Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1901 (Νοέμβριος 1901Νοέμβριος 1902) σχηματίστηκε με βασιλική πρωτοβουλία, μετά την παραίτηση της προηγούμενης κυβέρνησης Θεοτόκη.
Ο βασιλιάς Γεώργιος, είχε - μετά την παραίτηση της κυβέρνησης - κατά το Σύνταγμα, δύο επιλογές: ή να οδηγήσει την χώρα σε εκλογές, ή να σχηματίσει κυβέρνηση από τα κόμματα της μειοψηφίας. Προτίμησε να ακολουθήσει την δεύτερη οδό, και κάλεσε (αντί του Θεόδωρου Δηλιγιάννη που ήταν αξιωματική αντιπολίτευση και είχε 48 έδρες)[1], τον τρίτο σε ψήφους πολιτικό αρχηγό, τον Αλέξανδρο Ζαΐμη που τότε διέθετε 14 «πιστούς» βουλευτές.
Όταν η Βουλή, της οποίας οι εργασίες είχαν ανασταλεί - άρχισε και πάλι τις συνεδριάσεις, - η νέα κυβέρνηση (στις 25 Ιανουαρίου 1902) λαμβάνοντας την «ψήφο ανοχής» του κόμματος του Γεωργίου Θεοτόκη, συγκέντρωσε τελικά, την πλειοψηφία των απαραίτητων για να κυβερνήσει, εδρών. Μετά από ένα χρόνο στη διακυβέρνηση, ο Ζαΐμης πρότεινε και ο Γεώργιος δέχτηκε, την διενέργεια εκλογών. Αμέσως μετά τις εκλογές, και μόλις φάνηκε η ήττα του συνδυασμού, η κυβέρνηση παραιτήθηκε.

2η κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη
Royal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
Βασιλευομένη Δημοκρατία
Alexandros Zaimis.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού12 Νοεμβρίου 1901
Ημερομηνία διάλυσης19 Νοεμβρίου 1902
Πρόσωπα και δομές
Αρχηγός ΚράτουςΓεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Πρόεδρος ΚυβέρνησηςΑλέξανδρος Ζαΐμης
Συνολικός αριθμός Μελών6
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμακυβέρνηση μειοψηφίας
Αρχηγός Αξιωματικής ΑντιπολίτευσηςΘεόδωρος Δηλιγιάννης
Γεώργιος Θεοτόκης
Ιστορία
Απερχόμενες εκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1899
Θητεία νομοθετικού σώματος4 Μαρτίου 1899 - 4 Απριλίου 1902 (ΙΕ' κοινοβουλευτική περίοδος)
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη 1899
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Θεόδωρου Δηλιγιάννη 1902

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίουΕπεξεργασία

[2]

ΠηγήΕπεξεργασία

  • Ανδρέας Δημητρόπουλος: «Οι ελληνικές κυβερνήσεις 1843 - 2004»

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. ο ιστορικός Γεώργιος Ασπρέας αναφέρει, ότι στις διαβουλεύσεις που προηγήθηκαν του σχηματισμού κυβέρνησης, ο Θεοτόκης είχε αρνηθεί την ψήφο ανοχής στον Δηλιγιάννη. «Πολιτική ιστορία της νεωτέρας Ελλάδας», έκδοση 1930, σελ.38
  2. ΦΕΚ Α243/ 1901