Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Λέστερ Μπόουλς «Μάικ» Πήρσον (Lester Bowles Pearson, 23 Απριλίου 189727 Δεκεμβρίου 1972) ήταν Καναδός πολιτικός, ο 14ος Πρωθυπουργός του Καναδά, στρατιωτικός και διπλωμάτης, που βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1957 για το ότι οργάνωσε την ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ για την αντιμετώπιση της Κρίσεως του Σουέζ.

Λέστερ Πήρσον
Lester B. Pearson with a pencil.jpg
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση23  Απριλίου 1897
Τορόντο
Θάνατος27  Δεκεμβρίου 1972
Οττάβα
ΥπηκοότηταΚαναδάς
ΥπογραφήLester B Pearson Signature 2.svg
ΑξίωμαΠρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, Πρωθυπουργός του Καναδά, μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων του Καναδά, Καναδός πρέσβης στις ΗΠΑ, Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης του Καναδά και μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου

Πίνακας περιεχομένων

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Πήρσον γεννήθηκε στο Νιούτονμπρουκ, σήμερα προάστιο του Τορόντο. Γονείς του ήταν η Άνι Σάρα Μπόουλς-Πήρσον και ο Έντγουιν Άρθουρ Πήρσον, πάστορας των Μεθοδιστών. Σε ηλικία 16 ετών ο Λέστερ Πήρσον έγινε δεκτός στο Κολέγιο Βικτόρια του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Υπήρξε καλός αθλητής στα φοιτητικά του χρόνια, διακρινόμενος σε διάφορα αθλήματα, ιδίως στο χόκεϊ επί πάγου.

Κατατάχθηκε ως εθελοντής για τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με τη νοσοκομειακή μονάδα του Πανεπιστημίου του. Στάλθηκε ως τραυματιοφορέας στην Αίγυπτο και στην Ελλάδα, στο μέτωπο κατά του βουλγαρικού στρατού, ενώ για μια περίοδο ήταν ενσωματωμένος σε μονάδα του σερβικού στρατού. Το 1917 μετατάχθηκε στην αεροπορία, αλλά επέστρεψε σπίτι μετά από τραυματισμούς σε δύο αεροπορικά ατυχήματα, ενώ χτυπήθηκε και από λεωφορείο στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια μιας συσκοτίσεως.

Μεταπολεμικά, συνέχισε τις σπουδές του στην ιστορία στο Κολέγιο του Αγίου Ιωάννου του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ως το 1925, οπότε επέστρεψε στον Καναδά, παντρεύτηκε τη Μάριον Μούντυ (Maryon Moody, 1901–1989), και δίδαξε ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο. Με τη σύζυγό του απέκτησαν έναν γιο, τον Τζέφρεϋ, και μία κόρη, την Πατρίτσια.

Το 1927 ο Πήρσον έλαβε την πρώτη θέση στις εισαγωγικές εξετάσεις της καναδικής διπλωματικής υπηρεσίας, οπότε στράφηκε σε σταδιοδρομία διπλωμάτη. Ο τότε πρωθυπουργός Ρίτσαρντ Μπέντφορντ Μπένετ αντιλήφθηκε τις ικανότητές του και τον ενθάρρυνε στην εξέλιξή του, αναθέτοντάς του σημαντικούς ρόλους.

Η πρωθυπουργία τουΕπεξεργασία

Ο Πήρσον διετέλεσε Πρωθυπουργός του Καναδά από τις 22 Απριλίου 1963 μέχρι τις 20 Απριλίου 1968, επικεφαλής δύο συνεχόμενων κυβερνήσεων μειοψηφίας του Φιλελεύθερου Κόμματος.

Οι κυβερνήσεις του Πήρσον εισήγαγαν τη φροντίδα υγείας για όλους, άτοκα δάνεια για τους φοιτητές, συνταξιοδοτικό σύστημα και μια νέα σημαία για τη χώρα. Ενοποίησαν επίσης τις καναδικές ένοπλες δυνάμεις.[1] Ο Πήρσον συγκρότησε τη Βασιλική Επιτροπή για τη Διπλή Γλώσσα και Πολιτισμό, και πάλεψε να κρατήσει τον Καναδά έξω από τον πόλεμο του Βιετνάμ. Το 1967 η κυβέρνησή του πέρασε τον νόμο C-168, που κατάργησε τη θανατική ποινή στη χώρα de facto – περιορίζοντάς την σε λίγες περιπτώσεις, για τις οποίες δεν εφαρμόσθηκε ποτέ. Εξαιτίας όλων αυτών, και μαζί με το πρωτοποριακό έργο του στον ΟΗΕ και στη διεθνή διπλωματία, ο Πήρσον θεωρείται γενικώς ένας από τους Καναδούς με τη μεγαλύτερη επίδραση στον 20ό αιώνα[2], κατατασσόμενος μεταξύ των 6 καλύτερων πρωθυπουργών του Καναδά.

Δείτε επίσηςΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Bothwell, Robert. «Lester B. Pearson». The Canadian Encyclopedia. Ανακτήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2016. 
  2. MacDonald, L. Ian.: "The Best Prime Minister of the Last 50 Years — Pearson, by a landslide," Institute for Research on Public Policy, Ιούνιος–Ιούλιος 2003. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2014.

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Engler, Yves: Lester Pearson’s Peacekeeping: The Truth May Hurt (Φεβρουάριος 2012)

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία