Λουτρά Σμοκόβου Καρδίτσας

οικισμός της Ελλάδας

Συντεταγμένες: 39°7′49.1″N 22°0′46.1″E / 39.130306°N 22.012806°E / 39.130306; 22.012806

Τα Λουτρά Σμοκόβου είναι μικρός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας. Οφείλουν την ονομασίας του στις κοντινές ιαματικές πηγές. Τα Λουτρά Σμόκοβου βρίσκονται σε μια καταπράσινη ρεματιά, σε υψόμετρο 450 μ. και απέχουν 6 χλμ. από το χωριό Σμόκοβος (Λουτροπηγή), 10 χιλιόμετρα από τη Λίμνη Σμοκόβου και βρίσκονται 35 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Καρδίτσας.

Λουτρά Σμοκόβου
Η πισίνα του υδροθεραπευτηρίου
Λουτρά Σμοκόβου is located in Greece
Λουτρά Σμοκόβου
Λουτρά Σμοκόβου
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
Αποκεντρωμένη ΔιοίκησηΘεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας
ΠεριφέρειαΘεσσαλίας
Περιφερειακή ΕνότηταΚαρδίτσας
Δημοτική ΕνότηταΜενελαΐδας
Γεωγραφία
Γεωγραφικό διαμέρισμαΘεσσαλία
ΝομόςΚαρδίτσας
Υψόμετρο740 μέτρα
Πληθυσμός
Μόνιμος8
Έτος απογραφής2021
Πληροφορίες
Ταχ. κώδικας430 68
Τηλ. κωδικός2443

Γεωλογία

Επεξεργασία
 
Τα Λουτρά Σμοκόβου από ψηλά

Τα Λουτρά Σμόκοβου βρίσκονται βόρεια της τεκτονικής λεκάνης του Σπερχείου, μια καταβύθιση του εδάφους που δημιουργήθηκε από την επέκταση της πλάκας του Αιγαίου σε άξονα βορρά-νότου. Στη νότια πλευρά αυτής της λεκάνης βρίσκονται οι θερμές πηγές της Υπάτης και ανατολικότερα τα Καμένα Βούρλα και οι Θερμοπύλες και στη βόρεια βρίσκονται οι θερμές πηγές Πλατύστομου.[1] Στο Σμόκοβο τα νερά είναι έντονα αλκαλικά, με pH 9,8 και αναβλύζουν σε θερμοκρασία 40,2°C. Έχουν υψηλή συγκέντρωση αμμωνίας και υδρόθειου και χαμηλές συγκεντρώσεις νιτρικών και αλκαλικών γαιών. Το νερό φαίνεται ότι συσχετίζεται με το νερό της βροχής, το οποίο θερμαίνεται στο υπέδαφος σε θερμοκρασία περίπου 100 βαθμών Κελσίου και στη συνέχεια καθώς ανεβαίνει αναμιγνύεται με γλυκό νερό.[1] Τα νερά αναβλύζουν μέσα από προσχωσιγενείς εναποθέσεις από άμμο, πηλό και χαλίκια πάχους περίπου δύο χιλιομέτρων, οι οποίες βρίσκονται πάνω από τον φλύσχη της Πίνδου.[1]

Ιστορικά στοιχεία

Επεξεργασία
 
Λουτρά Σμοκόβου: Hotel Μετεωρα

Οι πρώτες εγκαταστάσεις στην περιοχή δημιουργήθηκαν το 1662, από τους μοναχούς Φράγκος και Μάρκος από τη μονή Ρεντίνας. Οι εγκαταστάσεις επεκτάθηκαν από τον Αλή Πασά, όμως μετά τη δολοφονία του εγκαταλείφθηκαν και σε μεγάλο βαθμό καταστράφηκαν. Επέζησαν μόνο οι εγκαταστάσεις «Αλή» και «Μαχμούτ», που συνέχισαν να χρησιμοποιούνται μέχρι την κατασκευή νέου υδροθεραπευτηρίου το 1928.[2]

