Άνοιγμα κυρίου μενού

Καλοταρίτισσα Δονούσας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 37°7′26″N 25°48′59″E / 37.12389°N 25.81639°E / 37.12389; 25.81639

Η Καλοταρίτισσα είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός στο βόρειοανατολικό άκρο της Δονούσας και απέχει 10 χιλιόμετρα από τον Σταυρό, την πρωτεύουσα του νησιού.

Καλοταρίτισσα
Άποψη της Καλοταρίτισσας.
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Καλοταρίτισσα
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου
Περιφερειακή ενότητα Νάξου
Δήμος Νάξου & Μικρών
Κυκλάδων
Δημοτική ενότητα Δονούσης
Δημοτική κοινότητα Δονούσης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμα Νησιά Αιγαίου Πελάγους
Περιφερειακή ενότητα Κυκλάδων
Πληθυσμός 2 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ. 84300
Τηλ. κωδ. 22850

Στο χωριό ζουν μόνιμα πλέον ελάχιστοι ηλικιωμένοι κάτοικοι. Τα σπίτια είναι παραδοσιακά και λιτά, χτισμένα με πέτρα της περιοχής. Ο οικισμός διαθέτει μικρή παραλία με καταγάλανα νερά, ενώ έχουν χτιστεί η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και μία ταβέρνα.

Νότια της Καλοταρίτισσας βρίσκεται το όρος Πάπας, με την υψηλότερη κορυφή του νησιού (385 μέτρα). Σε κοντινή απόσταση στα ανατολικά βρίσκεται άλλη μία μικρή παραλία, η Τρυπητή, αλλά και η βραχονησίδα Σκουλονήσι.

Πίνακας περιεχομένων

Διοίκηση και πληθυσμόςΕπεξεργασία

Διοικητικά, η Καλοταρίτισσα ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δονούσης, η οποία υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Δονούσης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν πλέον μόνιμα μόλις 2 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες:

Πληθυσμιακή εξέλιξηΕπεξεργασία

Έτος 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθ. 30 32 23 9 6 5 2
Πηγές [1] [2] [3] [4] [5] [6] [7]

Διοικητικές μεταβολέςΕπεξεργασία

  • Το 1951, στην απογραφή αναγνωρίζεται ο οικισμός και προσαρτάται στην κοινότητα Δονούσης.[8]
  • Το 1991, στην απογραφή ο οικισμός αποσπάται από την επαρχία Θήρας και υπάγεται στην επαρχία Νάξου.[9]
  • Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.[10]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογαφήν της 7ης Απριλίου 1951», σελ. 119 (σελ. 119 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 04/03/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  2. «Αποτελέσματα της απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 19ης Μαρτίου 1961», Πίνακας 1, σελ. 272 (σελ. 342 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 06/03/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  3. «Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971», σελ. 113 (pdf σελ. 113), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 24/10/2014. Ανακτήθηκε 8/1/2018.
  4. «Αποτελέσματα απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 5ης Απριλίου 1981», σελ. 444 (σελ. 444 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 8/1/2018. Ανακτήθηκε 8/1/2018.
  5. «Πραγματικός πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφή της 17ης Μαρτίου 1991 κατά νομούς, επαρχίες, δήμους, κοινότητες και οικισμούς», σελ. 148 (σελ. 150 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ.Αρχειοθετήθηκε 20/08/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  6. «Απογραφή πληθυσμού - κατοικιών της 18ης Μαρτίου 2001», σελ. 276 (σελ. 278 του pdf), από ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 29/07/2017. Ανακτήθηκε 08/01/2018.
  7. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10848 (σελ. 374 του pdf), και σε μορφή Excel «Πίνακας αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ Πληθυσμού-Απογραφής 2011» στην ιστοσελίδα της ΕΛΣΤΑΤ. Αρχειοθετήθηκε 24/11/2017. Ανακτήθηκε 09/01/2018.
  8. «ΦΕΚ 275Β 3/11/1954» σελ. 2311 (σελ. 3 του pdf ) από ΕΕΤΑΑ. Αρχειοθετήθηκε 16/03/2018. Ανακτήθηκε 18/03/2018.
  9. «ΦΕΚ 882Β 6/12/1991» σελ. 9532 (σελ. 118 του pdf ) από ΕΕΤΑΑ. Αρχειοθετήθηκε 27/02/2018. Ανακτήθηκε 18/03/2018.
  10. «ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010»σελ. 1791 (σελ. 7 του pdf ), από ΕΕΤΑΑ. Αρχειοθετήθηκε 27/02/2018. Ανακτήθηκε 27/02/2018.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία