Καρλ-Χάιντς Ρούμενιγκε

Γερμανός ποδοσφαιριστής
(Ανακατεύθυνση από Καρλ-Χάινς Ρουμενίγκε)

O Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε (Γερμανικά: Karl-Heinz "Kalle" Rummenigge, 25 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Γερμανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που γνώρισε μεγάλες επιτυχίες, κυρίως αγωνιζόμενος με την Μπάγερν Μονάχου. Με την εθνική ομάδα της Δυτικής Γερμανίας κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1980. Θεωρούμενος ως ένας από τους καλύτερους επιθετικούς όλων των εποχών,[1][2][3] το 1999 ψηφίστηκε 35ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα στις εκλογές της IFFHS.[4] Το Μάρτιο του 2004 επιλέχτηκε από τον Πελέ στη λίστα FIFA 100, ως ένας από τους 125 σπουδαιότερους εν ζωή ποδοσφαιριστές.[5]

Καρλ Χάινς Ρουμενίγκε

1982
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης25 Σεπτεμβρίου 1955 (1955-09-25) (65 ετών)
Τόπος γέννησηςΛίπσταντ, Γερμανία
Ύψος1,82 μ.
ΘέσηΕπιθετικός
Νούμερο φανέλας11
Ομάδες νέων
1963-1974Μπορούσια Λίπσταντ
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1974-1984Μπάγερν Μονάχου310(162)
1984-1987Ίντερ64(24)
1987-1989Σερβέτ Γενεύης60(34)
Σύνολο434(220)
Εθνική ομάδα
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1975Γερμανία Β1(0)
1976-1986Δυτική Γερμανία95(45)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου του 1955 στο Λίπσταντ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Αρχικά αγωνίστηκε με την ερασιτεχνική ομάδα της πόλης του Μπορούσια Λίπσταντ και σύντομα το ταλέντο του άρχισε να ξεχωρίζει. Ο πατέρας του ήταν ποδοσφαιριστής της ομάδας και οδήγησε τους τρεις γιούς του στο άθλημα.

Καριέρα σε συλλόγουςΕπεξεργασία

Το 1974 εντάχθηκε στη Μπάγερν Μονάχου. [6] Ο Ρουμενίγκε αγωνιζόμενος ως επιθετικός, συνήθως πλάγιος αριστερός, ήταν πλήρης, με πολύ καλή τεχνική κατάρτιση, διεισδυτική ικανότητα, ευθυβολα δυνατό σουτ και χαρακτηριστική δυνατότητα συνεργασίας.[7] Όμως η καθιέρωση έγινε σταδιακά καθώς η ομάδα διέθετε ισχυρή επιθετική γραμμή και ήταν επιτυχημένη σε παγκόσμιο επίπεδο. Ήταν μέλος των ομάδων που κέρδισαν το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1975 και το 1976 αλλά δεν είχε συμμετοχή στους τελικούς αγωνιζόμενος στη δεύτερη διοργάνωση έως τους ημιτελικούς.[8]

Τα χρόνια 1977-79 η Μπάγερν γνώρισε σημαντική αποδυνάμωση με την φυγή των κορυφαίων παικτών της Φραντς Μπεκενμπάουερ και Γκερντ Μίλερ. Η επιστροφή του Μπράιτνερ και η άνοδος του Ρουμενίγκε ξαναέφεραν στο προσκήνιο την ομάδα που είχε κατρακυλήσει στην 12η θέση του πρωταθλήματος το 1978. Την περίοδο 1979-80 κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα με το σύλλογο, ο ίδιος δε πέτυχε 26 τέρματα και χρίστηκε για πρώτη φορά πρώτος σκόρερ στην Μπουντεσλίγκα, επίτευγμα που επανέλαβε το 1981 και το 1984 με 29 και 26 γκολ αντίστοιχα.[8] Με την ομάδα της Βαυαρίας κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 1976, το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης καθώς και δύο πρωταθλήματα και ισάριθμα Κύπελλα Δυτικής Γερμανίας.[6][9]

Το 1980 κέρδισε τον τίτλο του "Ποδοσφαιριστή της χρονιάς" στη Γερμανία, ενώ ήταν πρώτος σκόρερ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών τη χρονιά 1980-81.[10] Δύο φορές του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ευρωπαίου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς (Χρυσή Μπάλα), το 1980 και το 1981.[11] Μια ακόμη φορά κατετάγη δεύτερος (1979).[12]

Το 1984 αποκτήθηκε από την Ίντερ αντί του ποσού ρεκόρ των 5,7 εκατομμυρίων ευρώ.[13] Ωστόσο η καριέρα του στην Ιταλία επισκιάστηκε από προβλήματα τραυματισμών και ο Ρουμενίγκε, παρά τα 24 τέρματα που πέτυχε, δεν κατάφερε να πλησιάσει την απόδοση που είχε στο Μόναχο. Μετά τη λήξη του συμβολαίου του στην ομάδα του Μιλάνου, αγωνίστηκε για δύο χρονιές στην ελβετική Σερβέτ, με την οποία το 1989 αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του ελβετικού πρωταθλήματος με 24 τέρματα, καθώς και καλύτερος ξένος παίκτης του πρωταθλήματος.[8] Έτσι έκλεισε την καριέρα του σε ηλικία 34 ετών.

