Άνοιγμα κυρίου μενού
,

Το κόμμα ή υποστιγμή ή υποδιαστολή, είναι σημείο στίξης. Μ' αυτό χωρίζονται μεταξύ τους τα μέρη μιας περιόδου, που περιέχουν ένα λογικό και αυτοτελές νόημα. Άλλες φορές χρησιμοποιείται σε μεγάλες φράσεις, για να δοθεί η ευκαιρία στον ομιλητή να πάρει αναπνοή ή για να βοηθηθεί στο διάβασμα ή για να προκαλέσει προσδοκία. Χωρίς κόμμα ή και με την κακή χρησιμοποίησή του, είναι δυνατή η παρερμηνεία ενός κειμένου, μια και το κόμμα συντελεί στην κατανόηση ενός κειμένου.

Στην κλασική ελληνική και λατινική γραμματεία ως κόμμα ορίζεται το «μικρό μέρος περιόδου του προφορικού ή γραπτού λόγου», το οποίο αργότερα, όταν εμφανίστηκαν τα σημεία στίξης, περιβλήθηκε ανάμεσα σε κόμματα[1].

Σε μια πρόταση βάζουμε κόμμα:

  • Για να χωριστούν μεταξύ τους όμοιοι όροι, π.χ.: Φάγαμε ψωμί, ελιές και ντομάτα.
  • Για να χωρίσουμε ένα μόριο ή ένα βεβαιωτικό επίρρημα στην αρχή μιας περιόδου, π.χ.: Ναι, θα έρθω.
  • Για να χωρίζουμε την κλητική, π.χ.: Έλα, Μαίρη, σε περιμένουμε.
  • Όταν θέλουμε να χωρίσουμε μια κύρια και μια δευτερεύουσα πρόταση: Όταν πάω στην Αθήνα, θα σου φέρω ένα καινούριο φόρεμα.
  • Επίσης με κόμμα χωρίζονται οι παρενθετικές προτάσεις: Πέρασα, όπως μου είπαν, απ' το σπίτι του, μα αυτός δεν ήταν εκεί.
  • Χωρίζουμε και τις προσθετικές αναφορικές προτάσεις, που δεν είναι απαραίτητα συμπληρώματα της πρώτης, π.χ.: Μας είπε για το χωριό τους, που δεν το ξέραμε μέχρι τώρα.

ΥποσημειώσειςΕπεξεργασία

  1. Το Λεξικό των Liddell και Scott το ορίζει ως «μικρόν μέρος περιόδου, αλλαχού, κώλον, Λατ. comma».
 LP  Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το αντίστοιχο λήμμα της LivePedia.

Η εισαγωγή του κειμένου της LivePedia στη Βικιπαίδεια έγινε πριν την 1η Νοεμβρίου 2008, συνεπώς ισχύει η διπλή αδειοδότηση υπό την άδεια CC-BY-SA 3.0 και την GFDL.