Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Λουίτζι Ρίβα (ιταλικά: Luigi Riva, 7 Νοεμβρίου 1944), ή Τζίτζι Ρίβα (Gigi Riva), όπως έγινε ευρύτερα γνωστός, είναι Ιταλός πρώην ποδοσφαιριστής. Είχε το παρατσούκλι "Κεραυνός" (Rombo di Tuono) λόγω της εκρηκτικότητάς του. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους σέντερ-φορ της εποχής του και είναι μέχρι σήμερα ο καλύτερος σκόρερ της Εθνικής Ιταλίας με 35 γκολ.

Λουίτζι Ρίβα
Gigi Riva with Italy Team in Rome (ca. 1960s–70s).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση7  Νοεμβρίου 1944[1]
Leggiuno
ΨευδώνυμοRombo di Tuono (retrunyir del tro)
Χώρα πολιτογράφησηςΙταλία
Ύψος180 cm
Βάρος78 kg
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποδοσφαιριστής
σεναριογράφος
sporting director (1990–2013)
Περίοδος ακμής1961 - 1980
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςd:Q44726364 (2011)[2]
Ιστότοπος
http://www.rombodituono.com
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του αγωνίστηκε με την Κάλιαρι, για την οποία υπήρξε ποδοσφαιριστής-θρύλος και κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της ομάδας. Σπουδαίος κεφαλοσφαιριστής και σουτέρ αλλά ταυτόχρονα τεχνίτης, με καλή πάσα και φινέτσα.

Βιογραφικές πληροφορίεςΕπεξεργασία

Στην ΚάλιαριΕπεξεργασία

Ο Λ. Ρίβα γεννήθηκε το 1944 στο Leggiuno του Βαρέζε στην Λομβαρδία. Η καριέρα του άρχισε το 1962, όταν υπέγραψε στη Λενιάνο. Την επόμενη σεζόν πήρε μεταγραφή για την Κάλιαρι, στην οποία αγωνίστηκε όλη την υπόλοιπη καριέρα του, παρά το ενδιαφέρον που έδειξε η αγγλική Μπρέντφορντ.

Έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ κατηγορία με την Κάλιαρι στις 13 Σεπτεμβρίου 1964 εναντίον της ΑΣ Ρόμα. Το 1970 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ιταλικού πρωταθλήματος βοηθώντας την Κάλιαρι να κατακτήσει το μοναδικό πρωτάθλημα στην ιστορία της.

Το 1973, σε ηλικία 29 ετών, απέρριψε πρόταση να μεταγραφεί στην Γιουβέντους και προτίμησε να τελειώσει την καριέρα του στην Κάλιαρι.

Το 1976 τραυματίστηκε σοβαρά και παρά τις προσπάθειές του δεν κατάφερε να επανέλθει στους αγωνιστικούς χώρους με αξιώσεις. Τελικά, το 1978 αποσύρθηκε. Η Κάλιαρι αναγνωρίζοντας τη συνεισφορά του απέσυρε τη φανέλα με το νούμερο 11.

Στη συνέχεια εργάστηκε ως μάνατζερ στην Κάλιαρι και στην Εθνική Ιταλίας.

Στην Εθνική ομάδαΕπεξεργασία

Στην Εθνική Ιταλίας υπήρξε βασικό στέλεχος για μια δεκαετία από το 1965 ως το 1974. Έκανε ντεμπούτο στις 27 Ιουνίου 1965 εναντίον της Ουγγαρίας σε μια συντριπτική νίκη με 8-1. Αγωνίστηκε σε 42 ματς και σημείωσε 35 γκολ. Μέχρι σήμερα είναι ο κορυφαίος σκόρερ της εθνικής.

Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου το 1968. Σημείωσε ένα γκολ στον επαναληπτικό τελικό εναντίον της Γιουγκοσλαβίας αλλά ήταν σημαδιακό. Εκτός από το ότι βοήθησε την Ιταλία να πάρει τον τίτλο, υπήρξε το πιο γρήγορο γκολ του τουρνουά, στο 12 λεπτό. Συνολικά πέτυχε επτά γκολ στη διοργάνωση.

Συμμετείχε στις τελικές φάσεις δύο Μουντιάλ, το 1970 στο Μεξικό και το 1974 στη Γερμανία. Στο Μουντιάλ του 1970 ήταν πρώτος σκόρερ της Ιταλίας. Ήταν ο σκόρερ του αποφασιστικού τέρματος της νίκης εναντίον της Γερμανίας με 4-3 στην παράταση του ημιτελικού, στον αγώνα που έχει χαρακτηριστεί ο πιο συναρπαστικός στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Αγωνίστηκε και στον τελικό, στην ήττα με 1-4 από την ανεπανάληπτη Βραζιλία.

Σε αγώνα εναντίον του Λουξεμβούργου για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 πέτυχε 4 γκολ αλλά οι απογοητευτικές εμφανίσεις της Εθνικής Ιταλίας στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Γερμανίας, είχαν ως αποτέλεσμα να μην ξανακληθεί στην εθνική, όπως και άλλοι της παλιάς ομάδας. Έτσι τέλειωσε η διεθνής καριέρα του.

Στην Εθνική επέστρεψε αργότερα ως διοικητικός παράγοντας. Μάλιστα, το 2006 ήταν επικεφαλής της ομάδας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο.

ΚαριέραΕπεξεργασία

Έτη Σύλλογος Συμμετοχές (Γκολ)
1961-62   Λενιάνο 22 (5)
1962-76   Κάλιαρι 315 (164)
Έτη Εθνική Ομάδα Συμμετοχές (Γκολ)
1965-74   Ιταλία 42 (35)

ΤίτλοιΕπεξεργασία

ΣυλλογικοίΕπεξεργασία

ΑτομικοίΕπεξεργασία