Λεοπόλδος αντιβασιλιάς της Βαυαρίας

κυβερνήτης της Βαυαρίας

Ο Λεοπόλδος (12 Μαρτίου 1821 - 12 Δεκεμβρίου 1912) ήταν πρίγκιπας και αντιβασιλιάς της Βαυαρίας (1886-1912) λόγω της ανικανότητας των ανιψιών του Λουδοβίκου Β΄ για τρεις ημέρες και Όθωνα για 26 έτη[8].

Λεοπόλδος, Πρίγκηπας της Βαυαρίας
Prinzregent Luitpold.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Luitpold von Bayern (Γερμανικά)
Γέννηση12  Μαρτίου 1821[1][2][3]
Βύρτσμπουργκ[4]
Θάνατος12  Δεκεμβρίου 1912[1][2] ή 12  Νοεμβρίου 1912[5]
Μόναχο[6]
Αιτία θανάτουβρογχίτιδα
Τόπος ταφήςΕκκλησία των Θεατίνων
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Βασίλειο της Βαυαρίας
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΑντιβασιλέας
Οικογένεια
ΣύζυγοςΑυγούστα Φερδινάνδη της Αυστρίας (από 1844)[7]
ΤέκναΛουδοβίκος Γ΄ της Βαυαρίας
Λεοπόλδος της Βαυαρίας (1846-1930)
Θηρεσία της Βαυαρίας
Αρνούλφος της Βαυαρίας
ΓονείςΛουδοβίκος Α΄ της Βαυαρίας και Θηρεσία της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν
ΑδέλφιαΜατθίλδη Καρολίνα της Βαυαρίας
Αδελγόνδη της Βαυαρίας
Πριγκίπισσα Χιλδεγάρδη της Βαυαρίας
Αλεξάνδρα της Βαυαρίας
Αδαλβέρτος της Βαυαρίας
Όθων της Ελλάδας
Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας
ΟικογένειαΟίκος του Βίττελσμπαχ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΣτρατάρχης
Πόλεμοι/μάχεςΓαλλοπρωσικός Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΑντιβασιλέας
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος
Τάγμα του Αγίου Ουμβέρτου
Τάγμα του Αγίου Ανδρέα
Τάγμα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι
Τάγμα Στρατιωτικής Αξίας (Βαυαρία)
Τάγμα του Μαύρου Αετού
Τάγμα του Χρυσού Λέοντος του Οίκου του Νάσσαου
Τάγμα της Περικνημίδας
Βασιλικό Τάγμα των Σεραφείμ
Τάγμα του Ελέφαντα
Τάγμα του Ευαγγελισμού
Θυρεός
Royal Coat of Arms of the Kingdom of Bavaria since 1835 (Order of the Golden Fleece).svg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Τα νεανικά χρόνιαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Βύρτσμπουργκ και ήταν ο τρίτος γιος του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας και της Θηρεσίας των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου δούκα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν και μετά της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν ο Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας και ο Όθων της Ελλάδας. Επειδή ο Όθωνας δεν είχε τέκνα, ο Λεοπόλδος ήταν διάδοχος της Ελλάδας. Όμως το 1862 εκτοπίστηκε ο Όθωνας και απεβίωσε μετά από πέντε έτη.

Από τα 14 έτη του εντάχθηκε στον Βαυαρικό στρατό και το 1835 έγινε λοχαγός του πυροβολικού. Κατά την επανάσταση του 1848 μεσολάβησε και κατεύνασε μία μερίδα δυσαρεστημένων πολιτών μαζί με τον πατέρα του. Στη βασιλεία του αδελφού του Μαξιμιλιανού Β΄ (1848-64) δεν είχε κάποια δραστηριότητα. Κατά την περίοδο του ανιψιού του όμως Λουδοβίκου Β΄ (1864-86) έπρεπε να τον εκπροσωπεί, καθώς εκείνος έλειπε συχνά στο εξωτερικό. Το 1866 ήταν αντισυνταγματάρχης και το 1869 έγινε γενικός επιθεωρητής του Βαυαρικού Στρατού. Το 1870-1871 αντιπροσώπευσε τη Βαυαρία στο Γενικό Επιτελείο της Γερμανίας. Με αυτή την ιδιότητα παρέδωσε τη δήλωση του Λουδοβίκου Β΄, που ενέκρινε τη δημιουργία μίας Γερμανικής Αυτοκρατορίας με αυτοκράτορα τον Πρώσο βασιλιά. Ο ίδιος όμως λυπήθηκε για την απώλεια της ανεξαρτησίας της Βαυαρίας και δεν παρευρέθηκε στην ανακήρυξη του Γουλιέλμου ως αυτοκράτορα στο ανάκτορο των Βερσαλλιών[9]. Έτσι τον Λουδοβίκο Β΄ τον εκπροσώπησε ο αδελφός του Όθων,[10][11] που μετά επέκρινε τον εορτασμό ως επιδεικτικό και άκαρδο. Το 1876 ο Λεοπόλδος ορίστηκε στρατάρχης.

Η περίοδος της αντιβασιλείας τουΕπεξεργασία

Στις 10 Ιουνίου 1886 ανακοινώθηκε για τον ανιψιό του Λουδοβίκο Β΄ ότι είναι διανοητικά μη ικανός και ο Λεοπόλδος ανέλαβε αντιβασιλιάς. Η συμμετοχή του Λεοπόλδου σε αυτό είναι ακόμη αμφιλεγόμενη. Έπειτα από λίγες ημέρες ο Λουδοβίκος Β΄ απεβίωσε μυστηριωδώς και ο αδελφός του Όθων τον διαδέχθηκε. Όμως ο Όθων ήταν επίσης, αν όχι περισσότερο, διανοητικά μη ικανός να κυβερνήσει, έτσι ο Λεοπόλδος παρέμεινε αντιβασιλιάς. Ορισμένοι τον κατηγόρησαν ότι συμμετείχε στη δολοφονία του Λουδοβίκου Β΄, αλλά σύντομα ο αξιοπρεπής και καταδεκτικός πρίγκιπας έγινε ένας από τους πιο δημοφιλής ηγεμόνας της Βαυαρίας. Από τις πρώτες ενέργειές του ήταν να ανοίξουν πολλά από τα ανάκτορα του ανιψιού του στο κοινό (1 Αυγούστου 1886).

Η πολιτική του ήταν παθητική. Οι κυβερνήσεις σταδιακά απομακρυνόταν από την προηγούμενη αντικαθολική πολιτική. Το 1912 διόρισε πρωθυπουργό τον κεντρώο Γκέοργκ φον Χέρτλινγκ, του οποίου το κόμμα ήταν το μεγαλύτερο του κοινοβουλίου. Οι σχέσεις της Βαυαρίας με την Πρωσία παρέμειναν ψυχρές, αφού η πρώτη είχε αγανακτήσει με την στρατηγική κυριαρχία της δεύτερης επί της Γερμανίας. Το 1912 διαγνώσθηκε βρογχίτιδα και ο Λεοπόλδος απεβίωσε. Ετάφη στην κρύπτη της Τεατίνεκιρχε στο Μόναχο. Στην αντιβασιλεία τον διαδέχθηκε ο γιος του ως το 1913, οπότε εκτόπισε ον Όθωνα και έγινε βασιλιάς ως Λουδοβίκος Γ΄.

Κατά την εποχή του πρίγκιπα - αντιβασιλιά όπως καθιερώθηκε να λέγεται, η απάθεια του Λεοπόλδου έκανε σταδιακά τα συμφέροντα τη Βαυαρίας να τίθενται πίσω από αυτά της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Το άδοξο τέλος του Λουδοβίκου Β΄ και η τροποποίηση του Συντάγματος του 1913, που μετάτρεψε τη συνταγματική μοναρχία σε κοινοβουλευτική, θεωρούνται από τους ιστορικούς οι δύο αιτίες που έκαναν να λήξη αθόρυβα η βασιλεία στη Βαυαρία: η επανάσταση του 1918 δεν είχε αντίδραση. Έπειτα από το πέρασμα των ετών, αφού κάποιος θρηνήσει για τον παραμυθένιο βασιλιά Λουδοβίκο Β΄, τα 26 έτη της αντιβασιλείας του σεμνού, ικανού και δημοφιλούς Λεοπόλδου μοιάζουν νοσταλγικά ως η χρυσή εποχή της Βαυαρίας.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Το 1844 νυμφεύτηκε στη Φλωρεντία την Αυγούστα-Φερδινάνδη των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Λεοπόλδου Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και είχε τέκνα:

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 9  Απριλίου 2014.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Luitpold. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. luitpold. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 10  Δεκεμβρίου 2014.
  5. (Αγγλικά) Find A Grave. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2019.
  6. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 30  Δεκεμβρίου 2014.
  7. p10180.htm#i101793. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  8. «Luitpold | prince regent of Bavaria». Encyclopædia Britannica. Ανακτήθηκε στις 11 Ιουνίου 2016. 
  9. Nohbauer, 1998, p. 37.
  10. Dr. Theodor Toeche-Mittler: Die Kaiserproklamation in Versailles am 18. Januar 1871 mit einem Verzeichniß der Festtheilnehmer, Ernst Siegfried Mittler und Sohn, Berlin, 1896
  11. H. Schnaebeli: Fotoaufnahmen der Kaiserproklamation in Versailles, Berlin, 1871
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Luitpold, Prince Regent of Bavaria της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).