Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Λιούτοβιντ της Ζαχλουμίας ήταν Σλάβος, γηγενής, κυβερνήτης της Ζαχλουμίας, στη σημερινή δυτική Ερζεγοβίνη και νότια της Κροατίας, που άκμασε στα μέσα του 11ου αιώνα υποτελής στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ήταν ο τελευταίος βυζαντινός διοικητής του Θέματος του Σιρμίου το 1039-1042[1].

Λιούτοβιντ της Ζαχλουμίας
Γενικές πληροφορίες
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Περίοδος ακμής10ος αιώνας
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαστρατηγός

Σε έναν χάρτη του Ιουλίου του 1039, ο Λιούτοβιντ σνσφέρεται με τους βυζαντινούς τίτλους του πρωτοσπαθάριου επί του χρυσιτρικλίνου, ύπατου, και στρατηγός της Σερβίας και της Ζαχλούμιας, γεγονός που υποδηλώνει ότι ο αυτοκράτορας Μιχαήλ Δ΄[2] του χορήγησε την διοίκηση αυτών των εδαφών, συμπεριλαμβανομένης και της Ντούκλια[1].

Το 1042, ο Ζουπάνος της Ράσκας, Μπαν της Βοσνίας και ο Λιούτοβιντ, έλαβαν μεγάλες ποσότητες χρυσού από τον βυζαντινό αυτοκράτορα για την υποστήριξη τους στην ανατροπή του Στέφαν Βόγισλαβ της Ντούγκλια[1][3]. Αυτός οδήγησε τον στρατό εναντίον της Ντούγκλιας το 1043, αλλά έπεσε σε ενέδρα στον λόφο Κλομπούκ[4] κι έχασε την μάχη από τον Βόισλαβ, ο οποίος νίκησε. Ο Βόισλαβ έπειτα συνέχισε για να προσαρτήσει το μεγαλύτερο μέρος του Ζαχλουμίου και της Τραβουνίας.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 Stephenson 2003, σσ. 42-43
  2. Cameron, Averil (17 Ιουλίου 2003). Fifty Years of Prosopography: The Later Roman Empire, Byzantium and Beyond. OUP/British Academy. ISBN 9780197262924. 
  3. Chronicle of the Priest of Duklja, ch. 38: «iupano Rassae et bano Bosnae et principi regionis Chelmanae»
  4. Marko Vego, Naselja bosanske srednjevjekovne države, Svjetlost, 1957. Google Books

ΠηγέςΕπεξεργασία

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ljutovid of Zahumlje της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

John Komnenos