Άνοιγμα κυρίου μενού

Κλεάνθης Τριαντάφυλλος

Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής

Ο Κλεάνθης Τριαντάφυλλος (1850 - 25 Μαΐου 1889) ήταν Έλληνας σατιρικός ποιητής και δημοσιογράφος του 19ου αιώνα.

Κλεάνθης Τριαντάφυλλος
Kleanthis Triantafyllos.JPG
Γέννηση1850
Σίφνος
Θάνατος25  Μαΐου 1889
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Ιδιότηταδημοσιογράφος και ποιητής

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Απολλωνία της Σίφνου το 1850. Σπούδασε δάσκαλος, όπως ο πατέρας του, και διορίστηκε στην Άνδρο. Εκεί έμαθε γαλλικά και μετέφρασε γαλλικά ποιήματα, όπως την Απελπισία του Λαμαρτίνου. Στη συνέχεια πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνεργάστηκε με τα έντυπα Νεολόγος, Κουδουνάτος, Σάλπιγξ και Διογένης. Εκεί εξέδωσε και μια ποιητική συλλογή ανώνυμα. Εξαιτίας του καυστικού του ύφους διώχθηκε από τις οθωμανικές αρχές και κατέφυγε στην Αθήνα. Το 1878 μαζί με τον Βλάση Γαβριηλίδη ίδρυσε το προοδευτικό πολιτικό και σατιρικό περιοδικό Ραμπαγάς, από την ομώνυμη κωμωδία του Βικτοριέν Σαρντού, που τότε είχε μεταφραστεί από τον Ιωάννη Καμπούρογλου, αλλά είχε απαγορευτεί από την κυβέρνηση Κουμουνδούρου. Από το όνομα του περιοδικού ο Κλεάνθης Τριαντάφυλλος έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο "Ραμπαγάς".

Το περιοδικό προκάλεσε αντιδράσεις και οδήγησε σε φυλάκιση των εκδοτών του. Συνέχισε την έκδοση του, όμως, και μετά την αποχώρηση του Γαβριηλίδη, το 1880. Το 1881 έπεσε θύμα δολοφονικής απόπειρας. Μετά από οκτάμηνη διακοπή, λόγω οικονομικών προβλημάτων, το 1887 συνέχισε την έκδοση του Ραμπαγά σε συνεργασία με τον Ρόκκο Χοϊδά. Ο Χοϊδάς δημοσίευσε δύο άρθρα που θεωρήθηκαν υβριστικά για τον βασιλιά και γι' αυτό φυλακίστηκαν και οι δύο. Αποφυλακίστηκε μετά από έξι μήνες και στις 25 Μαΐου 1889 ο Τριαντάφυλλος αυτοκτόνησε.[1] Τα τελευταία χρόνια της ζωής του υπέφερε από σοβαρή ψυχική διαταραχή.

ΈργοΕπεξεργασία

Με τον Ραμπαγά συνεργάστηκαν ποιητές, όπως ο Κωστής Παλαμάς, ο Γεώργιος Δροσίνης και ο Νίκος Καμπάς, και έτσι το περιοδικό αποτέλεσε πρόδρομο για τη Νέα Αθηναϊκή Σχολή. Η συμβολή του Κλεάνθη Τριαντάφυλλου στη λογοτεχνία βρίσκεται στα σατιρικά ποιήματα που δημοσίευσε στο περιοδικό του, καθώς και στις μεταφράσεις ποιημάτων του Βερανζέρου.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • http://authorsandwriterstooktheirownlives.blogspot.gr/2011/08/64.html