Με την προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα το 1881, τα λουτρά πέρασαν στην κατοχή του ελληνικού δημοσίου και εκδηλώθηκε ενδιαφέρον για την αξιοποίησή τους. Το συγκρότημα δινόταν για αξιοποίηση σε ιδιώτες έναντι ενοικίου. Το 1903 ο πολιτευτής Καρδίτσας Κωνσταντίνο Τερτίπη ανέλαβε την αξιοποίησή του για είκοσι χρόνια έναντι ενοικίου και με υποχρέωση να φέρει εις πέρας διάφορα έργα βελτίωσης. Κατασκεύασε αμαξιτό δρόμο, έκτισε το εστιατόριο και ξενοδοχεία «Ό Όλυμπος», «ή Μακεδονία», «Νευρόπολις», «Τερτίπιον I» και «Τερτίπιον II» και τα «Φάλαρα».[2] Στη συνέχεια δόθηκε έναντι ενοικίου για μία 25ετία στην Εταιρεία Γενικών Επιχειρήσεων Καρδίτσης (ΕΓΕΚ), πάλι με την υποχρέωση βελτίωσης των λουτρών. Κατασκευάστηκε τότε το υδροθεραπευτήριο, στη θέση όπου βρισκόταν το ξενοδοχείο Μακεδονία, το οποίο και κατεδαφίστηκε. Το υδροθεραπευτήριο διέθετε 52 μαρμάρινους λουτήρες και από πάνω του ήταν κτισμένο το διώροφο ξενοδοχείο ΤΑ ΤΕΜΠΗ. Επίσης κτίστηκαν και δύο λαϊκοί ξενώνες, οι Πίνδος και 'Ωραία Θεσσαλία.[2] Το 1936 και το 1937 τα λουτρά Σμόκοβου είχαν το μεγαλύτερο αριθμό λουόμενων στην Ελλάδα.[3]

Η περίοδος αυτή ακμής των λουτρών διακόπηκε κατά τον β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1943 οι Γερμανοί πληροφορήθηκαν ότι στη λουτρόπολη λειτουργούσε σχολή ευελπίδων του ΕΛΑΣ και έτσι μετέβησαν στην περιοχή και ανατίναξαν τη λουτρόπολη. Το 1952 τα λουτρά πέρασαν στην κατοχή του νεοσύστατου τότε ΕΟΤ, ο προκήρυξε διαγωνισμό για ανοικοδόμηση και εκμετάλλευση των λουτρών. Ανάδοχος αναδείχθηκε ο Νικόλαος Παπαδημητρίου, ο οποίος προχώρησε σε υδροδότηση των ξενοδοχείων των λουτρών και στην κατασκευή εισπνευσοθεραπευτήριου, το οποίο άρχισε να λειτουργεί το 1956. Τα μέσα της δεκαετίας του 1960, τα λουτρά Σμόκοβου ήταν η τέταρτη σε επισκεψιμότητα λουτρόπολη της Ελλάδας.[2] Από το 1982 λειτουργούν ως κοινοτική επιχείρηση.[4]

Παραπομπές

Επεξεργασία
  1. 1,0 1,1 1,2 Lambrakis, N.; Zagana, E.; Katsanou, K. (2013-08). «Geochemical patterns and origin of alkaline thermal waters in Central Greece (Platystomo and Smokovo areas)» (στα αγγλικά). Environmental Earth Sciences 69 (8): 2475–2486. doi:10.1007/s12665-012-2073-5. ISSN 1866-6280. http://link.springer.com/10.1007/s12665-012-2073-5. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Παπαδημητρίου, Νικόλαος (1965). «Ιστορία των λουτρών Σμοκόβου». Θεσσαλικά Χρονικά (Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία των Θεσσαλών): 621-623. https://ir.lib.uth.gr/xmlui/bitstream/handle/11615/25248/article.pdf. 
  3. Kostidi, Melina (2019-08-30). «Visitors to Greek Thermal and Seaside Spas (Mid-19th Century-Early 20th Century)» (στα αγγλικά). Academica Turistica - Tourism and Innovation Journal 12 (1). ISSN 2335-4194. https://academica.turistica.si/index.php/AT-TIJ/article/view/118. 
  4. «Λουτρά Σμόκοβου». Λουτρά Σμόκοβου. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2022. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επεξεργασία