Άνοιγμα κυρίου μενού

Συντεταγμένες: 37°23′16″N 22°29′55″E / 37.387643°N 22.498677°E / 37.387643; 22.498677

Μάχη των Δολιανών-Βερβένων
Ελληνική Επανάσταση του 1821
Folklore museum of Doliana-Building.jpg
Το σπίτι που ταμπουρώθηκε ο Νικηταράς στα Δολιανά, σήμερα λειτουργεί ως μουσείο
Χρονολογία18 Μαΐου 1821[1]
ΤόποςΔολιανά Αρκαδίας
ΈκβασηΜεγάλη νίκη των Ελλήνων
Αντιμαχόμενοι
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις
120 άντρες και 2.500 πολεμιστές από τα Βέρβενα
4.000 άντρες και κανόνια
Απώλειες
2 νεκροί
12 τραυματίες[2]
70 νεκροί, κανόνια και 3 σημαίες

Η Μάχη των Δολιανών ή Μάχη των Βερβένων πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 1821 ανάμεσα στους επαναστατημένους Έλληνες με αρχηγό τον Νικηταρά εναντίον των Τούρκων στα Άνω Δολιανά της Πελοποννήσου, στο πλαίσιο της Ελληνικής Επανάστασης.

Η μάχηΕπεξεργασία

Στις 18 του Μάη τέσσερις χιλιάδες Τούρκοι με κανόνια υπό τον Μουσταφά βγήκαν από την Τρίπολη με στόχο τη διάλυση του στρατοπέδου στα Βέρβενα και χωρίστηκαν σε τρεις φάλαγγες. Η πρώτη φάλαγγα επιτέθηκε στα Δολιανά, η δεύτερη στα Βέρβενα και η τρίτη στο Δραγούνι.[3] Από τα Δολιανά μόλις είχε περάσει ο Νικηταράς με κατεύθυνση το Άργος και το Ναύπλιο. Έτρεξε αμέσως με 120 ένοπλους εκεί πίσω και οχυρώθηκε στα πιο γερά σπίτια του χωριού.[2] Ξέσπασε μάχη κατά την οποία οι Έλληνες κατάφεραν, αν και κατά πολύ λιγότεροι να απωθήσουν τους Τούρκους. Στο μεταξύ έφτασαν ενισχύσεις από το στρατόπεδο Βερβένων αλλά αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω και να οχυρωθούν στο εκεί στρατόπεδο όπου προέβαλαν αποτελεσματική αντίσταση στους Τούρκους και στη συνέχεια τους κυνήγησαν ως τα Δολιανά όπου ενώθηκαν με τους άνδρες του Νικηταρά.[3] Οι Τούρκοι τράπηκαν σε φυγή αφήνοντας εβδομήντα νεκρούς, τα κανόνια τους και τρεις σημαίες.[2] Επίσης ο Νικηταράς "κέρδισε" το προσωνύμιο του «τουρκοφάγου». Στη μάχη σκοτώθηκαν ο Γεωργάκης Διγενής και ο Αναγνώστης Ρόρης Δολιανίτης, ενώ άλλοι δώδεκα τραυματίστηκαν.[2]

 
Προτομή του Νικηταρά στο ρέμα του Τσάκωνα, εκεί όπου εξελίχθηκε η Μάχη.

Η σημασία της μάχηςΕπεξεργασία

Η μάχη των Δολιανών ματαίωσε τη διάλυση του στρατοπέδου στα Βέρβενα. Εκεί υπήρχαν 2.500 αγωνιστές και η απώλειά του θα ήταν σημαντική.[2] Επίσης τόνωσε το ηθικό των επαναστατών και άνοιξε το δρόμο για την άλωση της Τριπολιτσάς.

 
Ο Νικηταράς ονομάστηκε «τουρκοφάγος» διότι στη μάχη των Δολιανών σκότωσε πολλούς Τούρκους.

Στη λαϊκή ποίησηΕπεξεργασία

Τη νικηφόρα μάχη ύμνησε με στίχους του ο Παναγιώτης Κάλας ή Τσοπανάκος.[4][5][6] Ήταν λαϊκός ποιητής από τη Δημητσάνα που έδρασε κατά τον αγώνα του 1821 και ο οποίος αγαπούσε το Νικηταρά, ακολουθώντας τον συχνά στις μάχες του. Οι στίχοι ήταν οι παρακάτω:

Η Μάχη των Δολιανών
ή ο Στρατηγός Νικηταράς
Πάλιν άρχισ’ ο πόλεμος,
Και των Τούρκων ο όλεθρος.
Και στα Δολιανά ένας κρότος
Που ερράγησεν ο τόπος.
Ω ήρωα Νικηταρά!
Το αίμα των Τούρκων βοά,
Για να παύσης το σπαθί σου
Την Ελληνικήν ορμή σου.
Μ’ ογδόντα άνδρας κλείσθηκες,
Τούρκους δεν εφοβήθηκες.
Τρεις χιλιάδας δεν τρομάζεις,
Ως τον Λεωνίδα κράζεις.
Πατρίδα να τιμήσωμεν,
Κι όλοι μιαν ώρ’ ας ζήσωμεν,
Ήλθεν ο καιρός της δόξης,
Την εκδίκησιν να δώσης,
Βάνει τους Τούρκους έμπροστά,
Σαν τσοπάνος τα τραγιά,
Τους επήρε δυο πυργέλες
και όλους τους τζεπιχανέδες*.
* τζεπιχανέδες = λάφυρα

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

ΠηγέςΕπεξεργασία