Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Μαργαρίτα (Marguerite de Bourgogne, 1290 - 30 Απριλίου 1315) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας γεεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Βουργουνδίας και έγινε βασίλισσα της Γαλλίας και της Ναβάρρας, ως (η πρώτη) σύζυγος του Λουδοβίκου Ι' της Γαλλίας.

Μαργαρίτα της Βουργουνδίας
Margaret of Burgundy.jpg
Βασίλισσα της Γαλλίας
Περίοδος29 Νοεμβρίου 1314 - 30 Απριλίου 1315
ΠροκάτοχοςΙωάννα Α΄ της Ναβάρρας
ΔιάδοχοςΚλημεντία του Ανζού
Περίοδος4 Απριλίου 1305 - 30 Απριλίου 1315
ΠροκάτοχοςΛευκή του Αρτουά
ΔιάδοχοςΚλημεντία του Ανζού
Γέννηση1290
Θάνατος30 Απριλίου 1315 (25 ετών)
Νορμανδία
ΣύζυγοςΛουδοβίκος Ι΄ της Γαλλίας
ΕπίγονοιΙωάννα Β΄ της Ναβάρρας
ΟίκοςΟίκος των Καπετιδών
ΠατέραςΡοβέρτος Β΄ της Βουργουνδίας
ΜητέραΑγνή της Γαλλίας, δούκισσα της Βουργουνδίας
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Η ζωή τηςΕπεξεργασία

Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ροβέρτου Β' δούκα της Βουργουνδίας και της Αγνής των Καπετιδών.[1] Παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Α΄ της Ναβάρρας (1305), ο οποίος ανέβηκε στον θρόνο ως Λουδοβίκος Ι' της Γαλλίας (1314). [2] Μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Ιωάννα Β΄ της Ναβάρρας (1312 - 1349). Η Μαργαρίτα κατηγορήθηκε για μοιχεία μαζί με τη συνυφάδα της Λευκή της Βουργουνδίας από την κουνιάδα της Ισαβέλλα της Γαλλίας (1314). Κλείστηκαν και οι δύο στη φυλακή, όπου η Μαργαρίτα απεβίωσε· σύμφωνα με μερικές πηγές στραγγαλίστηκε με εντολή του συζύγου της.[3]

Η κόρη της Μαργαρίτας, η Ιωάννα έγινε αργότερα βασίλισσα της Ναβάρρας ως Ιωάννα Β'· η νομιμότητά της αμφισβητήθηκε λόγω της μοιχείας της μητέρας της. Με τον πρόωρο θάνατο του μικρανεψιού της Φιλίππου Α΄ δούκα της Βουργουνδίας (1361), δημιουργήθηκαν προβλήματα διαδοχής στο δουκάτο της Βουργουνδίας. Οι επικρατέστεροι διάδοχοι ήταν ο εγγονός της Μαργαρίτας, ο Κάρολος Β' της Ναβάρρας και ο βασιλιάς της Γαλλίας Ιωάννης Β΄ της Γαλλίας, ο οποίος ήταν γιος τής αδελφής τής Μαργαρίτας, Ιωάννας της Βουργουνδίας. Το δουκάτο κατάφερε τελικά ο Ιωάννης Β΄ να το ενσωματώσει στο Γαλλικό στέμμα και να το παραχωρήσει αμέσως μετά στον μικρότερο γιο του Φίλιππο Β΄ των Βαλουά τον Τολμηρό. Η Κλημεντία περιγράφεται με δύο μυθιστορήματα (1955), στο έργο του μεγάλου Γάλλου συγγραφέα, Ρωσικής καταγωγής, Μαουρίς Ντυρόν (1918-2009) "Οι καταραμένοι βασιλείς".

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Anne Echols and Marty Williams, An Annotated Index of Medieval Women, (Markus Weiner Publishing Inc., 1992), 300.
  2. Anne Echols, 300.
  3. Jim Bradbury, The Capetians: Kings of France, 987-1328, (Continuum Books, 2007), 277.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Anne Echols and Marty Williams, An Annotated Index of Medieval Women, (Markus Weiner Publishing Inc., 1992)
  • Jim Bradbury, The Capetians: Kings of France, 987-1328, (Continuum Books, 2007)
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Margaret of Burgundy, Queen of France της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).