ΣΤ΄ και της Καρλόττας αδελφής τού Κάρλος.

Απώλεια των νόμιμων δικαιωμάτων του στον θρόνοΕπεξεργασία

Δεν πήρε αρχικά ενεργό μέρος στην διακυβέρνηση της χώρας και αυτό το εκμεταλλεύτηκε ο αδελφός του βασιλιάς Φερδινάνδος Ζ΄, ώστε αρχικά να παραχωρήσει Σύνταγμα στον λαό. Ο Κάρλος ήταν αμετάπειστος στο ότι η βασιλεία έχει θεία προέλευση και έπρεπε ο βασιλιάς να διοικεί απολυταρχικά, έχοντας μόνος του όλες τις εξουσίες, ενώ υπήρχαν πολλοί συντηρητικοί, που ήθελαν να τον δουν βασιλιά. Στις ταραχές που ξέσπασαν (1820 - 1823) απειλήθηκε σοβαρά, αλλά δεν δέχθηκε επίθεση.

Τον Μάιο του 1830 ο Φερδινάνδος Ζ΄, που είχε δύο κόρες, δημοσίευσε το «αντίβαρο» του Σαλικού Νόμου, ένα διάταγμα με το οποίο θα μπορούσαν και κόρες με τον σύζυγό τους να διαδεχθούν τον βασιλιά στον θρόνο, κάτι που δεν κατοχυρώθηκε τελικά. Ο Κάρλος ήταν με τις προηγούμενες συνθήκες ο νόμιμος διάδοχος, αφού ο αδελφός του δεν είχε γιους. Οι οπαδοί τού Κάρλος θεώρησαν την «Άδεια» αυτή προϊόν αρρωστημένης σκέψης και πίεζαν προκειμένου να τον ανεβάσουν στην εξουσία, αλλά αυτός δεν ικανοποιείτο μόνο με τα λόγια. Ο Φερδινάνδος Ζ΄, για να απαλλαγεί από αυτόν, τον έστειλε στην Πορτογαλία (Μάρτιος 1833) και σε έναν μήνα τον κάλεσε πίσω να δώσει όρκο πίστης και υποταγής στην κόρη του Ισαβέλλα (Β΄), πριγκίπισσα των Αστουριών, που την ανακήρυξε διάδοχο του, κάτι που ο Κάρλος αμέσως αρνήθηκε.

Αναποτελεσματικές προσπάθειες να γίνει βασιλιάςΕπεξεργασία

 
Ο δον Κάρλος ζωγραφισμένος από τον Ισιδόρο Μαγκές (1837).

Τον Σεπτέμβριο 1833 με τον θάνατο του Φερδινάνδου Ζ΄, η σύζυγός του, Μαρία-Χριστίνα, ανακηρύχθηκε αντιβασίλισσα για λογαριασμό της ανήλικης κόρης της Ισαβέλλας Β΄. Όταν ο εξοργισμένος Κάρλος με δήλωσή του αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Ισπανίας σαν Κάρολος Ε΄ , ο στρατός της Μαρίας-Χριστίνας τον απείλησε ότι θα τον συλλάβει. Τότε αυτός κατέφυγε στην Πορτογαλία, όπου κυριαρχούσε άλλος εμφύλιος, την ίδια στιγμή που στην Ισπανία οι Καρλικές δυνάμεις δημιουργούσαν τις πρώτες ταραχές.

Όταν η πλευρά του Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας ηττήθηκε στην Πορτογαλία, ο Κάρλος δραπέτευσε στην Αγγλία. Η Αγγλική κυβέρνηση τού πρόσφερε το τεράστιο ποσό των 30.000 λιρών, προκειμένου να απαρνηθεί όλα τα δικαιώματά του στον Ισπανικό και Πορτογαλικό θρόνο, που όμως αρνήθηκε χωρίς συζήτηση. Πέρασε στη Γαλλία, όπου συγκέντρωσε δυνάμεις στα Ανατολικά Πυρηναία.

Εν τω μεταξύ η νύφη του, Μαρία-Χριστίνα, τον αποκήρυξε από όλα τα δικαιώματά του στον Ισπανικό θρόνο, ακόμη και από αυτό του πρίγκιπα (infante), κάτι που επιβεβαιώθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας (1837).

Ο Κάρλος έμεινε 5 χρόνια στην Ισπανία, περνώντας επικίνδυνες στιγμές, αφού αναγκαζόταν συχνά να καταφεύγει στους λόφους για να γλυτώσει τη ζωή του. Μερικοί υποστήριζαν τα βασιλικά προνόμια τού Κάρλο, λόγω του ότι ήθελαν περισσότερα προνόμια στις Βασκικές επαρχίες. Υπήρχαν στιγμές που ο Κάρλος έφτασε κοντά στην επιτυχία, με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 1837, όταν ο στρατός του ενώθηκε με αυτόν της Ναβάρρας έξω από τα περίχωρα της Μαδρίτης. Ήλπιζε ότι θα καταλάβει την πόλη χωρίς αιματηρή σύγκρουση, κάτι που είδε τελικά ότι ήταν αδύνατο, οπότε λίγες ημέρες μετά ο Κάρλος αποφάσισε να αποσυρθεί.

Ο Κάρλος διόρισε (Ιούνιος 1838) τον Ραφαήλ Μαρότο σαν αρχιστράτηγο. Αυτός τον Φεβρουάριο 1839 πυροβόλησε τέσσερις Καρλιστές στρατηγούς, κάτι που έκανε τον Κάρλο να τον εκδιώξει από την θέση του. Ο Μαρότο τότε βάδισε στην Τουλούζη, όπου ζούσε ο Κάρλος, τον οποίο και αιχμαλώτισε. Ο Κάρλος αναγκάστηκε να ανακηρύξει ξανά τον Μαρότο αρχιστράτηγο, κάτι που έφερε πολλές δυσαρέσκειες. Τελικά ο Μαρότο (1839), αφού συνεννοήθηκε με τον αρχιστράτηγο της Μαρία-Χριστίνας, εγκατέλειψε τον Κάρλο και τέθηκε στη διάθεση της μεγάλης του αντιπάλου.

Το 1845 παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του υπέρ του μεγαλύτερου γιου του, Καρόλου-Λουδοβίκου.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1816 την πρώτη σύζυγό του Μαρία Φραγκίσκη της Μπραγκάνσα, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και απέκτησε τέκνα:

  • Κάρολος 1818-1861, κόμης του Μοντεμολίν, άτεκνος.
  • Χουάν 1822-1887, κόμης του Μοντιζόν. Είχε δύο γιους.
  • Φερδινάνδος 1824-1861, πρίγκιπας της Ισπανίας, άγαμος.

Το 1838 νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την μεγαλύτερη αδελφή της πρώτης συζύγου του, τη Μαρία-Θηρεσία των Μπραγκάνσα, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας, χωρίς να κάνει παιδιά λόγω της μεγάλης ηλικίας της.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • First Carlist WarHolt, Edgar. The Carlist Wars in Spain. Chester Springs, Pennsylvania: Dufour Editions, 1967.

ΑναφορέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Infante Carlos, Count of Molina της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).