Άνοιγμα κυρίου μενού


Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1928 (Φεβρουάριος - Ιούλιος 1928) ήταν η τελευταία κυβέρνηση συνεργασίας αυτής της περιόδου καθώς και η τελευταία πρωθυπουργία του Αλέξανδρου Ζαΐμη. Η συνεργασία των κομμάτων συνεχίστηκε αν και ακόμα περισσότερο συρρικνωμένη, με την συμμετοχή στη κυβέρνηση, των Φιλελευθέρων και των Ελευθεροφρόνων. Η ψήφος εμπιστοσύνης της Βουλής δόθηκε στις 20 Φεβρουαρίου, με 154 ψήφους υπέρ.
Τον Απρίλιο του 1927 ο Βενιζέλος επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στο σπίτι του στην Χαλέπα Χανίων. Αν και δήλωνε ότι δεν διεκδικούσε κανένα αξίωμα, η ανάμειξή του στην πολιτική, ώθησε τον Γεώργιο Καφαντάρη να παραιτηθεί από αρχηγός των Φιλελευθέρων. Έτσι, ο Βενιζέλος ανέλαβε και πάλι πρόεδρος του κόμματος, φροντίζοντας για συσπείρωση των δυνάμεων του. Ο Καφαντάρης (που ίδρυσε το δικό του, «Προοδευτικό Κόμμα», αρνούμενος να συνεργαστεί με τον Βενιζέλο), παρέμενε υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης, μέχρι τη στιγμή που η κριτική που άσκησε εναντίον του ο Βενιζέλος, κυρίως για τον χειρισμό των ζητημάτων της Τράπεζας της Ελλάδος, τον οδήγησε σε παραίτηση. [1] Ο Ζαΐμης τότε υπέβαλλε την παραίτηση όλου του υπουργικού συμβουλίου.
Η επιστροφή του Βενιζέλου στην Ελλάδα, άλλαξε το κλίμα στην πολιτική ζωή της χώρας. Με σύμμαχο τον πρόεδρο της Βουλής, και μέλος του κόμματός του, Θεμιστοκλή Σοφούλη αλλά και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ναύαρχο Κουντουριώτη, επέβαλε πολύ σύντομα τις πολιτικές του.

8η κυβέρνηση Ζαΐμη
9η ΚυβέρνησηCoat of arms of Greece (1924–1935).svg
Δεύτερη Ελληνική Δημοκρατία
Zaimis37216v.jpg
Ημερομηνία σχηματισμού8 Φεβρουαρίου 1928
Ημερομηνία διάλυσης4 Ιουλίου 1928
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΑλέξανδρος Ζαΐμης
Αρχηγός κράτουςπροσωρινός, Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Παύλος Κουντουριώτης
Συνολικός αριθμός υπουργών14
Συμμετέχοντα κόμματαΈνωση Φιλελευθέρων
Κόμμα Ελευθεροφρόνων
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμακυβέρνηση συνεργασίας κομμάτων
Ιστορία
ΕκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1926
Θητεία νομοθετικού σώματος24 Νοεμβρίου 1926 - 2 Ιουλίου 1928 (Α κοινοβουλευτική περίοδος)
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1927
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1928

Στις 3 Ιουλίου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ανέθεσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ελευθέριο Βενιζέλο, ως αρχηγό του πρώτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος. Σχεδόν ταυτόχρονα, δημοσιεύεται (όπως επεδίωκε ο Βενιζέλος) το διάταγμα της διάλυσης της Βουλής (η νέα κυβέρνηση δεν εμφανίστηκε μπροστά στο Σώμα για να λάβει ή όχι ψήφο εμπιστοσύνης) και της προκήρυξη Εθνικών εκλογών για τις 19 Αυγούστου 1928. [2]. Στις 11 Ιουλίου, ο Κουντουριώτης παραχώρησε στον Βενιζέλο την επαναφορά του εκλογικού νόμου του 1923, καταργώντας το σύστημα της απλής αναλογικής και επαναφέροντας αυτό της στενο-ευρείας περιφέρειας. Η αλλαγή αυτή (πραξικοπηματική, την χαρακτηρίζει ο ιστορικός Γεώργιος Μαυρογορδάτος)[3] έγινε με νομοθετικό διάταγμα και όχι με νόμο όπως συνταγματικά προβλέπεται.


Σύνθεση υπουργικού συμβουλίουΕπεξεργασία

[4]

- αντικαταστάθηκε στις 31 Μαΐου από τον Κωνσταντίνο Γκότση
- αντικαταστάθηκε στις 31 Μαΐου, προσωρινά, από τον Μιχαήλ Κύρκο
- αντικαταστάθηκε στις 4 Ιουνίου από τον Χρήστο Αλαμανή


ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος: «Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004»,http://www.greeklaws.com/pubs/results.php?id=842
  2. ΦΕΚ Α117 /1928
  3. «Ιστορία του Νέου Ελληνισμού 1770 - 2000». εκδ. "ΤΑ ΝΕΑ", Γ. Μαυρογορδάτος:«Μεταξύ δυο πολέμων: Πολιτική ιστορία 1922 - 1940», τόμος 7,σελ. 17
  4. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης», http://www.ggk.gov.gr/?p=970 Αρχειοθετήθηκε 2012-03-22 στο Wayback Machine.
  5. Η κυβέρνηση Ζαΐμη επαναφέρει και πάλι τον θεσμό του «Γενικού Διοικητή» στην Κρήτη, διορίζοντας στις 10 Μαρτίου, τον Γεώργιο Κατεχάκη «Γενικό Διοικητή» του νησιού (ΦΕΚ Α32 /1928), κυρίως για να αντιμετωπίσει εκ του σύνεγγυς τις εξεγέρσεις του κρητικού λαού εναντίον της βαριάς φορολογίας. https://www.candiadoc.gr/2018/01/23/ianouarios-1928-i-exegersi-kata-ton-foron-ke-i-epivoli-laikis-exousias-sto-iraklio-ikones/