Μάικ Πάουελ

Αμερικανός άλτης του μήκους

Ο Μάικλ «Μάικ» Άντονι Πάουελ (αγγλικά: Michael "Mike" Anthony Powell‎‎, γεννήθηκε 10 Νοεμβρίου 1963) είναι Αμερικανός πρώην αθλητής του άλματος εις μήκος. Από το 1991, είναι ο κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στο συγκεκριμένο αγώνισμα με 8,95 μέτρα.[1][2]

Μάικ Πάουελ
2007
Προσωπικές Πληροφορίες
Γέννηση10 Νοεμβρίου 1963 (1963-11-10) (60 ετών)
Φιλαδέλφεια, ΗΠΑ
Έτη δραστηριοποίησης1981 – 1996
Ύψος1,88 μέτρα
Βάρος77 κιλά
Άθλημα
Χώρα ΗΠΑ
ΆθλημαΣτίβος
ΑγώνισμαΆλμα εις μήκος

Βιογραφία Επεξεργασία

Ο Μάικ Πάουελ γεννήθηκε το 1963 στη Φιλαδέλφεια, της Πενσυλβάνια. Μετακόμισε με την οικογένειά του στην Καλιφόρνια σε ηλικία 11 ετών. Αν και η πρώτη του αγάπη ήταν το μπάσκετ, κατέληξε στην ομάδα στίβου στο UC-Irvine μετά από άλμα εις μήκος 7,21 μέτρα και άλμα εις ύψος 2,13 μέτρα στο λύκειο. Μεταγράφηκε στο UCLA στο Πανεπιστήμιο, αλλά ένας τραυματισμός του μηριαίου σταμάτησε την τελευταία του σεζόν στο κολέγιο. Έκλεισε τη χρονιά στην 6η θέση στον κόσμο με καλύτερο 8,27 μέτρα. Στην πρώτη διεθνή του διάκριση ήταν πρώτος στο δέκαθλο στην Πανεπιστημιάδα του Κόμπε το 1985.[3]

Ο Πάουελ συμμετείχε την Ολυμπιακή Ομάδα των ΗΠΑ το 1988 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με άλμα με άνεμο στην τελευταία του προσπάθεια στα 8,49 μέτρα. Η απόδοση είναι ακόμη πιο εντυπωσιακή αν σκεφτεί κανείς ότι ο Πάουελ είχε επείγουσα σκωληκοειδεκτομή μόλις έξι εβδομάδες νωρίτερα.[4]

Το 1990 ήταν πρωταθλητής των ΗΠΑ για πρώτη φορά, κάτι που επανέλαβε άλλες πέντε συνεχόμενες χρονιές από το 1992.[2] Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στον ανοικτό στίβο δύο φορές, το 1991 στο Τόκιο και το 1993 στην Στουτγκάρδη, ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Γκέτεμποργκ, το 1995, ήταν τρίτος. Επίσης ήταν και δεύτερη φορά αργυρός ολυμπιονίκης: το 1992 στην Βαρκελώνη με άλμα στα 8,64 μέτρα, και τις δύο φορές πίσω από τον Καρλ Λιούις. Το 1992 έχασε με μόνο τρία εκατοστά του μέτρου διαφορά.[5][6]

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Τόκιο το 1991, ο Μάικ Πάουελ πήδηξε 8 μέτρα και 95 εκ. και κατέρριψε το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ (8 μ. και 90 εκ.), που το κατείχε ο Μπομπ Μπίμον, από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού, το 1968. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Τόκιο σε αυτό που χαρακτηρίστηκε ως μία από τις μεγαλύτερες μονομαχίες στην ιστορία του στίβου, ο Λιούις ήταν φαβορί. Ο Αμερικανός σούπερ σταρ ήταν αήττητος για 10 χρόνια στο άλμα εις μήκος και είχε κερδίσει τους δύο τελευταίους παγκόσμιους τίτλους και χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια στο αγώνισμα. Όταν ξεκίνησε ο τελικός, ο πρώτος γύρος πήγε υπέρ του Λιούις που έφτασε στα 8,68 μέτρα για να προσθέσει ένα εκατοστό στο δικό του ρεκόρ του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Στην τέταρτη προσπάθεια ο χρυσός Ολυμπιονίκης πέτυχε ένα άλλο μεγάλο άλμα (8,91 μέτρα) αλλά η ένδειξη ανέμου ήρθε πρώτη (+ 2,9 μέτρα ανά δευτερόλεπτο). Η επίδοση δεν αναγνώριστηκε ως παγκόσμιο ρεκόρ, όμως επιβεβαίωσε την πρωτοπορία του Λιούις. Στο πέμπτο άλμα, ο Πάουελ έκανε το άλμα της ζωής του με νόμιμο άνεμο 0,3 μ/δ., που του έδωσε την πρωτιά και την κατάρριψη του ρεκόρ του Μπίμον. Ωστόσο, ο Λιούις είχε ακόμη δύο άλματα. Έφτασε κοντά και με τα δύο, πηδώντας 8,87 μέτρα – μία επίδοση που παρέμεινε το επίσημο καλύτερο στη ζωή του – και 8,84 μέτρα, αλλά δεν αυτά αρκετά για το χρυσό μετάλλιο.[7][8][9] Για το παγκόσμιο ρεκόρ που πέτυχε, ο Μάικ Πάουελ βραβεύτηκε το 1991, με το Βραβείο James E. Sullivan.[10]

Στις 21 Ιουλίου 1992 σε συνάντηση στίβου στο Σεστριέρε της Ιταλίας, πήδηξε 8 μ. και 99 εκ., όμως δεν αναγνωρίστηκε ως παγκόσμιο ρεκόρ λόγω του ευνοϊκού ανέμου (+ 4,4 μ/δ.). Παραμένει το μεγαλύτερο κατεγεγραμμένο άλμα στην ιστορία.[2][11] Ήταν αήττητος σε 34 συνεχόμενους αγώνες το 1993 και 1994.[12]

Το 1996 πρώτευσε στα δοκιμαστικά των Ηνωμένων Πολιτειών για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 με άλμα στα 8,39 ελπίζοντας να κερδίσει ένα χρυσό μετάλλιο στους Αγώνες της Ατλάντα. Όμως ένας τραυματισμός πριν τους Αγώνες τον περιόρισε στην πέμπτη θέση. Ο Πάουελ αποσύρθηκε από τους αγώνες μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996, και επέστρεψε στις 12 Μαΐου 2001 σε συνάντηση στίβου, όπου κέρδισε με άλμα 8,06 μέτρα. Απώτερος στόχος του είναι η Ολυμπιάδα του 2004, κάτι που δεν υλοποιήθηκε. Εργάστηκε ως εθελοντής βοηθός προπονητή στο Cal State-Fullerton, όπου έκανε επίσης μεταπτυχιακό στο αθλητική ψυχολογία. Έχει επίσης προπονήσει σε όλο τον κόσμο και ήταν εταιρικός εκπρόσωπος, δημόσιος ομιλητής, και πρέσβης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Στίβου (IAAF). Συμμετείχε επίσης στις ανθρωπιστικές προσπάθειες της Olympic Aid, ένας οργανισμός που αποτελείται από Ολυμπιακούς αθλητές που έχουν αφιερώσει τον χρόνο και τις προσπάθειές τους για να βοηθήσουν παιδιά σε όλο τον κόσμο.[4][13]

Παραπομπές Επεξεργασία

  1. «World Records». Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2021. 
  2. 2,0 2,1 2,2 «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : Michael Anthony POWELL». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022. [νεκρός σύνδεσμος]
  3. «1985 Universiade». Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2022. 
  4. 4,0 4,1 «MIKE POWELL». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2016. 
  5. «Mike Powell». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2016. 
  6. «INTERNATIONAL OLYMPIC COMMITTEE : BARCELONA 1992 ATHLETICS LONG JUMP MEN RESULTS». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022. 
  7. «Thirty years on, remembering Powell's record-breaking leap». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022. 
  8. «The New York Times : Sports of The Times; Powell's Long, Long, Long Jump». Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2023. 
  9. «Thirty years on from Powell v Lewis, the greatest long jump battle of all time». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022. 
  10. «Powell Wins the Sullivan Award». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022. 
  11. «All-time men's best long jump». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022. 
  12. «MIKE POWELL». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022. 
  13. «Mike Powell returns to scene of triumph – IAAF World Athletics Final». Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2022. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι Επεξεργασία

Ρεκόρ
Προκάτοχος
Μπομπ Μπίμον
Κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ (Άλμα μήκος ανδρών)
30 Αυγούστου 1991 –
Διάδοχος
Αναμενόμενος