Άνοιγμα κυρίου μενού

Κωνσταντίνος Ασώπιος

Έλληνας λόγιος και καθηγητής πανεπιστημίου

Ο Κωνσταντίνος Ασώπιος (1785 - 1872) ήταν Έλληνας λόγιος και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα από την Ήπειρο.

Κωνσταντίνος Ασώπιος
Konstantinos Asopios 087.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1785
Γραμμένο Ιωαννίνων
Θάνατος19 Νοεμβρίουιουλ. / 1  Δεκεμβρίου 1872γρηγ.
Αθήνα
ΕθνικότηταΈλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Οθωμανική Αυτοκρατορία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Ιταλικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν
Πανεπιστήμιο Χούμπολτ
Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιδάσκων πανεπιστημίου
λόγιος
ιατρός
ΕργοδότηςΙόνιος Ακαδημία (από 1824)
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1843–1866)
Οικογένεια
ΤέκναΕιρηναίος Ασώπιος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμακοσμήτορας (1843–1844, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
κοσμήτορας (1856–1857, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
κοσμήτορας (1861–1862, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Ασώπιος γεννήθηκε στο Γραμμένο Ιωαννίνων το 1785.[1] Ήταν παιδί φτωχής οικογένειας της περιοχής και αρχικά έφερε το επώνυμο Ντσόλμπας.[2] Μετά το θάνατο του πατέρα του, ακολούθησε την μητέρα του στα Ιωάννινα όταν εκείνη βρήκε εργασία στην οικία της οικογένειας Μελά.[2] Χάρη στις επιδόσεις του στα γράμματα κατέστη υπότροφος του Ζώη Καπλάνη ενώ αργότερα έλαβε από τον σχολάρχη του, Αθανάσιο Ψαλίδα, το επίθετο «Ασώπιος», το οποίο και υιοθέτησε.[3]

Παράλληλα με τις σπουδές του, εργαζόταν ως ιδιωτικός δάσκαλος και με το χρηματικό ποσό που συγκέντρωσε μετέβη μαζί με τον Χριστόφορο Φιλητά στην Ιταλία (Νάπολη) για να σπουδάσει ιατρική, όμως ένα πρόβλημα υγείας τον ανάγκασε να μεταβεί το 1813 στην Κέρκυρα προς θεραπεία.[4] Μετά την ανάρρωσή του, επέστρεψε στην Ιταλία και συγκεκριμένα στη Βενετία όπου δραστηριοποιήθηκε ως μεταφραστής και αργότερα εγκαταστάθηκε στην Τεργέστη όπου και με προτροπή του αντιπροέδρου της παροικίας Ιακώβου Ρώτα χρημάτισε για μια πενταετία δάσκαλος στην ελληνική σχολή της πόλης.[4] Χάρη στην συνάντησή του με τον φιλέλληνα Φρέντερικ Νορθ (λόρδο Γκίλφορντ), τον οποίο γνώριζε από τα Ιωάννινα, σπούδασε με έξοδα του Άγγλου στα πανεπιστήμια του Γκέτινγκεν, του Βερολίνου και του Παρισίου ώστε να αναλάβει καθηγητής της Ιονίου Ακαδημίας, που ο Άγγλος ευγενής σκόπευε να ιδρύσει, όπως και συνέβη το 1824.[5]

Μετά τον θάνατο του Γκίλφορντ το 1827 και την παρακμή της Ιονίου Ακαδημίας που ακολούθησε, ο Ασώπιος αποδέχτηκε τις προτάσεις του ελληνικού κράτους και κατέλαβε θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.[6] ενώ διετέλεσε τρεις φορές πρύτανης (1843-1844, 1856-1857, 1861-1862)[7]. Αποσύρθηκε το 1866 εξαιτίας του σοβαρού προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε από παλιότερα και απεβίωσε μερικά χρόνια αργότερα, στις 19 Νοεμβρίου του 1872. Στην κηδεία του παρευρέθηκε πλήθος κόσμου.[8]

Εκτός από τα Σούτσεια, στην εργογραφία του περιλαμβάνεται ένα συντακτικό και μια γραμματολογία καθώς και εισαγωγή στον Πίνδαρο.[1]

Ήταν παντρεμένος με την Ελένη Ασημακοπούλου, την οποία γνώρισε κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Τεργέστη. Τέκνα του ήταν ο Ειρηναίος και η Ευρυδίκη.[9]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 «Ασώπιος, Κωνσταντίνος». www.ygeiaonline.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2016. 
  2. 2,0 2,1 Γούδας, Αναστάσιος Ν. (1874), σελ. 225.
  3. Γούδας, Αναστάσιος Ν. (1874), σελ. 225 - 226.
  4. 4,0 4,1 Γούδας, Αναστάσιος Ν. (1874), σελ. 226.
  5. Γούδας, Αναστάσιος Ν. (1874), σελ. 226 - 227.
  6. Γούδας, Αναστάσιος Ν. (1874), σελ. 236.
  7. «Πρυτάνεις Πανεπιστημίου Αθηνών». Επετηρίδα Πανεπιστημιακών Ετών 2012-2013 (Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών): σ. 25. 2015. http://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/organa/Epethrida_2014.pdf. Ανακτήθηκε στις 06-10-2016. 
  8. Γούδας, Αναστάσιος Ν. (1874), σελ. 241 - 242.
  9. Γούδας, Αναστάσιος Ν. (1874), σελ. 235 - 236.

ΠηγέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία