Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Μάριος Καρογιάν είναι Αρμενοκύπριος πολιτικός.[1][2][3] Είναι πρόεδρος της Δημοκρατικής Παράταξης.[4][5] Διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων, Πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος και βουλευτής.[1]

Μάριος Καρογιάν
Marios Garoyian (cropped).jpg
1ος Πρόεδρος ΔΗΠΑ
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
21 Οκτωβρίου 2018
10ος Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων
Περίοδος
7 Μαρτίου 2008 – 2 Ιουνίου 2011
Προκάτοχος Δημήτρης Χριστόφιας
Διάδοχος Γιαννάκης Ομήρου
3ος Πρόεδρος ΔΗΚΟ
Περίοδος
22 Οκτωβρίου 2006 – 30 Νοεμβρίου 2013
Προκάτοχος Τάσσος Παπαδόπουλος
Διάδοχος Νικόλας Παπαδόπουλος
Βουλευτής
Βουλής των Αντιπροσώπων
(Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας)
Περίοδος
1 Ιουνίου 2006 – 1 Ιουνίου 2016
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 31 Μαΐου 1961 (1961-05-31) (58 ετών)
Λευκωσία, Κύπρος
Υπηκοότητα Κυπριακή
Πολιτικό κόμμα ΔΗΠΑ
Σύζυγος Ροντίκα Καρογιάν
Παιδιά 1 κόρη και 1 υιό
Σπουδές Πολιτική Επιστήμη
Επάγγελμα Πολιτικός Επιστήμονας

Πίνακας περιεχομένων

Βιογραφικά ΣτοιχείαΕπεξεργασία

Ο Μάριος Καρογιάν γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 31 Μαΐου 1961.[1] Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, την ιταλική και την ισπανική γκώσσα.[1] Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Περούτζιας, με ειδίκευση στον ιστορικό και διεθνή κλάδο.[1]

Είναι νυμφευμένος με τη Ροντίκα Καρογιάν και έχει μία κόρη και ένα υιό.[1]

Πολιτική διαδρομήΕπεξεργασία

Την περίοδο των σπουδών του διετέλεσε πρόεδρος της φοιτητικής παράταξης Αναγέννηση Ιταλίας (1981) και της Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων της Περούτζια (1983).[6] Επιπλέον, ήταν μέλος της διοικούσας επιτροπής της Παγκύπριας Ομοσπονδίας Φοιτητών και Νέων Επιστημόνων (ΠΟΦΝΕ).[6]

Διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής της Νεολαίας του ΔΗΚΟ (ΝΕΔΗΚ) Λευκωσίας και γραμματέας Συνδικαλισμού του κόμματος.[6]

Το 1988 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπή του ΔΗΚΟ.[1] Την περίοδο 1991-2001 διετέλεσε διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων (επί θητείας Αλέξη Γαλανού και Σπύρου Κυπριανού).[1][7][6] Το 1997 έγινε μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ.[1] Την περίοδο 2003-2006 ήταν Διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσου Παπαδόπουλου και Αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος.[1]

Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ.[8]

Στις 22 Οκτωβρίου 2006 εκλέχτηκε πρόεδρος του ΔΗΚΟ, διαδεχόμενος τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο οποίος είχε εκλεγεί Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας το 2003.[1][9][6] Στις εσωκομματικές εκλογές υπερίσχυε του τότε αναπληρωτή προέδρου του κόμματος Νίκου Κλεάνθους.[10][9]

Επανεκλέχθηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2011.[11] Στις 7 Μαρτίου 2008, μετά την παραίτηση του Δημήτρη Χριστόφια από την προεδρία της βουλής λόγω εκλογής του στην προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων με τις ψήφους των βουλευτών του ΔΗΚΟ, του ΑΚΕΛ, του Κ.Σ.-ΕΔΕΚ, του ΕΥΡΩΚΟ και του Κινήματος Οικολόγων-Περιβαλλοντιστών.[7][12] Διεκδίκησε επανεκλογή στη θέση του Προέδρου της Βουλής για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος, υποστηριζόμενος από το ΔΗΚΟ και το ΑΚΕΛ, αλλά δεν εκλέχτηκε επειδή ένας βουλευτής του κόμματος του δεν ψήφισε τον ίδιο αλλά τον βασικό αντίπαλο του.[13][14][15]

Στις εσωκομματικές εκλογές του ΔΗΚΟ την 1η Δεκεμβρίου 2013 έχασε την προεδρία του κόμματος από τον Νικόλα Παπαδόπουλο.[16]

Δεν επαναδιεκδίκησε εκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εξαιτίας διαφωνιών με την ηγεσία του ΔΗΚΟ.[17] Ως βουλευτής, διετέλεσε αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΔΗΚΟ από το 2006 έως τον Δεκέμβριο του 2013, ex officio πρόεδρος της Επιτροπής Επιλογής και πρόεδρος της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Κανονισμό της Βουλής και της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση.[1] Επιπλέον, ήταν πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κυπριακού Κλάδου του Κοινοπολιτειακού Κοινοβουλευτικού Συνδέσμου.[1]

Στις 5 Φεβρουαρίου 2018 διαγράφηκε από το ΔΗΚΟ με την κατηγορία της μη στήριξης της υποψηφιότητας του προέδρου του κόμματος, Νικόλα Παπαδόπουλου, κατά τις προεδρικές εκλογές του 2018.[18][19]

Στις 21 Οκτωβρίου 2018 αποτέλεσε εκ των ιδρυτών της Δημοκρατικής Παράταξης και πρώτος πρόεδρος της.[4][5]

 
Ο Μάριος Καρογιάν με τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ.

Πορεία ως πρόεδρος του ΔΗΚΟΕπεξεργασία

Ο Μάριος Καρογιάν ήταν επικεφαλής του Δημοκρατικού Κόμματος σε τρεις εκλογικές διαδικασίες.

Προεδρικές εκλογέςΕπεξεργασία

Ως επικεφαλής του ΔΗΚΟ οδήγησε το κόμμα σε μία εκλογική αναμέτρηση για την ανάδειξη προέδρου της Δημοκρατίας. Στις προεδρικές εκλογές του 2013 το ΔΗΚΟ υποστήριξε τον Νίκο Αναστασιάδη, ο οποίος εξελέγη.[20][21] Το κόμμα συμμετείχε στη διακυβέρνηση με δικούς του υπουργούς. Λίγους μήνες μετά την απώλεια της προεδρίας του ΔΗΚΟ από τον Μάριο Καρογιάν, το ΔΗΚΟ αποχώρησε από την κυβέρνηση.[22][23][24]

Βουλευτικές εκλογέςΕπεξεργασία

Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 το ΔΗΚΟ, με επικεφαλής τον Μάριο Καρογιάν, παρουσίασε μείωση ποσοστών και απώλειας δύο εδρών.[25][26]

Ευρωεκλογές 2009Επεξεργασία

Στις ευρωεκλογές του 2009 το ΔΗΚΟ παρουσίασε μείωση ποσοστών αλλά εξέλεξε και πάλι 1 από τους 6 ευρωβουλευτές της Κύπρου όπως και στις ευρωεκλογές του 2004.[27][28]

Πορεία ως πρόεδρος της ΔΗΠΑΕπεξεργασία

Ο Μάριος Καρογιάν ήταν επικεφαλής της Δημοκρατικής Παράταξης στις ευρωεκλογές του 2019 καταλαμβάνοντας ποσοστό 3,80%.[29][30]

Τιμητικές διακρίσειςΕπεξεργασία

Ο Μάριος Καρογιάν έχει τιμηθεί με το Τάγμα της Τιμής (ανώτερος ταξιάρχης) της Ελλάδας και το παράσημο του Ιππότη της Κιλικίας από το Αρμενικό Πατριαρχείο της Κιλικίας.[6][31][32]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 «Καρογιάν Μάριος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-10. Ανακτήθηκε στις 2019-07-10. 
  2. Χατζηλύρας, Αλέξανδρος-Μιχαήλ (2012). «ΟΙ Αρμένιοι της Κύπρου» (PDF). Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών. σελ. 17. ISBN 978-9963-50-172-4. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  3. «Πρόεδρος: «Η Άγκυρα να είναι θετική σε ένα ενδεχόμενο επανέναρξης των συνομιλιών»». tothemaonline.com. 2017-12-11. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  4. 4,0 4,1 «ΔΗΠΑ: Νέα αρχή με Καρογιάν επικεφαλής». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 2018-10-21. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-10. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  5. 5,0 5,1 «Δημοκρατική Παράταξη: Ξεκίνησε με αρχηγό τον Καρογιάν». 2019-07-10. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 «ΚΑΡΟΓΙΑΝ Μάριος». Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-05-16. Ανακτήθηκε στις 2010-05-16. 
  7. 7,0 7,1 «Οι Πρόεδροι της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 1960 έως σήμερα». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-06-25. Ανακτήθηκε στις 2019-06-25. 
  8. «Εκλογές 21ης Μαΐου 2006». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-01. Ανακτήθηκε στις 2019-07-01. 
  9. 9,0 9,1 «Ο Μάριος Καρογιάν νέος πρόεδρος του ΔΗΚΟ». 2006-10-24. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-10. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  10. «ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΡΟΓΙΑΝ - ΝΕΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΗΚΟ». www.hri.org. 2016-10-22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-10. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  11. «Εκλογές 22ας Μαΐου 2011». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-06-30. Ανακτήθηκε στις 2019-06-30. 
  12. «Ιστορική Αναδρομή - Όλοι οι Πρόεδροι της κυπριακής Βουλής από το 1960 μέχρι σήμερα (Φωτογραφίες)». Offsite. 2016-06-02. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  13. «Δεν δεσμεύεται η Βουλή για την εκλογή προέδρου από την απόφαση 1985». Πολίτης. 2016-05-30. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-09. Ανακτήθηκε στις 2019-07-09. 
  14. «Νέος Πρόεδρος της Βουλής ο Γιαννάκης Ομήρου». www.sigmalive.com. 2011-06-03. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-04. Ανακτήθηκε στις 2019-07-04. 
  15. «Όταν ο Κουλίας με… αστυνομική προστασία «έριχνε» τον Κάρογιαν». 2016-05-26. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-04. Ανακτήθηκε στις 2019-07-04. 
  16. «Ο Νικόλας Παπαδόπουλος νέος Πρόεδρος του ΔΗΚΟ». www.sigmalive.com. 2013-12-01. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-08. Ανακτήθηκε στις 2019-07-08. 
  17. «Οι 14 βουλευτές που δεν επαναδιεκδικούν έδρα». www.nomisma.com.cy. 2016-04-14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-09. Ανακτήθηκε στις 2019-07-09. 
  18. «Πειθαρχικό ΔΗΚΟ: Αποβολή Καρογιάν, Αντιγόνης και άλλων». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. 2018-02-05. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-10. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  19. «Σαρωτικές διαγραφές στο ΔΗΚΟ». Philenews. Ο Φιλελεύθερος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  20. «Το ΔΗΚΟ ψηφίζει Αναστασιάδη». Stockwatch. 2012-09-28. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  21. «Ο Νίκος Αναστασιάδης νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με ποσοστό 57,48%». ProtoThema. 2013-02-24. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  22. «Αποχωρεί το ΔΗΚΟ από κυβέρνηση Αναστασιάδη». www.kathimerini.gr. Η Καθημερινή. 2014-02-22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  23. Ευριπίδου, Νατάσα (2014-02-21). «Απόφαση Ε.Γ. ΔΗΚΟ για αποχώρηση απο την Κυβέρνηση». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  24. «Αποχώρηση από την Κυβέρνηση με 54.5% ψήφισε το ΔΗΚΟ». www.ant1.com.cy. 2015-02-25. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  25. «Εκλογές 21ης Μαΐου 2006». www.parliament.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-06-25. Ανακτήθηκε στις 2019-06-25. 
  26. «Εκλογές 22ας Μαΐου 2011». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-06-30. Ανακτήθηκε στις 2019-06-30. 
  27. «Η ιστορία των Ευρωεκλογών στην Κύπρο από το 2004». www.sigmalive.com. 2019-05-26. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-06-25. Ανακτήθηκε στις 2019-06-25. 
  28. «Η Κύπρος στη μάχη των ευρωεκλογών». Ο Φιλελεύθερος. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-09. Ανακτήθηκε στις 2019-07-09. 
  29. «Ευρωεκλογές: Το δίλημμα που ευνόησε την ΕΔΕΚ- Η «έκπληξη» της ΔΗΠΑ». www.sigmalive.com. 2019-05-27. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  30. «Αυτά είναι τα επίσημα αποτελέσματα των ευρωεκλογών». 2019-05-27. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  31. «Με το μετάλλιο του 'Ιππότη της Κιλικίας' παρασημοφορήθηκε ο Γεν. Έφορος των Αρμενίων προσκόπων στην Κύπρο». www.foni-lemesos.com. 2016-10-11. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 
  32. «O Αρτίν Ανμαχουνί παρασημοφορήθηκε ως «Ιππότης της Κιλικίας»». Kathimerini.com.cy. Η Καθημερινή. 2016-10-11. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-07-12. Ανακτήθηκε στις 2019-07-12. 

ΠηγέςΕπεξεργασία

Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Δημήτρης Χριστόφιας
Πρόεδρος Βουλής των Αντιπροσώπων
7 Μαρτίου 2008 - 2 Ιουνίου 2011
Διάδοχος
Γιαννάκης Ομήρου
Κομματικά πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Τάσσος Παπαδόπουλος
Πρόεδρος ΔΗΚΟ
22 Οκτωβρίου 2006 – 22 Οκτωβρίου 2006
Διάδοχος
Νικόλας Παπαδόπουλος
Προκάτοχος
-
Πρόεδρος ΔΗΠΑ
21 Οκτωβρίου 2018 –
Διάδοχος
-