Με τον όρο κοινωνική ανισότητα εννοούμε «την κατάσταση κατά την οποία οι άνθρωποι έχουν άνιση προσβασιμότητα σε πόρους, υπηρεσίες, και θέσεις στην κοινωνία» (Kerbo, 2003 όπ. αναφ. στο Blackburn, 2008[1]). Το φαινόμενο της κοινωνικής ανισότητας έχει αυξηθεί σε όλο τον κόσμο τα τελευταία χρόνια. Όπως χαρακτηριστικά το θέτει ο Dworkin, η ισότητα έχει γίνει «το απειλούμενο είδος των πολιτικών ιδανικών» (Blackburn, 2008[1]).

Η κοινωνική ανισότητα είναι κοινωνικά δομημένη. Αυτό σημαίνει ότι:

  (α) Η ανισότητα είναι θεσμοποιημένη (δηλαδή υπάρχει ένα σύστημα ανισότητας) 
  (β) Ότι η ανισότητα εμφανίζεται με συγκεκριμένες, επαναλαμβανόμενες και σχετικά σταθερές μορφές και  
  (γ) ότι η ανισότητα “μεταφέρεται” από τη μια γενιά στην άλλη (Τσαούση, 2006[2]). 

Η κοινωνική ανισότητα μπορεί να είναι διαφόρων ειδών: οικονομική, μορφωτική, γεωγραφική και άλλα πολλά (Φραγκουδάκη, 1985[3]). Ένα πράγμα όμως που παραμένει σταθερό μεταξύ των διαφορετικών μορφών της είναι η διαφοροποίηση σε αυτούς που χάνουν και αυτούς που κερδίζουν, με ποικίλους βαθμούς κέρδους και απώλειας (Blackburn, 2008[1]).

Βιβλιογραφία

  1. 1,0 1,1 1,2 Robert M. Blackburn (2008-07-25). «What is social inequality?». International Journal of Sociology and Social Policy 28 (7/8): 250–259. doi:10.1108/01443330810890664. ISSN 0144-333X. http://www.emeraldinsight.com/doi/abs/10.1108/01443330810890664. 
  2. Τσαούση, Χριστίνα (2006). ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΤΡΩΜΑΤΩΣΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ. Ελλάδα: Αυτοέκδοση. σελ. http://old.phs.uoa.gr/~ahatzis/SGH11.pdf. 
  3. Φραγκουδάκη, άννα (1985). Κοινωνιολογία της Εκπαίδευσης. Ελλάδα: Παπαζήση. σελ. https://www.politeianet.gr/books/9789600202267-fragkoudaki-anna-papazisis-koinoniologia-tis-ekpaideusis-197623.