Ο Κρόνος ήταν ο ηγέτης και ο νεότερος της πρώτης γενεάς των τιτάνων, θεοτήτων απόγονων της Γαίας και του Ουρανού. Νίκησε τον πατέρα του, τον Ουρανό, και κυβέρνησε κατά τη διάρκεια της μυθικής «χρυσής εποχής», έως ότου νικήθηκε από το υιό του, Δία.

Τιτάνας Κρόνος
Τιτάνας της συγκομιδής
Cronos armé de la faucille (harpè) contre son père et divers médaillons pierre gravée crop.jpg
ΣύμβολαΔρεπάνι, σπόροι, φίδι και άρπη (είδος σπαθιού)
Σύζυγος-οιΤιτανίδα Ρέα
Σύντροφος-οιΕιμαρμένη και Evonyme
ΓονείςΟυρανός και Γαία
Αδέλφια
ΤέκναΘεά Εστία, θεά Δήμητρα, θεά Ήρα, θεός Πλούτωνας, θεός Ποσειδώνας και θεός Δίας
Στην Ρωμαϊκή μυθολογίαΣατούρνους

Ήταν ο μικρότερος σε ηλικία και δύναμη από τους Τιτάνες, αλλά ο πιο πανούργος και φιλόδοξος. Ανέτρεψε τον πατέρα του με τη βοήθεια της Γαίας, αλλά φοβούμενος μια ίδια μοίρα κατάπιε τα παιδιά του. Η γυναίκα του και αδελφή του, Ρέα, έκρυψε το τελευταίο τους παιδί, τον Δία, και έδωσε στον Κρόνο μια φασκιωμένη πέτρα για να καταπιεί, αντί για το βρέφος, (την οποία πέτρα εξέμεσε στην Κρήτη εκεί που βρίσκεται η Ιεράπετρα, εξ ου και το όνομα της πόλης).Ο Δίας, όταν μεγάλωσε, ελευθέρωσε και τα υπόλοιπα αδέλφια του, δίνοντας στον Κρόνο να πιει δηλητήριο. Στον πόλεμο που ακολούθησε μεταξύ των Τιτάνων και των Ολύμπιων, την Τιτανομαχία, που κράτησε δέκα χρόνια, ο Κρόνος και οι Τιτάνες σύμμαχοί του νικήθηκαν και φυλακίστηκαν στα Τάρταρα.

Κατά τη διάρκεια της «χρυσής εποχής», ο Κρόνος λατρεύονταν ως θεότητα της εσοδείας και της συγκομιδής, ενώ επιτηρούσε και την πρόοδο των ανθρώπων. Απεικονιζόταν συνήθως με ένα κρυστάλλινο δρεπάνι, το οποίο χρησιμοποιούσε για να συγκομίσει τις σοδειές και ήταν, επίσης, το όπλο που χρησιμοποίησε για να ευνουχίσει και να καθαιρέσει τον Ουρανό. Μια εορτή, που ονομαζόταν Κρόνια, ετελείτο προς τιμή του Κρόνου στην Αθήνα τη δωδέκατη ημέρα του μήνα Εκατομβαιώνα, αλλά και στην αρχαία Ολυμπία.

Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι εξακριβωμένη. Ο Σωκράτης στον Κρατύλο του Πλάτωνος, ετυμολογεί το όνομα Κρόνος ως Κορόνους (κόρος+νούς= καθαρός νούς, από το "κορη" ή "κόρα" (δωρικά και αιολικά)= καθαρότις ουσίας-γνησιότητα, και το δεύτερο συνθετικό "νους") ως απόδειξη πως ο Δίας θεωρείται έκγονος μεγάλης και τέλειας διανοίας. Μπορεί να σημαίνει «κερασφόρος», αλλά πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι το όνομα προέρχεται από τον αρχαίο ινδικό δαίμονα Kroni. Στην Αλεξανδρινή περίοδο αλλά και την εποχή της Αναγέννησης, στη λατινική γλώσσα υπήρξε κάποια σύγχυση της λέξης Κρόνος (Cronos) με αυτή του χρόνου (Chronos).