Άνοιγμα κυρίου μενού

Κιόνι Ιθάκης

οικισμός της Ελλάδας
(Ανακατεύθυνση από Κιόνιον Ιθάκης)

Συντεταγμένες: 38°27′N 20°41′E / 38.450°N 20.683°E / 38.450; 20.683

Το Κιόνι είναι παραθαλάσσιο χωριό της Ιθάκης. Ανήκει στο δήμο Ιθάκης του νομού Κεφαλληνίας και απέχει 24 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νησιού, το Βαθύ. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος και με βάση την απογραφή του 2001 έχει 171 κατοίκους.

Κιόνι
Το Κιόνι από τη θάλασσα
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Κιόνι
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Ιθάκης
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότητα Κεφαλληνίας
Πληθυσμός 171 (2001)
Άλλα
Παλαιά ονομασία Κιόνιον[1]

Πίνακας περιεχομένων

Γενικά και ιστορικά στοιχείαΕπεξεργασία

Το χωριό είναι χτισμένο στο βάθος ενός όρμου. Στην είσοδό του υπάρχουν τρεις ερειπωμένοι ανεμόμυλοι. Στο φυσικό του λιμάνι βρίσκουν το αραξοβόλι τους θερινούς μήνες τα κότερα των επισκεπτών του νησιού.

Η δημιουργία του οικισμού χρονολογείται κατά τον 16ο αιώνα, όταν εγκαταστάθηκαν στην περιοχή κάτοικοι από την Ανωγή[2]. Ορισμένες μάλιστα κατοικίες εκείνης της εποχής διατηρούνται ακόμα. Ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος χάρη σε αυτές τις καλοδιατηρημένες κατοικίες, οι οποίες μάλιστα επέζησαν και των ισχυρών σεισμικών δονήσεων, που συγκλόνισαν κατά καιρούς τα Επτάνησα.

Από το 1809 το νησί της Ιθάκης είναι μέρος του ανεξάρτητου κράτους "Ενωμένες Πολιτείες των Ιονίων Νήσων" υπό την κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου άλλα το 1864 γίνεται ενσωμάτωση με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Το 1953 με τον μεγάλο σεισμό της Κεφαλλονιάς, πολλά σπίτια στο Κιόνι καταστράφηκαν ολοσχερώς αλλά ορισμένα που επέζησαν μαρτυρούν την αρχιτεκτονική επιρροή τόσο των Ενετών όσο και των Άγγλων.

ΕκκλησίεςΕπεξεργασία

Πέρα από τις καλοδιατηρημένες κατοικίες, το χωριό είναι γνωστό και για τους τρεις ιστορικούς ναούς του. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στο Μαυρωνά, της Ευαγγελίστριας και του Αγίου Ιωάννη του Λομπαρδιάρη. Οι δύο τελευταίες διαθέτουν εξαιρετική αγιογράφηση, ενώ ο Άγιος Ιωάννης διαθέτει επιπλέον ξυλόγλυπτο τέμπλο.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Σύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη, εκδόσεις Ν. Νίκας και ΣΙΑ Ε.Ε., έκδοσις πέμπτη εκσυγχρονισμένη δια συμπληρώματος κατά τόμον, Αθήναι 1964, τόμος 14ος, σελ. 647.
  2. Αλ. Καλλίνικος, Σπ. Δενδρινός, Ιθάκη. Τότε και τώρα, εκδόσεις Σπύρος Δενδρινός, χ.χ., σελ. 76.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία