Άνοιγμα κυρίου μενού
Αφίσα της Ιταλικής κωμωδίας "Οι Μυλωνάδες", η επιτυχία της οποίας υπήρξε το προοίμιο για την γέννηση του Ελληνικού Κωμειδυλλίου.

Είναι ηθογραφική κωμωδία η οποία εκτός του θεατρικού κειμένου περιέχει πολλά τραγούδια. Πρόκειται για το νέο θεατρικό είδος που γεννιέται στην Αθήνα τη δεκαετία του 1880 και το οποίο στις αρχές της δεκαετίας του 1900 θα εξελιχθεί στην Ελληνική Οπερέτα.[1]

ΙστορικόΕπεξεργασία

Στα τέλη του 19-ου αιώνα, το ευρωπαϊκό κίνημα του νατουραλισμού, καθώς και η προσπάθεια των συγγραφέων της εποχής για την επικράτηση της Ελληνικής δημοτικής γλώσσας, αλλά και ταυτόχρονα το πάθος του κοινού για ελληνικό τραγούδι, συμβάλουν στην διαμόρφωση του νέου αυτού μουσικού θεατρικού είδους.

Θεωρούνται πρώτοι διδάξαντες οι Δημήτριος Κορομηλάς, Δημήτριος Κόκκος, καθώς και οι Σπυρίδωνας Περεσιάδης (συγγραφέας του βουκολικού δράματος "Γκόλφω") και ο Ευάγγελος Παντόπουλος. Τα απλά μουσικά κομμάτια με τα εύκολα τραγούδια ήταν επηρεασμένα από Ιταλικά και Γαλλικά πρότυπα μελοδράματος και οπερέτας.[2]

ΠεριεχόμενοΕπεξεργασία

Ο νατουραλισμός και η λαογραφική τάση της εποχής επηρεάζουν τους συγγραφείς, οι οποίοι με την σειρά τους μας δίδουν έργα με εικόνες της τότε εποχής, γεμάτες χαρακτηριστικούς τύπους της υπαίθρου και των νησιών, να τραγουδούν σε Ελληνικά, Ιταλικά και ανατολίτικα μοτίβα σατυρικά και χαρούμενα τραγούδια, πάντα στη δημοτική γλώσσα.

Ενδεικτικά έργαΕπεξεργασία

  • "Η τύχη της Μαρούλας" (1888). Το κείμενο είναι του Δημητρίου Κορομηλά, οι στίχοι του Δημητρίου Κόκκου και η μουσική του Ανδρέα Σάιλερ.
  • "Ο Μπαρμπα Λινάρδος" (1890). Σε κείμενο και μουσική Δημητρίου Κόκκου.
  • "Ο αγαπητικός της Βοσκοπούλας" (1891) Το κείμενο είναι του Δημητρίου Κορομηλά.
  • "Η Λύρα του Γερονικόλα" (1891) Σε κείμενο και μουσική Δημητρίου Κόκκου.
  • "Ο Καπετάν Γιακουμής" Σε κείμενο και μουσική Δημητρίου Κόκκου.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Karl Nef (1985). «Το Κωμειδύλλιο,σελίδα 571». Ιστορία της Μουσικής. Αθήνα: Ν. Βότσης. σελ. 636. 
  2. Karl Nef (1985). «Το Κωμειδύλλιο, σελίδα 572». Ιστορία της Μουσικής. Αθήνα: Ν. Βότσης. σελ. 636. 
  • Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής, εκδόσεις Γιαλλελή, 2001.