Εθνική ομάδαΕπεξεργασία

Με την εθνική ομάδα της χώρας του έκανε το ντεμπούτο στις 10 Ιουνίου 1976 σε αγώνα κατά της Ουαλίας που έληξε με νίκη της Δυτικής Γερμανίας με 2-0.[14] Συμμετείχε στα τελικά των Παγκοσμίων Κυπέλλων του 1978, του 1982 και του 1986. Το 1978 σημείωσε τρία γκολ στη διοργάνωση που δεν ήταν αρκετά για να προχωρήσει η τότε παγκόσμια πρωταθλήτρια στα ημιτελικά. Το ένα τέρμα ήταν στη ντροπιαστική για τους Γερμανούς ήττα από την Αυστρία με 3-2.[15]

Το 1982 και 1986 η χώρα του ήταν φιναλίστ της διοργάνωσης, ο ίδιος αρχηγός[16] αλλά η ομάδα του έδειξε τις αμυντικές της αδυναμίες δεχόμενη τρία τέρματα σε κάθε ένα από τους δύο τελικούς. Ο ίδιος είχε πολύ καλή απόδοση το 1982 σημειώνοντας 5 γκολ μεταξύ των οποίων και ένα χατ-τρικ εναντίον της Χιλής, ψηφίστηκε δε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης και τρίτος καλύτερος παίκτης.[17] Η Δυτική Γερμανία φάνηκε και τυχερή στον ημιτελικό απέναντι στη Γαλλία στον αγώνα που έγινε στις 8 Ιουλίου του 1982, στο «Σάντσεθ Πιθχουάν» της Σεβίλλης και κάτω από τρομερή ζέστη και υγρασία, καθώς οι δύο αντίπαλοι πρόσφεραν απλόχερα ποδοσφαιρικό (και όχι μόνο) θέαμα, σε έναν από τους πιο συναρπαστικούς αγώνες στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων. Η παρέα του Μισέλ Πλατινί προηγήθηκε 3-1 στην παράταση, άγγιζε με τα ακροδάκτυλα την πρόκριση στον μεγάλο τελικό, αλλά οι Γερμανοί επιβεβαίωσαν πόσο μαχητικοί είναι, μείωσαν σε 3-2 με ένα γκολ του Ρουμενίγκε και μετά ισοφάρισαν και, στα πέναλτι, πήραν το εισιτήριο με 5-4, με το Σουμάχερ να αποκρούει δύο πέναλτι. Το Σουμάχερ, βεβαίως, ο οποίος δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στον αγωνιστικό χώρο, εξαιτίας μιας επικίνδυνης εξόδου - καρατιάς εις βάρος του Γάλλου Μπατιστόν.[18]

Ο Ρουμενίγκε ήταν δεύτερος σκόρερ της διοργάνωσης πίσω από τον Πάολο Ρόσι.[19] Το 1986 ήταν τραυματίας, έπαιξε μόνο δύο αγώνες με τον ένα να είναι ο τελικός μειώνοντας σε 2-1 απέναντι στην Αργεντινή, η οποία όμως κατέκτησε τελικά το τρόπαιο.[20]

Ο Ρουμενίγκε συμμετείχε με την εθνική ομάδα της χώρας του σε δύο Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, κατακτώντας αυτό του 1980, όπου η Δυτική Γερμανία κατέβαλε στον τελικό την ομάδα του Βελγίου με 2-1. Στη διοργάνωση του 1984 η Γερμανική ομάδα αποκλείστηκε στην φάση των ομίλων. Συνολικά ο Ρουμενίγκε αγωνίστηκε με τη φανέλα της εθνικής 95 φορές μεταξύ 1976 και 1986, πετυχαίνοντας 45 τέρματα.[21] Είναι ο 5ος καλύτερος σκόρερ στην ιστορία του γερμανικής εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, συμπεριλαμβανομένων και των Ανατολικογερμανών παικτών.

Μετά το ποδόσφαιροΕπεξεργασία

Από το 1990 έως το 1994 ο Ρουμενίγκε εργάστηκε στην τηλεόραση συμμετέχοντας σε σχολιασμούς αγώνων. Το 1991 έγινε αντιπρόεδρος της Μπάγερν Μονάχου μαζί με τον Φραντς Μπεκενμπάουερ, θέση που κράτησε ως το 2002, οπότε ανέλαβε επικεφαλής της Εκτελεστικής Επιτροπής του συλλόγου.

