Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Λουίζα της Ορλεάνης (Louise of Orléans, 3 Απριλίου 1812 - 11 Οκτωβρίου 1850) ήταν η πρώτη βασίλισσα του Βελγίου και η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου. Έμεινε γνωστή ως Λουίζα-Μαρία.

Λουίζα
Βασίλισσα του Βελγίου
Louise of Orléans (Queen of the Belgians) by Winterhalter, 1841.jpg
Βασιλική σύζυγος των Βέλγων
Περίοδος9 Αυγούστου 1832 – 11 Οκτωβρίου 1850
ΔιάδοχοςΜαρία Ενριέττα της Αυστρίας
Γέννηση3 Απριλίου 1812
Παλέρμο, Σικελία
Θάνατος11 Οκτωβρίου 1850 (38 ετών)
Οστένδη, Βέλγιο
Τόπος ταφήςΕκκλησία της Παναγίας του Λάκεν
ΣύζυγοςΛεοπόλδος Α΄ του Βελγίου
ΕπίγονοιΛουδοβίκος Φίλιππος, Διάδοχος Πρίγκιπας του Βελγίου
Λεοπόλδος Β΄ του Βελγίου
Πρίγκιπας Φίλιππος, Κόμης της Φλάνδρας
Καρλότα, Αυτοκράτειρα του Μεξικού
Πλήρες όνομα
   Λουίζα Μαρία Θηρεσία Καρλότα Ισαβέλλα
Γαλλικά:Louise-Marie Thérèse Charlotte Isabelle
ΟίκοςΟρλεάνης (από την γέννηση)
Σαξονίας-Κόμπουρκ & Γκότα
(από τον γάμο)
ΠατέραςΛουδοβίκος Φίλιππος Α΄ της Γαλλίας
ΜητέραΜαρία Αμαλία των Δύο Σικελιών
ΘρησκείαΡωμαιοκαθολικισμός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στο Παλέρμο της Σικελίας στις 3 Απριλίου 1812 και ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Φίλιππου Α΄ και της Μαρίας-Αμαλίας των Δύο Σικελιών.

Ως παιδί, είχε μια θρησκευτική και αστική εκπαίδευση χάρη στο ρόλο που διαδραμάτισε η μητέρα της και η θεία της, η πριγκίπισσα Αδελαΐδα της Ορλεάνης στην οποία ήταν πολύ κοντά. Ως μέλος του Οίκου των Βουρβόνων, είχε το δικαίωμα να κατέχει τον τίτλο της Πριγκίπισσας του Βασιλικού του Αίματος.

Στις 9 Αυγούστου 1832, η εικοσάχρονη Λουίζα παντρεύτηκε τον βασιλιά Λεοπόλδο Α΄ του Βελγίου, ο οποίος ήταν είκοσι δύο χρόνια μεγαλύτερος της. Ο Λεοπόλδος ήταν χήρος από τη σύζυγό του, την πριγκίπισσα Καρλότα της Ουαλίας μετά το θάνατό της κατά τη διάρκεια του τοκετού το 1817. Επειδή ο Λεοπόλδος ήταν Προτεστάντης, ο γάμος του είχε δύο τελετές, μια Καθολική και μια Καλβινιστική.

Ήταν μια αφοσιωμένη σύζυγος και αγαπητή ως μητέρα, ήταν πολύ ντροπαλή από τη φύση και εμφανιζόταν τακτικά στο κοινό όταν ο σύζυγός της την ανάγκαζε. Σύντομα αποδείχθηκε πολύ δημοφιλής στη βελγική αυλή με την περίφημη γενναιοδωρία και την ομορφιά της.

Η βασίλισσα Λουίζα πέθανε από φυματίωση στο πρώην Βασιλικό Παλάτι της Οστάνδης στις 11 Οκτωβρίου 1850 σε ηλικία 38 ετών.[1] Το σώμα της μεταφέρθηκε στο Λάκεν και ένα μνημείο ανεγέρθηκε στο Οστάνδη. Είναι θαμμένη δίπλα στον σύζυγό της στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.

ΟικογένειαΕπεξεργασία

Η Λουίζα παντρεύτηκε το 1832 το βασιλιά Λεοπόλδο Α΄ και μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:

Τίτλοι και οικόσημαΕπεξεργασία

  • 3 Απριλίου 1812 – 9 Αυγούστου 1830: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Μαντμαζέλ της Ορλεάνης
  • 9 Αυγούστου 1830 – 9 Αυγούστου 1832: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λουίζα της Ορλεάνης
  • 9 Αυγούστου 1832 – 11 Οκτωβρίου 1850: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα των Βέλγων

ΔιακρίσειςΕπεξεργασία

  •   Βέλγιο : Μεγάλο Κορδόνι του Τάγματος του Λεοπόλδου
  •   Ισπανία : 298η Ντάμα του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας -  
 
Έμβλημα του Βασιλιά Λεοπόλδου
και της Βασίλισσας Λουίζας
 
Μονόγραμμα της Βασίλισσας Λουίζας
του Βελγίου

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. King Leopold I, Monarchie.be, Retrieved 2 April 2016

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

  • (Γαλλικά) Mia Kerckvoorde (2002). Louise d’Orléans, reine oubliée, 1812-1850. Paris: Duculot. (ISBN 2-8011-0949-5).
  • (Γαλλικά) Madeleine Lassère (2006). Louise, reine des Belges. 1812-1850. Paris: Perrin. (ISBN 2-262-02366-2).
Λουίζα της Ορλεάνης
Νεότερος κλάδος του Οίκου των Βουρβόνων
Γέννηση: 3 Απριλίου 1812 Θάνατος: 11 Οκτωβρίου 1850
Βασιλικός Οίκος του Βελγίου
Νέος τίτλος Βασιλική σύζυγος των Βέλγων
1832–1850
Διάδοχος
Μαρία Ενριέττα της Αυστρίας