Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Λεοπόλδος, γερμ. Luitpold (30 Ιανουαρίου 1897 - 14 Μαρτίου 1958) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.

Λεοπόλδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Archduchess Blanca with her sons Archdukes Rainer and Leopold.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση30  Ιανουαρίου 1897[1]
Ζάγκρεμπ
Θάνατος14  Μαρτίου 1958[1]
Willimantic
Τόπος ταφήςΑυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης
Χώρα πολιτογράφησηςΑυστρία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Οικογένεια
ΓονείςΛεοπόλδος Σαλβαδόρ, αρχιδούκας της Αυστρίας και Ινφάντα Μπλάνκα των Βουρβόνων Ισπανίας
ΑδέλφιαΑντώνιος, αρχιδούκας της Αυστρίας
Φραγκίσκος Ιωσήφ
Archduchess Immaculata of Austria
Archduchess Dolores of Austria
Archduchess Margaretha of Austria
Ράινερ, αρχιδούκας της Αυστρίας
Maria Antonia of Austria
Archduchess Assunta of Austria
Κάρολος Πίος, αρχιδούκας της Αυστρίας
ΟικογένειαHabsburg-Lorraine
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Λεοπόλδος-Μαρία-Αλφόνσος-Μπλάνκα-Κάρολος-Αντώνιος-Μπεατρίξ-Μιχαήλ-Ιωσήφ-Πέτρος-Ιγνάτιος γεννήθηκε στο Ζάγκρεμπ[2] και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λεοπόλδου-Σαλβαδόρ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Μπλάνκας (Λευκής) των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Κάρλο δούκα της Μαδρίτης.

Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως υπολοχαγός του πυροβολικού μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ράινερ. Οι ενέργειές του ως αξιωματικού στη μάχη της Μεντεάτσα (κοντά στο Τριέστι) το 1917 επαινέθηκαν. Ο 2ος εξάδελφος του πάππου του Φραγκίσκος Ιωσήφ αυτοκράτορας της Αυστρο-Ουγγαρίας του απένειμε το διάσημο το Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος· ήταν η τελευταία απονομή που έκανε. Στη μάχη του ποταμού Πιάβε, ο Λεοπόλδος πολέμησε στην πρώτη γραμμή.

Με την πτώση της μοναρχίας το 1918, η Α΄ Δημοκρατία θέσπισε τα μέλη του Οίκο του να αποκηρύξουν το δικαίωμα διαδοχής και να ζήσουν ως απλοί πολίτες ή να φύγουν από τη χώρα. Ο Κάρολος και οι συγγενείς του προτίμησαν να φύγουν, αλλά ο Λεοπόλδος-Σαλβαδόρ επέλεξε να μείνει. Ήταν ερωτευμένος με την Ντάγκμαρ βαρόνη Νικόλικς-Ποντρίνσκα, μικροευγενή της Κροατίας[3]. Οι γονείς της δεν ενέδιδαν στο γάμο, διότι δεν είχαν βασιλική καταγωγή, αλλά τελικά ο (μοργανατικός) γάμος έγινε το 1919[3].

Το 1931 απεβίωσε ο θείος του Ιάκωβος δούκας της Μαδρίτης και οι Καρλιστές τον έβλεπαν ως διάδοχο στην αξίωση για βασιλιά της Ισπανίας (ο Λεοπόλδος-Σαλβαδόρ ήταν 4ος απόγονος του Κάρλο), αλλά ο μοργανατικός του γάμος τον έκανε να παραιτηθεί υπέρ του νεότερου αδελφού του Καρόλου-Πίου.

Το 1930 αθωώθηκε από μία υπόθεση πώλησης ενός περιδέραιου, που ανήκε στη σύζυγο του Καρόλου-Λουδοβίκου αρχιδούκα τη Αυστρίας (αδελφού του Φραγκίσκου-Ιωσήφ), ο οποίος το είχε αποκτήσει από τη θεία του Μαρία-Λουίζα σύζυγο του Ναπολέοντα Α΄ αυτοκράτορα της Γαλλίας.

Το 1931 διαζεύχθηκε και μετανάστευσε στις ΗΠΑ με το όνομα κος Λεοπόλδος Χ(άμπσμπουρκ). Λορραίν[3]. Έκανε δεύτερο μοργανατικό γάμο στη Ν. Υόρκη, με την Αλίσια Γκίμπσον.

Έπαιξε μερικούς μικρούς ρόλους στο Χόλυγουντ. Εγκαταστάθηκε στο Γουίλιμαντικ του Κοννέκτικατ, σε ένα μικρό σπίτι με την Αλίσια και εργάστηκε ως εργαζόμενος σε εργοστάσιο. Το 1953 έλαβε την υπηκοότητα των ΗΠΑ. Η τέφρα του αποτέθηκε στην Αυτοκρατορική κρύπτη της Βιέννης, στη θέση 91.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Νυμφεύτηκε το 1919 μοργανατικά τη βαρόνη Ντάγκμαρ Νικόλικς-Ποντρίνσκα, μικροευγενή της Κροατίας. Της δόθηκε ο τίτλος της βαρόνης του Βόλφεναου[3]. Είχε τέκνο:

  • Γκαμπριέλλα 1921-1996, βαρόνη του Βόλφεναου το 1922. Παντρεύτηκε τον Γιαν φαν ντερ Μυχλλ, Ελβετό τραπεζίτη και απέκτησε τρια τέκνα. Διαζεύχθηκε το 1958[3].

Το 1931 ο Λεοπόλδος διαζεύχθηκε και το 1932 έκανε δεύτερο, επίσης μοργανατικό, γάμο με την Αλίσια Γκίμπσον Κόμπουρν. Δεν απέκτησαν τέκνα. Αργότερα διαζεύχθηκαν.

Αναφορές στις ΠηγέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 The Peerage. p11177.htm#i111765. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Harding, Lost Waltz, p. 20
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 McIntosh, The Unknown Habsburgs, p. 51

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Harding, Bertita. Lost Waltz: A Story of Exile. Bobbs-Merrill, 1944. ASIN: B0007DXCLY
  • McIntosh, David. The Unknown Habsburgs. Rosvall Royal Books, 2000. ISBN 91-973978-0-6
  • "Leopold Habsburg Lorraine Dead at 61". New York Times. 15 March 1958. p. 17.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία