Καρλομάν (γιος του Καρόλου του Φαλακρού)

Ο Καρλομάν (848 - περί το 877) μέλος της Δυναστείας των Καρολιδών ήταν ο μικρότερος γιος του Καρόλου του Φαλακρού με την πρώτη σύζυγο του Ερμεντρούδη της Ορλεάνης. Ο προορισμός του ήταν σαν μικρότερος γιος για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, επαναστάτησε ωστόσο εναντίον του πατέρα του (870) και διεκδίκησε τμήμα της κληρονομιάς του. Ο πατέρας του τον ξύρισε στο κεφάλι (854) για να αποτρέψει μια νέα διαίρεση και του δικού του βασιλείου αφού ο δικός του πατέρας Λουδοβίκος ο Ευσεβής μοίρασε την αυτοκρατορία του στους γιους του, ολοκληρώθηκε με την Συνθήκη του Βερντέν (843). Ο στόχος του ήταν να τον διαδεχτεί ο μεγαλύτερος γιος του Λουδοβίκος ο Τραυλός και οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν την εκκλησιαστική σταδιοδρομία για να μην διεκδικήσουν κληρονομιά. Την ανατροφή του Καρλομάν ανέλαβε ο μελλοντικός αρχιεπίσκοπος του Μπουρζ, χρίστηκε διάκονος (860) και ανέλαβε την διοίκηση του Αβαείου του Σαιν-Μεντάρ ντε Σουασόν, την επόμενη δεκαετία απέκτησε πολλά ακόμα Αβαεία.[4]

Καρλομάν (γιος του Καρόλου του Φαλακρού)
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Carloman (Γαλλικά)
Γέννηση847 (περίπου) ή 9ος αιώνας
Θάνατος877 (περίπου)[1]
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Θρησκευτικό τάγμαΤάγμα του Αγίου Βενέδικτου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπρίγκιπας[1]
Οικογένεια
ΓονείςΚάρολος ο Φαλακρός και Ερμεντρούδη της Ορλεάνης[1]
ΑδέλφιαΛουδοβίκος ο Τραυλός[2]
Λοθάριος ο Χωλός[2]
Κάρολος το Παιδί[2]
Ντρόγκο[2]
Πιπίνος[2]
Κάρολος[2]
Ιουδήθ της Φλάνδρας[2]
Ροθίλδη[2]
Ερμεντρούδη[2]
Χίλντεγκαρντ[2]
Γκιζέλα[2]
Ροτρούδη[2]
ΟικογένειαΚαρολίγγεια Δυναστεία[1]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑββάς του Έχτερναχ (874–877)
αββάς του Αβαείου του Σαιν-Μεντάρ ντε Σουασόν (860–870)
Αββάς (868–871, Saint-Amand Abbey)[3]

Ο τρίτος αδελφός του Καρλομάν Λοθάριος ο Χωλός που ακολουθούσε επίσης εκκλησιαστική σταδιοδρομία πέθανε (865), την επόμενη χρονιά (866) πέθανε και ο δεύτερος αδελφός του Κάρολος το Παιδί, ο Καρλομάν έγινε ο δεύτερος στην σειρά διαδοχής του θρόνου μετά τον Λουδοβίκο τον Τραυλό.[5] Με καρδιά πολεμιστή ο Καρλομάν απαρνήθηκε την εκκλησία και συγκέντρωσε ένα τμήμα της αριστοκρατίας στην υπηρεσία του (870).[6] Δεν είναι γνωστές οι περιοχές οι οποίες του έδωσαν προμήθειες να συγκεντρώσει τον στρατό του, πιθανότατα η Λοθαριγγία και η Φλάνδρα.[7] Ο πατέρας του τον συνέλαβε και τον φυλάκισε στο Σανλίς, όλα τα αβαεία του κατασχέθηκαν.[8][9] Ο Πάπας Αδριανός Β΄ ζήτησε την απελευθέρωση του Καρλομάν αλλά ο Κάρολος ο Φαλακρός το αρνήθηκε, ο Καρλομάν δραπέτευσε στην Φλάνδρα όπου συγκέντρωσε έναν μικρό στρατό.[10] Οι επίσκοποι της επαρχίας του Ρενς συγκεντρώθηκαν στην Κομπιένη υπό την ηγεσία του αρχιεπισκόπου (871), αφόρισαν τον Καρλομάν και όλους τους οπαδούς του. Ο επίσκοπος του Λαν, οπαδός του Καρλομάν ήταν ο μοναδικός που μειοψήφησε.[11] Ο Καρλομάν συνελήφθη και τυφλώθηκε (873) αλλά δραπέτευσε στην Ανατολική Φραγκία, τον υποδέχτηκε ο θείος του Λουδοβίκος ο Γερμανικός που τον ανέλαβε υπό την προστασία του. Ο Καρλομάν πέθανε στην Γερμανία γύρω στο 877.[12]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 310. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 Κριστιάν Σετιπανί: «La Préhistoire des Capétiens» (Γαλλικά) Βιλνέβ-ντ'Ασκ. 1993. σελ. 308-313. ISBN-13 978-2-9501509-3-6. ISBN-10 2-9501509-3-4.
  3. Claude Robert, Congregation of St. Maur, Louis de Sainte-Marthe, Scévole de Sainte-Marthe, Jean Chenu, Denis de Sainte-Marthe, Barthélemy Hauréau: «Gallia Christiana» (λατινική γλώσσα) 1656.
  4. McKitterick 1983, σσ. 186–87
  5. McKitterick 1983, σ. 195
  6. McKitterick 1983, σσ. 186–87
  7. McKitterick 1983, σσ. 186–87
  8. McKitterick 1983, σσ. 186–87
  9. McKitterick 1983, σ. 207
  10. McKitterick 1983, σσ. 186–87
  11. McKitterick 1983, σσ. 186–87
  12. McKitterick 1983, σσ. 186–87

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • McKitterick, Rosamond (1983). The Frankish Kingdoms under the Carolingians, 751–987. London: Longman.