Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Κόστα Μουσίνσκι (σερβικά : Коста Мушицки) (1897-1946) ήταν στρατιωτικός της Αυστροουγγαρίας, της Γιουγκοσλαβίας και της Σερβίας.

Κόστα Μουσίνσκι
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση7  Απριλίου 1897
Σλαβόνσκι Μπροντ
Θάνατος17  Ιουλίου 1946
Βελιγράδι
Αιτία θανάτουτυφεκισμός
ΕθνικότηταΣέρβοι
Χώρα πολιτογράφησηςΚροατία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Ποινική κατάσταση
Κατηγορίες εγκλήματοςέγκλημα πολέμου
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςταξίαρχος/

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1897 στο Σλαβίνσκι Μπροντ της Αυστροουγγαρίας από οικογένεια Σέρβων. Σπούδασε και αποφοίτησε από το Ζάγκρεμπ και με το ξέσπασμα του πρώτου παγκοσμίου πολέμου κατατάχτηκε στον Αυστροουγγρικό στρατό και έκανε θητεία 17 χρόνων στην υπηρεσία της αυστροουγγρικής μοναρχίας.

Υπήρξε λοχίας που συμμετείχε στην εκστρατεία κατά της Σερβίας στα τέλη του 1914. Συνελήφθη στην περιοχή της Κολουμπάρα από τους Σέρβους και από τότε ήταν στην υπηρεσία του σερβικού στρατού. Μαζί με άλλες μονάδες πήρε μέρος στην υποχώρηση μέσω Αλβανίας στην Κέρκυρα. Μετά τον Α΄παγκόσμιο πόλεμο πήρε τον βαθμό του υπολοχαγού και του απονεμήθηκε το "αστέρι του Καραγιώργη". Μετά τον πόλεμο πήγε για επανεκπαίδευση στο μηχανικό και προήχθη Λοχαγός το 1931.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αλεξάνδρου Καραγιώργεβιτς ήταν προσωπικός βοηθός του, και αργότερα υπασπιστής της βασίλισσας Μαρίας και του βασιλιά Πέτρος Καραγιώργεβιτς. Το 1937 προήχθη σε συνταγματάρχη.

Η κήρυξη του Β΄ παγκοσμίου πολέμου τον βρήκε στη γενέτειρά του, μετά την κατάρρευση του μετώπου συνελήφθη από τους Ουστάσι και καταδικάστηκε σε θάνατο. Ωστόσο, αθωώθηκε και απελευθερώθηκε μετά την επανεξέταση της νωρίτερης στρατιωτικής του σταδιοδρομίας. Από το Ζάγκρεμπ ήρθε στο Βελιγράδι στις 13 Απρίλιος 1941. Στο Βελιγράδι παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την κατάληψη του από τον Γερμανικό στρατό.

Μετά από πρόσκληση του νεοεκλεγέντος πρωθυπουργού Μίλαν Νέντιτς έγινε διοικητής του σερβικού σώματος εθελοντών (SDK) και διοικητής της διοίκησης εθελοντών στο Βελιγράδι. Σε αυτή τη θέση ήταν από τις 15 Σεπτεμβρίου 1941 μέχρι τη σύλληψή του από τους Γερμανούς στις 7 Δεκέμβριος 1941.

Ο Γερμανικός στρατός κατοχής συνέλαβε τον συνταγματάρχη Μουσίνσκι στις 7 Δεκέμβριος 1941 με την κατηγορία ότι βοήθησε το επαναστατικό κίνημα του Ντράζα Μιχαΐλοβιτς[1], προσήχθη ενώπιον γερμανικού στρατιωτικού στρατοδικείου στο Βελιγράδι και καταδικάστηκε σε θάνατο από εκτελεστικό απόσπασμα. Μόνο η παρέμβαση του Μίλαν Νέντιτς, ο οποίος απείλησε την παραίτησή του, ο συνταγματάρχης Μουσίνσκι απαλλάχθηκε από την ποινή του θανάτου και καταδικάστηκε σε ένα έτος στη φυλακή.

Το 1943 επέστρεψε στην ίδια θέση και παρέμεινε εκεί μέχρι την το 1945 και την απελευθέρωση από ους Γερμανούς. Προήχθη στο βαθμό του στρατηγού τον Αύγουστο του 1944. Μετά την εδραίωση των κομματικών δυνάμεων απελευθέρωσης στη Βοσνία ο Μουσίνσκι πηγαίνει για να συναντήση τον Μιχαΐλοβιτς. Μαζί του υπέγραψε συμφωνία και μετακίνησε τις δυνάμεις του στην Σλοβενία. Στις 8 Ιανουάριος 1946 Βρετανοί στρατιώτες τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν στο στρατόπεδο Έμπολι στο Ρίμινι, κι έπειτα τον παρέδωσαν στις αρχές της Νέας Γιουγκοσλαβίας ως εγκληματία πολέμου.

Η δίκη του στρατηγού Μουσίσκ πραγματοποιήθηκε στις 10 Ιουνίου έως 15 Ιουλίου 1946 στο Βελιγράδι. Κατηγορήθηκε ως διοικητής του SDK υπεύθυνος για τις μαζικές εκτελέσεις ομήρων στο Κραγκούγιεβατς τον Οκτώβριο του 1941, ότι συνεργάστηκε με τους Γερμανούς στον κοινό αγώνα κατά των ανταρτών και ότι διέπραξε εγκλήματα κατά του τοπικού πληθυσμού.

Καταδικάστηκε σε θάνατο από εκτελεστικό απόσπασμα και εκτελέστηκε στις 17 Ιουλίου 1946 στο Βελιγράδι.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Tomasevich (1975) , σελ.. 175,

ΠηγέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Коста Мушицки της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).