Άνοιγμα κυρίου μενού

Κουφόβουνο Έβρου

οικισμός της Ελλάδας

Γεωγραφία - ΑξιοθέαταΕπεξεργασία

Το Κουφόβουνο βρίσκεται σε χαμηλό λόφο κοντά στις νότιες όχθες του ποταμού Ερυθροπόταμου λίγο πριν αυτός καταλήξει στον Έβρο και σε απόσταση 4,5 χλμ. δυτικά του Διδυμότειχου. Αξιοθέατο της περιοχής θεωρείται το σπήλαιο Βούβα στην ομώνυμη τοποθεσία προς την κατεύθυνση για Διδυμότειχο. Το έδαφός του σκεπάζεται από παχύ στρώμα ΄΄γουανό΄΄, που οφείλεται στον πολύ μεγάλο αριθμό των νυχτερίδων που διαβιούν σε αυτό[2]. Έχει βρεθεί προϊστορική κεραμική και από το 1979 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος[3]. Όλη η κοιλάδα Ασβεστάδων - Κουφόβουνου - Βρυσικών μαζί με τις διπλανές καλλιεργούμενες εκτάσεις (αμπελώνες, οπωρώνες, χωράφια δημητριακών) και τη λοφώδη χώρα που καλύπτεται από βελανιδιές είναι καταφύγιο πουλιών και σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Λιοστριτσίδα (Hippolais olivetorum) και Παρδαλοκέφαλο (Lanius nubicus)[4][5].

ΔιοικητικάΕπεξεργασία

Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κυανής[6]. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κουφοβούνου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Διδυμοτείχου του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 629 κατοίκους[7].

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 238, τομ. 18. 
  2. Καβάλας, Σπηλαιολογική Ομάδα. «Σπηλαιολογία Σ.Χ.Ο Καβάλας: ΣΠΗΛΑΙΟ ΒΟΥΒΑ - ΚΟΥΦΟΒΟΥΝΟ / ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ». Σπηλαιολογία Σ.Χ.Ο Καβάλας. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2019. 
  3. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2019. 
  4. «Οι Ζώνες Ειδικής Προστασίας με τα είδη χαρακτηρισμού τους». ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ NATURA 2000: σελ. 2. http://www.ypeka.gr/LinkClick.aspx?fileticket=iIe61%2fEm2Mc%3d&tabid=432. 
  5. «NatureBank - Βιότοπος NATURA - KOILADA ERYTHROPOTAMOU: ASVESTADES, KOUFOVOUNO, VRYSIKA». filotis.itia.ntua.gr. Ανακτήθηκε στις 14 Απριλίου 2019. 
  6. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2019. 
  7. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10488 (σελ. 14 του pdf)