Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Μητροφάνης Β΄ έγινε Οικουμενικός Πατριάρχης την άνοιξη 1440[1], μετά το θάνατο του Ιωσήφ Β΄ κατά τη διάρκεια της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας και μετά την επιστροφή της βυζαντινής(ελληνικής) αποστολής στην Κωνσταντινούπολη την 1η Φεβρουαρίου 1440.

Μητροφάνης Β΄
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 14ος αιώνας
Θάνατος 1  Αυγούστου 1443
Κωνσταντινούπολη
Χώρα πολιτογράφησης Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Θρησκεία Ορθόδοξη Εκκλησία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ιερέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος αρχικά ήθελε έναν πρώην ανθενωτικό που χε υπογράψει τον όρο της Ένωσης στη Φλωρεντία τον Αντώνιο Ηράκλειας (του Πόντου). Όμως αυτός είχε αμέσως μετανιώσει και πριν καν επιστρέψουν στην Κωνσταντινούπολη είχε αποκυρήξει την υπογραφή του, λέγοντας με θάρρος στον Ιωάννη οτι δε δέχεται τέτοιο αξίωμα κι ας του κοπεί η "δεξιά η υπογράψασα!". Τότε ο Αυτοκράτορας, χωρίς να τιμωρήσει τον Αντώνιο, στράφηκε για τη θέση αυτή στο γηραιό Μητροπολίτη Κυζίκου. Αυτός υπήρξε πριν τη Σύνοδο ανθενωτικός, μεταπείστηκε όμως κι είχε υπογράψει στη Φλωρεντία, και μετά έλεγε οτι αν και αμφίρροπος, θεωρεί τίμιο να τηρήσει την υπογραφή του, για να υποστηρίξει τις ενωτικές αποφάσεις και τον Αυτοκράτορα[1].

Σαν Πατριάρχης στην αρχή ο Μητροφάνης προσπάθησε να επιβάλει σε όλους να μνημονεύουν τον Πάπα στη θεία Λειτουργία, να λεν στο Πιστεύω "και εκ του Υιού εκπρορευόμενον" και να επιτρέπουν θεία Κοινωνία με άζυμο άρτο. Δέχτηκε όμως άμεσα επίθεση από τους ανθενωτικούς με πρώτο το Μάρκο Ευγενικό που φώναζε στους πιστούς και τους ιερείς να αποφεύγουν το Μητροφάνη κι όλους του ενωτικούς, να μην τελούν μαζι τους ούτε Λειτουργία ούτε γάμο ουτε άλλο μυστήριο. Έπεισε έτσι και πολλούς άλλους όπως το Γεωργιο Γεννάδιο Σχολάριο και το Γεώργιο Αμοιρούτζη[1]. O Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος δε μπόρεσε να τον υπερασπιστεί κι έφυγε στη Ρώμη όπου έγινε καρδινάλιος της καθολικής εκκλησίας, όπως κι ο Ισίδωρος του Κιέβου.

Ο Μητροφάνης απομονωμένος κ αδύναμος ν' αντιδράσει, αποκηρύχθηκε το 1443 από ανθενωτικούς ιεράρχες, αλλά και από Σύνοδο, η οποία συγκλήθηκε τον Απρίλιο του ίδιους έτους στην Αλεξάνδρεια και κατέληξε σε ανάθεμα της Ενώσεως[2].

Πέθανε τον Αύγουστο του 1443. Τον διαδέχτηκε ο Γρηγόριος Γ Μαμμής, επίσης ενωτικός και πνευματικός του αυτοκράτορα Ιωάννη.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 1,2 «ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ - ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΣΤΟ 1402». Scribd (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 2019-05-08. 
  2. Προκόπιος Τσιμάνης (1981). Από υψηλή σκοπιά οι Πατριάρχαι Κωνσταντινουπόλεως, τόμ. Α΄, σελ. 55. 

ΠηγέςΕπεξεργασία