Στις 21 Ιανουαρίου 2008, ο Ρουμενίγκε ανέλαβε τα καθήκοντα του πρώτου προέδρου της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συλλόγων (ECA), τη οποία κατείχε μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου 2017.[22]

Τα αδέρφια του Βόλφγκανγκ (*1951) και Μίχαελ (*1964) ήταν επίσης ποδοσφαιριστές. Ο πρώτος είχε την μικρότερη επιτυχία, φτάνοντας πάντως να αγωνιστεί στην δεύτερη κατηγορία, ενώ ο δεύτερος αγωνίστηκε στην Μπάγερν Μονάχου μεταξύ 1982-88 και στην Μπορούσια Ντόρτμουντ μεταξύ 1988-94, ενώ υπήρξε και διεθνής.[7]

ΣτατιστικήΕπεξεργασία

Περίοδος Σύλλογος Αγώνες/Τέρματα Τίτλοι Συμμετοχές / Τέρματα
1963-74 Μπορούσια Λίπσταντ
1974-84 Μπάγερν Μονάχου 310 / 162 Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1976
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης: 1975, 1976
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γερμανίας: 1980, 1981
Κύπελλο Γερμανίας: 1982, 1984
78 / 40
1984-87 Ίντερ 64 / 24 17 / 5
1987-89 Σερβέτ Γενεύης 50 / 34 -
1976-86 Εθνική Γερμανίας 95 / 45 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα: 1980 95 / 45
Επίσης: 2ος στο Παγκόσμιο κύπελλο: 1982, 1986. Φιναλίστ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης: 1982,
Ατομικές διακρίσεις
1980 Πρώτος σκόρερ στην Μπούντεσλιγκα 26 γκολ
1981 Πρώτος σκόρερ στην Μπούντεσλιγκα 29 γκολ
1984 Πρώτος σκόρερ στην Μπούντεσλιγκα 26 γκολ
1989 Πρώτος σκόρερ στο ελβετικό πρωτάθλημα 24 γκολ
1980 Γερμανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς
1980 Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς
1981 Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «World Soccer : Greatest XI». Ανακτήθηκε στις 17 Ιουλίου 2020. 
  2. «Ranking the Top 60 Strikers of All Time». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020. 
  3. «The 50 Greatest Footballers of All Time». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020. 
  4. «IFFHS Century Elections».  Ανακτήθηκε 16 Απριλίου 2020.
  5. «The Guardian : The Fifa 100». Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2020. 
  6. 6,0 6,1 «FC BAYERN : Karl-Heinz Rummenigge». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020. 
  7. 7,0 7,1 «Ρουμενίγκε: Τα έχει όλα και συμφέρει!». Ανακτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2020. 
  8. 8,0 8,1 8,2 «UN BALLON D'OR AU SERVETTE ! KARL-HEINZ RUMMENIGGE EST GRENAT». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020. 
  9. «France Football : KARL-HEINZ RUMMENIGGE». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020. 
  10. «Champions Cup/Champions League Topscorers». Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2020. 
  11. «European Footballer of the Year ("Ballon d'Or")». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020. 
  12. «European Footballer of the Year ("Ballon d'Or") 1979». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020. 
  13. Schulze-Marmeling, Dietrich (2003). Die Bayern. Die Geschichte des deutschen Rekordmeisters (στα Γερμανικά). Die Werkstatt. σελ. 637. ISBN 389533426X. 
  14. «Karl Heinz Rummenigge first international appearance». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020. 
  15. «Fußball WM 1978 ? Das 3:2 von Cordoba und Weltmeister Argentinian».  Ανακτήθηκε 30 Μαΐου 2020.
  16. «The World Cup's top 100 footballers of all time – interactive». Ανακτήθηκε στις 30 Ιουνίου 2020. 
  17. «FIFA World Cup All Star teams». Ανακτήθηκε στις 27 Μαΐου 2020. 
  18. «Τα 50 κορυφαία ματς όλων των εποχών (32): Δυτική Γερμανία – Γαλλία 3-3 (5-4 πέν.) (1982)». Ανακτήθηκε στις 28 Ιουλίου 2020. 
  19. «World Cup 1982 : Topscorers». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020. 
  20. «From the Vault: a brief history of Argentina v Germany at the World Cup». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020. 
  21. «Karl-Heinz Rummenigge - Goals in International Matches». Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2020. 
  22. «Karl-Heinz Rummenigge steps down as European Club Association chairman». Ανακτήθηκε στις 31 Ιουλίου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία