Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Κυβέρνηση Δημητρίου Ράλλη 1903 (Ιούνιος - Δεκέμβριος 1903) διαδέχθηκε τη βραχύβια Κυβέρνηση Θεοτόκη του Ιουνίου 1903.[1]

2η κυβέρνηση Ράλλη
67η ΚυβέρνησηRoyal Coat of Arms of Greece (1863-1936).svg
Βασιλευομένη Δημοκρατία
Dimitrios G. Rallis.JPG
Ημερομηνία σχηματισμού28 Ιουνίου 1903
Ημερομηνία διάλυσης6 Δεκεμβρίου 1903
Πρόσωπα και δομές
Επικεφαλής της κυβέρνησηςΔημήτριος Ράλλης
Αρχηγός κράτουςΓεώργιος Α΄ της Ελλάδας
Συνολικός αριθμός υπουργών5
Κατάσταση στο νομοθετικό σώμακυβέρνηση μειοψηφίας
Κόμμα αντιπολίτευσηςΝεωτεριστικό κόμμα
Ιστορία
Απερχόμενες εκλογέςΕλληνικές βουλευτικές εκλογές 1902
Θητεία νομοθετικού σώματος9 Δεκεμβρίου 1902 - 10 Δεκεμβρίου 1904 (ΙΣΤ' κοινοβουλευτική περίοδος)
ΠροηγούμενηΚυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη Ιουνίου 1903
ΔιάδοχηΚυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη Δεκεμβρίου 1903

ΙστορικόΕπεξεργασία

Ο βασιλιάς έδωσε, μετά την παραίτηση Θεοτόκη, έδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Δημήτριο Ράλλη, αρχηγό του τέταρτου κόμματος της Βουλής σύμφωνα με τις εκλογές του 1902. Στην κυβέρνηση που σχημάτισε συμμετείχαν και στελέχη του κόμματος του Δηλιγιάννη.[2] Καθόλο το διάστημα παραμονής του στην κυβέρνηση η Βουλή παρέμεινε κλειστή λόγω θέρους ενώ ο ίδιος παρέτεινε την αναστολή των εργασιών του κοινοβουλίου επιχειρώντας παράλληλα να διαλύσει το κόμμα του Δηλιγιάννη.[3]

Αν και ο ίδιος επιχείρησε να πείσει τον Βασιλιά να διαλύσει την βουλή και να προκηρύξει εκλογές, το αίτημά του δεν έγινε δεκτό με αποτέλεσμα να παραιτηθεί τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, όταν και η βουλή ξεκίνησε την λειτουργία της.[2]

Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του ψηφίστηκε το νομοσχέδιο σχετικά με την αναδιοργάνωση του στρατού και έλαβαν χώρα ταραχές που έμειναν στην ιστορία ως «Ορεστειακά». Αφορμή για τις ταραχές αυτές, που είχαν άμεση σχέση με το γλωσσικό ζήτημα, ήταν η παράσταση της Ορέστειας του Αισχύλου, σε μετάφραση στη δημοτική, που ανέβηκε από το Βασιλικό θέατρο.

Σύνθεση υπουργικού συμβουλίουΕπεξεργασία

 
Η Ισιδώρα Ντάνκαν στο θέατρο του Διονύσου, τον Νοέμβριο του 1903

ΠηγέςΕπεξεργασία

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. ΦΕΚ Α 141 /1903 [1]
  2. 2,0 2,1 Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τόμος ΙΔ, σελ. 178
  3. Τάσος Βουρνάς, Ιστορία της νεώτερης και σύγχρονης Ελλάδας, εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1997, τόμος Α, σελ. 571