Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1947 (7 Σεπτεμβρίου 1947 – 18 Νοεμβρίου 1948) ανέλαβε μετά την κυβέρνηση Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη που είχε διάρκεια λίγων ημερών και η οποία ήταν κυβέρνηση συνασπισμού με τον Αντιπρόεδρο Κωνσταντίνο Τσαλδάρη[1], δηλαδή ήταν κυβέρνηση συνεργασίας του Κόμματος Φιλελευθέρων του Σοφούλη και του Λαϊκού κόμματος, την ηγεσία του οποίου είχε ο Τσαλδάρης, ενώ δεν συμμετείχε το Νέο Κόμμα, παρά την επιθυμία του Σοφούλη[2].

Τα μέλη της κυβέρνησης ήταν:

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1947 διορίστηκε ο:

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1947 παραιτήθηκε ο Ροδόπουλος (Βορείου Ελλάδος), Κοτσιανός (Κοινωνικής Προνοίας) και διορίστηκαν οι:

Στις 2 Μαρτίου 1948 παραιτήθηκε ο Μελάς (Άνευ Χαρτοφυλακίου), στις 19 Απριλίου ο Πέτρος Ιωαννίδης, Στρατιωτικός Διοικητής Δωδεκανήσου.

Στις 7 Μαϊου 1948 παραιτήθηκαν οι: Παπαδήμου (Εθνικής Παιδείας), Βαρβούτης (Εθνικής Οικονομίας), Χατζηπάνος (Μεταφορών), Ζαΐμης (Εφοδιασμού), Δίγκας (Αεροπορίας), Μπασιάκος (Βορείου Ελλάδος), Μαυρογορδάτος (υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ) και Μπαλτατζής-Μαυροκορδάτος (υφυπουργός Τύπου και Πληροφοριών)

Στις 7 Μαϊου 1948 διορίστηκαν οι:

Στις 18 Νοεμβρίου 1948 βουλευτές από το Λαϊκό κόμμα και το κόμμα Φιλελευθέρων τάχθηκαν εναντίον της κυβέρνησης, αλλά η κυβέρνηση διασώθηκε στην ψήφο εμπιστοσύνης με μια ψήφο[3] και αντικαταστάθηκε από την Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1948.

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Ανδρέας Γ. Δημητρόπουλος (2004). Οι Ελληνικές Κυβερνήσεις 1843-2004. Αθήνα, σελ. 74. http://www.jurisconsultus.gr/pubs/uploads/842.pdf. 
  2. Σπυρίδων Μαρκεζίνης (1994). Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος (1936-1975), τόμος Δεύτερος (1944-1951). Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, σελ. 310-311. 
  3. Σπυρίδων Μαρκεζίνης (1994). Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος (1936-1975), τόμος Δεύτερος (1944-1951). Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, σελ. 313. 

ΠηγέςΕπεξεργασία