Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Κυβέρνηση Αθανασίου Ευταξία 1926 είχε διάρκεια μικρότερη από ένα μήνα, 19 Ιουλίου 1926 – 23 Αυγούστου 1926. Διορίστηκε από τον δικτάτορα Θεόδωρο Πάγκαλο ο οποίος είχε τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, όταν αυτός αποφάσισε να «πολιτικοποιήσει» το δικτατορικό καθεστώς του (Κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου)[1].

Την κυβέρνηση αποτελούσαν οι:

Στις 20 Ιουλίου 1926 παραιτήθηκε ο Γεώργιος Σπυρίδωνος και ανέλαβε ο:

Πίνακας περιεχομένων

Συνθήκες σχηματισμού της κυβέρνησης ΕυταξίαΕπεξεργασία

Όλοι οι υπουργοί της κυβέρνησης εκτός των Τσερούλη και Αραβαντινού ήταν αντιβενιζελικοί.[2]

Κυβερνητικό έργοΕπεξεργασία

Η κυβέρνηση Ευταξία είχε θέσει ως στόχο της την ανόρθωση της οικονομίας και την ενίσχυση της δραχμής. Δεν κατόρθωσε όμως να αποτρέψει τη ραγδαία πτώση της δραχμής. Οι εντυπώσεις που είχε προκαλέσει ήταν ανάμεικτες: τα μέλη της θεωρούνταν αξιόλογα μα η ανομοιογένειά της υπονόμευε τη συνεργασία των μελών της. Επρόκειτο για μια κυβέρνηση αντιβενιζελικών, με εξαίρεση τους Τσερούλη και Παναγιώτη Αραβαντινό. Τελικά η στρατιωτική ηγεσία δεν έμεινε ικανοποιημένη, κι ο Πάγκαλος έψαχνε εναλλακτικές λύσεις. [3]Σημαντικό πλήγμα δέχθηκε η κυβέρνηση όταν ο Παύλος Γύπαρης οργάνωσε εξέγερση στην Κρήτη με αφορμή την φορολόγηση των αποστακτηρίων. Ο Πάγκαλος υποχώρησε σε αρκετά από τα αιτήματά τους καταρρακώνοντας το κύρος της κυβέρνησης. Τελικά, μια σειρά συμβάσεων με τη Γιουγκοσλαβία που έδιναν σχεδόν κυριαρχικά δικαιώματα στην ελεύθερη ζώνη της Θεσσαλονίκης, με αντάλλαγμα μια τριετή φιλία,προκάλεσε την αντίδραση κατά της κυβέρνησης του πολιτικού κόσμου και των εμποροβιομηχανικών οργανώσεων.[4]Συγκεκριμένα παραιτήθηκε ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών Τσαμαδός ενώ ο εμπορικός και βιομηχανικός κόσμός υπέβαλε έντονο διάβημα στον Υπουργό των Εξωτερικών Ρούφο.[5] Ως προς τον σεβασμό των δημοκρατικών ελευθεριών ο Ευταξίας παρέπεμψε τον Κ. Αγγελόπουλο επειδή δημοσίευσε άρθρο επικριτικό της όλης οικονομικής κατάστασης. Ο Αγγελόπουλος καταδικάσθηκε σε εξάμηνη φυλάκιση.[6]

Η ανατροπήΕπεξεργασία

Οι μέχρι τον σχηματισμό της κυβέρνησης Ευταξία αφοσιωμένοι στον Πάγκαλο παράγοντες άρχισαν να σχεδιάζουν την ανατροπή της κυβέρνησης. Μικροστασιαστικές εκδηλώσεις σημειώθηκαν στην Κρήτη και στην Κόρινθο, ενώ οι φρουρές Χαλκίδος και Λάρισας σχεδίαζαν να ξεσηκωθούν. Ο Πάγκαλος αντιδρούσε με συλλήψεις στρατιωτικών (Μοσχοβίτης και Καλαμπαλίκης, Ιωάννης Μεταξάς), και πολιτικών Γεώργιος Καφαντάρης, Αλέξανδρος Παπαναστασίου).Οι Καφαντάρης, Παπαναστασίου, Μιχαλακόπουλος ήθελαν να τον ανατρέψουν με δικούς τους αξιωματικούς και όχι με παγκαλικούς παράγοντες. Έτσι τηρούσαν ουδέτερη στάση απέναντι στις σχεδιαζόμενες κινήσεις των πρώην αφοσιωμένων στον Πάγκαλο.[7] Η κυβέρνηση έπεσε μετά από στρατιωτικό κίνημα στις 22 Αυγούστου 1926 οπότε ανέλαβε η «επαναστατική» Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004. Αθήνα, σελ. 69-70. http://www.jurisconsultus.gr/pubs/uploads/842.pdf. 
  2. Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997, σελ.321
  3. Σπύρος Μαρκέτος, Πώς φίλησα τον Μουσολίνι! Τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού, τομ.Ι, εκδ.Βιβλιόραμα, Αθήνα, 2006, σελ.238-239
  4. Σπύρος Μαρκέτος, Πώς φίλησα τον Μουσολίνι! Τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού, τομ.Ι, εκδ.Βιβλιόραμα, Αθήνα, 2006, σελ.239-240
  5. Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997, σελ. 322
  6. Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997,σελ. 322
  7. Γρηγόριος Δαφνής, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων 1923-1940, τόμος πρώτος,εκδ.Κάκτος, Αθήνα, 1997,σελ. 327-328

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΑναφορέςΕπεξεργασία