Ο κοινός τρίτωνας, Lissotriton vulgaris (Linnaeus, 1758) είναι ένα είδος τρίτωνα στην οικογένεια Salamandridae. Αποτελεί το πιο κοινό είδος τρίτωνα του γένους Lissotriton, όπως φανερώνει και η κοινή ονομασία του.

Κοινός τρίτωνας
K.Kalaentzis - Lissotriton graecus.jpg
Κατάσταση διατήρησης
Status iucn3.1 LC el.svg
Ελαχίστης Ανησυχίας (IUCN 3.1)
Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Animalia (Ζώα)
Συνομοταξία: Chordata (Χορδωτά)
Ομοταξία: Amphibia (Αμφίβια)
Τάξη: Urodela (Ουρόδηλα)
Οικογένεια: Salamandridae (Σαλαμάνδρες)
Γένος: Lissotriton
Είδος: L. vulgaris
Διώνυμο
Lissotriton vulgaris
(Linnaeus, 1758)
Triturus vulgaris dis.png
Φυσική κατανομή κοινού τρίτωνα

ΠεριγραφήΕπεξεργασία

Πρόκειται για μικρού μεγέθους τρίτωνα, που φτάνει τα 11cm ολικό μήκος. Εκτός αναπαραγωγικής περιόδου η διάκριση αρσενικών και θηλυκών ατόμων είναι δύσκολη, καθώς και και τα δύο φύλα έχουν παρόμοιο μέγεθος και χρωματισμό. Κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου, τα αρσενικά γίνονται πιο σκουρόχρωμα και σχηματίζουν ένα λοφίο κατά μήκος της ράχης, με μαύρες κηλίδες να καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του σώματος. Τα θηλυκά επίσης έχουν κηλίδες, αλλά εντοπίζονται κυρίως στο κοιλιακό μέρος του σώματος.

ΒιολογίαΕπεξεργασία

Τα θηλυκά γεννούν 60-300 αυγά τα οποία τυλίγουν με φύλλα υδρόβιων φυτών. Ζευγαρώνουν αμέσως μετά την χειμερία νάρκη σε στάσιμα ή ελαφρώς ρέοντα νερά[1].

Γεωγραφική κατανομήΕπεξεργασία

Απαντάται στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης με εξαίρεση την Ιβηρική χερσόνησο. Στην Ελλάδα απαντάται σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και τα Ιόνια νησιά[2].

Στην Ελλάδα απαντώνται τα υποείδη L. vulgaris graecus και L. vulgaris schmidtleri, τα οποία βάσει νέων γενετικών μελετών πιθανότατα να δικαιούνται επίπεδο είδους[3].

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. «.:| herpetofauna.gr |:. ..Ελληνική Ερπετοπανίδα». www.herpetofauna.gr (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2018. 
  2. Speybroeck, J., Beukema, W., Bok, B., Van Der Voort, J. (2016). Field Guide to the Amphibians and Reptiles of Britain and Europe.. San Diego, USA: Bloomsbury Natural History.
  3. Pabijan, M., Zielinski, P., Dudek, K., Stuglik, M., & Babik, W. (2016). Isolation and Gene Flow in a Speciation Continuum in Newts. bioRxiv, 095877.