Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Κωνσταντίν Ροκοσόφσκυ (ρωσικά: Константин Константинович Рокоссовский, πολωνικά: Konstanty Ksawerowicz Rokossowski) ήταν Ρώσος στρατιωτικός, ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης.

Κονσταντίν Ροκοσόφσκυ
RokossovskyKK.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Konstanty Rokossowski (Πολωνικά)
Γέννηση9ιουλ. / 21  Δεκεμβρίου 1896γρηγ.
Βαρσοβία
Θάνατος3  Αυγούστου 1968[1][2]
Μόσχα[1]
Αιτία θανάτουκαρκίνος
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΝεκρόπολη Τείχους του Κρεμλίνου
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Σοβιετική Ρωσία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά[3]
ΣπουδέςM.V. Frunze Military Academy
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
αξιωματικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης
Οικογένεια
Οικογένειαd:Q4396893 και d:Q63532466
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΣτρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης, Marshal of Poland, Komdiv, υποστράτηγος, αντιστράτηγος, αρχιστράτηγος, General of the army και Υποσμηνίας/Ρωσικός αυτοκρατορικός στρατός και Κόκκινος Στρατός
Πόλεμοι/μάχεςΑ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος του Ανώτατου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης
Υπουργός Άμυνας της Σοβιετικής Ένωσης
ΒραβεύσειςΤάγμα του Λένιν (1944)
Μετάλλιο για τη νίκη επί της Γερμανίας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο (1945)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1920)
Ταξιάρχης του Τάγματος του Λουτρού (1945)
Αρχηγός Διοικητής της Λεγεώνας της Αξίας (1946)
Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (1944)
Τάξη της Οκτωβριανής Επανάστασης (1968)
Medal "For the Defence of Kiev" (1961)
Παράσημο της Νίκης (1945)
Jubilee Medal "XX Years of the Workers' and Peasants' Red Army" (1938)
Τάγμα του Σουβόροφ 1ης τάξης (1943)
τάγμα του Κουτούζοφ 1ης τάξης (1943)
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση της Μόσχας» (1944)
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ» (1942)
Medal "For the Capture of Königsberg" (1945)
Medal "For the Liberation of Warsaw" (1945)
Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης (1945)
Χρυσός Αστέρας (1944)
Χρυσός Αστέρας (1945)
Τάγμα του Λένιν (1936)
Τάγμα του Λένιν (1942)
Τάγμα του Λένιν (1945)
Τάγμα του Λένιν (1946)
Τάγμα του Λένιν (1956)
Τάγμα του Λένιν (1966)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1922)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1930)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1941)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1944)
Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου (1947)
Jubilee Medal "Twenty Years of Victory in the Great Patriotic War 1941–1945" (1965)
Jubilee Medal "30 Years of the Soviet Army and Navy" (1948)
Jubilee Medal "40 Years of the Armed Forces of the USSR" (1957)
Μετάλλιο για τα «50 χρόνια των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΣΣΔ» (1967)
μετάλλιο για την 800η επέτειο της Μόσχας (1947)
d:Q4375473 (1968)
Cross of St. George 4th class (1914)
Medal of St. George (1915)
Medal of St. George (1916)
Medal of St. George (1917)
Order of the Builders of People's Poland (1951)
Grand Cross with Star of the Virtuti Militari (1945)
Order of the Cross of Grunwald, 1st class (1945)
d:Q4286835 (1946)
d:Q1915816 (1946)
Μετάλλιο Νίκης και Ελευθερίας 1945 (1946)
Λεγεώνα της Τιμής (1945)
Πολεμικός Σταυρός 1939-1945 (1945)
Order of the Red Banner (1943)
Order of Sukhbaatar (1961)
d:Q4287149 (1967)
King Christian X's Liberty Medal (1947)
Λεγεωνάριος της Λεγεώνας της Αξίας (1946)
Υπογραφή
Rokossovsky 2.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1896 από πατέρα Πολωνό, εργάτη των σιδηροδρόμων, και μητέρα Ρωσίδα. Με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε εθελοντικά στον Ρωσικό στρατό και το 1917 προσχώρησε στα ένοπλα τμήματα των επαναστατών. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου απέκτησε τη φήμη εξαίρετου διοικητή του ιππικού και το 1925 μετατέθηκε στην Άπω Ανατολή, όπου και δημιούργησε οικογένεια.

Το 1928 επέστρεψε στη Μόσχα, για να φοιτήσει στη Στρατιωτική Ακαδημία του Φρούνζε και τη δεκαετία του 1930 ανέλαβε τη διοίκηση διάφορων μεραρχιών του Κόκκινου Στρατού. Ήταν στρατιώτης του 5ου τάγματος των Δραγώνων του Καργκοπόλ και πήρε πολέμησε στις μάχες της Βαρσοβίας, του Λοτζ, στην Λιθουανία και την Λεττονία. Το 1937 ο Ροκοσόφσκυ διώχθηκε από το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων, και φυλακίστηκε θεωρούμενος ως κατάσκοπος. Εξήλθε από τη φυλακή το 1940. Ο Σεμιόν Τιμοσένκο, ωστόσο, του εμπιστεύτηκε χωρίς δισταγμό τη διοίκηση ενός σώματος και ο Ροκοσόφκσυ τον δικαίωσε απόλυτα, αφού ο σχηματισμός του ήταν ο μόνος που αντεπιτέθηκε με επιτυχία κατά τις πρώτες ημέρες της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, καθηλώνοντας τον εχθρό για μία εβδομάδα.

Ως διοικητής της 16ης Στρατιάς συνέβαλε στην απώθηση των Γερμανών από τη Μόσχα και τον Ιούλιο του 1942 ανέλαβε τη διοίκηση του Μετώπου του Μπριάνσκ. Δύο μήνες αργότερα, ο Στάλιν αποφάσισε να τον ορίσει επικεφαλής του Μετώπου του Ντον, απ' όπου συμμετείχε στην εκμηδένιση της 6ης Στρατιάς στο Στάλινγκραντ. Μετά τη μεγάλη νίκη στις όχθες του Βόλγα, ο Ροκοσόφκσυ άφησε τη σφραγίδα του σε όλες τις μεγάλες μάχες του Ανατολικού Μετώπου που ακολούθησαν, όπως το Κουρσκ, η Λευκορωσία (όπου προήχθη σε στρατάρχη), η απελευθέρωση της γενέτειράς του Πολωνίας και η κατάληψη του Βερολίνου. Του απονεμήθηκε δύο φορές το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.

Απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 1968.



ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Great Russian Entsiklopedia, JSC. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  2. (Αγγλικά) Find A Grave. 11463638. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb15046245n. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Εκδόσεις Περισκόπιο, Μονογραφίες του Περιοδικού Στρατιωτική Ιστορία, Σειρά Μεγάλες Μάχες - Η Μάχη του Στάλινγκραντ σελ. 105