Το κάταγμα είναι σπάσιμο του οστού ή του χόνδρου. Είναι συνήθως αποτέλεσμα τραύματος. Μπορεί, εντούτοις, να είναι αποτέλεσμα ασθένειας του οστού που οδηγεί στην αποδυνάμωσή του, όπως η οστεοπόρωση, ή ο ανώμαλος σχηματισμός του οστού από συγγενείς ασθένειες στη γέννηση, όπως η ατελής οστεογένεση (osteogenesis imperfecta).

Κάταγμα
Σε ακτινογραφία του βραχίονα διακρίνονται μετατοπισμένα κλειστά κατάγματα των οστών.
ΕιδικότηταΟστεολογία Edit this on Wikidata
Ταξινόμηση
ICD-10Sx2
ICD-9829
DiseasesDB4939
MeSHD050723

Ένα κάταγμα προκαλεί γενικά πόνο. Η διόγκωση, η ευαισθησία, η αλλαγή χρώματος και η ανικανότητα να κινηθεί το επηρεασμένο μέλος του σώματος είναι συνήθη. Μερικές φορές παρατηρείται παραμόρφωση του μέλους που έχει υποστεί το κάταγμα. Η θέση και η σοβαρότητα του κατάγματος καθορίζουν τα συμπτώματα και τα σημάδια ασθένειας. Το ρωγμώδες κάταγμα ονομάζεται και ράγισμα.

Τα κατάγματα ταξινομούνται από τον τύπο και τη θέση τους. Παραδείγματα της ταξινόμησης περιλαμβάνουν: το «σπειροειδές κάταγμα του μηρού», «κάταγμα χλωρού ξύλου της κερκίδας», «προσκρουμένο κάταγμα βραχιονίου», «γραμμικό κάταγμα ωλένης», «πλάγιο κάταγμα μεταταρσικού οστού», «κάταγμα συμπίεσης των σπονδύλων» και «θλιπτικό κάταγμα κρανίου». Ένα «συντριπτικό κάταγμα» είναι ένα κάταγμα στο οποίο το οστό είναι σπασμένο σε διάφορα κομμάτια. (Αυτό πρέπει να διακριθεί από το «σύνθετο κάταγμα» όπως περιγράφεται και παρουσιάζεται παρακάτω).

Τα κατάγματα ονομάζονται επίσης από το είδος του τραυματισμού που προκάλεσε τη θραύση των οστών. Για παράδειγμα: «κάταγμα του μπόξερ» του μετακάρπιου οστού του χεριού, «κάταγμα έκρηξης» των οστών πίσω από το μάτι και «κάταγμα πίεσης» των οστών της κνήμης. Μερικά κατάγματα ονομάζονται επίσης από όρους που συνδέονται με τη θραύση των οστών. Παραδείγματος χάριν, ένα «σύνθετο κάταγμα» είναι ένα κάταγμα στο οποίο υπάρχει μια σχετική ανοικτή πληγή του δέρματος που οδηγεί άμεσα στο σπασμένο οστό.

Επίσης ένα κάταγμα μπορεί να χωριστεί σε τέλειο κι ατελές, ανοιχτό κι κλειστό.

Τι εννοούμε με αυτές τις έννοιες; Εννοούμε:το τέλειο είναι όταν το οστό έχει σπάσει εντελώς το ατελές όταν δεν έχει σπάσει εντελώς

το ανοιχτό είναι όταν το σπασμένο οστό έχει ανοίξει πληγή και το κλειστό όταν δεν έχει ανοίξει πληγή.

Η θεραπεία ενός κατάγματος εξαρτάται από τον τύπο κατάγματος, τη σοβαρότητα και την θέση του, καθώς επίσης και την κατάσταση του ασθενούς. Τα κατάγματα αντιμετωπίζονται με την ξεκούραση, τη μη άσκηση βάρους στο μέλος, την ακινητοποίηση με νάρθηκα ή γύψο και χειρουργικές διαδικασίες. Ο κίνδυνος κατάγματοςαυξάνεται κυρίως με το πέρασμα του χρόνου. Τα κατάγματα είναι συχνά και στηνπαιδική ηλικία, όμως στα παιδιά ένα κάταγμα είναι λιγότερο περίπλοκο σε σχέσημε τους ενήλικες. Με την πάροδο των ετών, τα οστά γίνονται πιο εύθρυπτα καιεπομένως είναι πιο επιρρεπή στα κατάγματα.

Υπάρχουν πολύτύποι κατάγματος. Οι βασικές κατηγορίες περιλαμβάνουν το απλό, το επιπλεγμένο, τοανοιχτό και το κλειστό κάταγμα.

Στο επιπλεγμένο κάταγμα,το οστό σπάει σε δύο ή περισσότερα κομμάτια και μετακινείται έτσι ώστε τα δύοάκρα του δεν είναι ευθυγραμμισμένα. Εάν το οστό έχει σπάσει σε πολλά κομμάτια, τοκάταγμα ονομάζεται συντριπτικό. Στο απλό κάταγμα, το οστό παρουσιάζει ρωγμήαλλά παραμένει ευθυγραμμισμένο.

Στο κλειστόκάταγμα, το οστό σπάει χωρίς να τρυπήσει το δέρμα. Αντιθέτως, στο ανοιχτόκάταγμα το οστό διαπερνά το δέρμα και δημιουργεί πληγή. Στην περίπτωση ανοιχτούκατάγματος, υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μόλυνσης.

Άλλοι τύποι καταγμάτωνείναι οι εξής:

- -κάταγμαδίκην «χλωρού κλάδου»: ατελές κάταγμα στο οποίο το οστό λυγίζει

- -εγκάρσιοκάταγμα: κάθετο στο μακρό άξονα του οστού

- -πλάγιοκάταγμα: η ρωγμή έχει καμπυλωτό σχήμα

- -συντριπτικόκάταγμα: το οστό συνθλίβεται σε πολλά κομμάτια

- -κάταγμαδίκην σπείρας ή ενσφηνωμένο κάταγμα: όταν τα άκρα του σπασμένου οστού κινούνταιτο ένα προς το άλλο