Μιχάλης Κακιούζης

Έλληνας καλαθοσφαιριστής

Ο Μιχάλης Κακιούζης (Νέα Φιλαδέλφεια, 29 Νοεμβρίου 1976-) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Έχει ύψος 2,07 μ. και αγωνιζόταν ως σμολ και πάουερ φόργουορντ. Αυτή την περίοδο αποτελεί τον προπονητή της Ένωσης Παραλιμνίου και αναλυτή αγώνων της Ευρωλίγκα σε τηλεοπτικό δίκτυο.

Basketball pictogram.svg
Blank1x1.svg
Μιχάλης Κακιούζης
P020085Kakiouzis.jpg
Προσωπικά στοιχεία
Πλ. ΌνομαΜιχαήλ Κακιούζης
ΕθνικότηταΕλληνική
Γέννηση29 Νοεμβρίου 1976 (1976-11-29) (43 ετών)
Νέα Φιλαδέλφεια, Ελλάδα
Ύψος207 cm
Νεανικοί σύλλογοι
Στοιχεία καριέρας
Ντραφτ1998 / -
Αθλ. καριέρα1992 - 2016
Καριέρα σε συλλόγους
1992-19950Flag of Greece.svg0Α.Σ. Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας

1995-20030Flag of Greece.svg0ΑΕΚ
2003-20050Flag of Italy.svg0Μοντεπάσκι Σιένα
2005-20070Flag of Spain.svg0Μπαρτσελόνα
2007-20080Flag of Spain.svg0Κ.Μ. Σεβίλλη
2008-20090Flag of Turkey.svg0Εφές Πίλσεν
2009-20100Flag of Greece.svg0 Άρης Θεσσαλονίκης
2010-20110Flag of France.svg0Βιλερμπάν
201100000 Flag of Italy.svg0Βανόλι Κρεμόνα
2011-20120Flag of Italy.svg0Βίρτους Ρόμα
2012-20130Flag of Switzerland.svg0SAV Vacallo Basket
201300000 Flag of Cyprus.svg0ΑΕΚ Λάρνακας
2013-20150Flag of Greece.svg0Νέα Κηφισιά
201500000 Flag of Cyprus.svg0ΑΠΟΕΛ

2015-20160Flag of Greece.svg0Φάρος Κερατσινίου

ΣταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ξεκίνησε σε ηλικία 8 ετών στις Ακαδημίες του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, ενώ ταυτόχρονα ασχολήθηκε και με την κολύμβηση. Σε ηλικία 15 ετών αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Παίδων ενώ νωρίτερα είχε παίξει και στη μικτή ΕΣΚΑ.

Ντεμπούτο στην ανδρική ομάδα του Ιωνικού Ν.Φ. έκανε την περίοδο 1992-1993, σε ηλικία 16 ετών, όταν η ομάδα αγωνιζόταν στην Α2. Εκεί αγωνίστηκε για 3 χρόνια. Η περίοδος 1994-1995 ήταν αρκετά πετυχημένη για τον ίδιο, 2ος ως σκόρερ και 2ος ριμπάουντερ της Α2, αν και ήταν μόλις 19 ετών. Αυτή η απόδοση έφερε την κλήση στη χρυσή Εθνική Εφήβων του 1995, με την οποία και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Αρκετές μεγάλες ομάδες της εποχής έδειξαν ενδιαφέρον γι’αυτόν, όμως τελικά κατέληξε στην ΑΕΚ καθώς ο ίδιος δηλώνει φίλαθλος της. Στην ΑΕΚ αγωνίστηκε 7,5 χρόνια. Στις 13 Φεβρουαρίου του 2003 έλυσε το συμβόλαιό του και υπέγραψε στη Σιένα, όπου αγωνίστηκε μέχρι το 2005. Στις 14 Ιουλίου του 2005 υπέγραψε στην Μπαρτσελόνα.

Στις 28 Ιουνίου 2007 παρουσίασε το βιβλίο του Όνειρα και Αλήθειες και λίγο αργότερα μεταγράφηκε στην ομάδα της Σεβίλλης, όπου αγωνίστηκε για μία χρονιά. Τον επόμενο χρόνο έπαιξε στην τουρκική Εφές Πίλσεν, με την οποία κατέκτησε το τουρκικό πρωτάθλημα. Μετά από 7 χρόνια στο εξωτερικό επέστρεψε για μία σεζόν στην Ελλάδα για λογαριασμό του Άρη Θεσσαλονίκης. Το 2010, ήταν στους 50 υποψήφιους για να βρεθεί στην καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκα για την δεκαετία 2000-2010, δεν κατάφερε ωστόσο να μπει στην τελική δεκάδα.

Την περίοδο 2010-2011 έπαιξε στο γαλλικό πρωτάθλημα με τα χρώματα της ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε για τις ιταλικές ομάδες Βανόλι Κρεμόνα και Βίρτους Ρόμα. Με την Κρεμόνα είχε 8,5 πόντους και 5,3 ριμπάουντ, ενώ με την Ρόμα σημείωσε 7,9 πόντους και 4,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Την αγωνιστική περίοδο 2012-2013 έπαιξε για λίγους μήνες με την ελβετική ομάδα Βακάλο, έχοντας 15,5 πόντους και 7,7 ριμπάουντ ανά αναμέτρηση και αμέσως μετά με την κυπριακή ΑΕΚ Λάρνακας, με την οποία κατέκτησε το κυπριακό πρωτάθλημα.[1]

Στις 5 Δεκεμβρίου 2013 ανακοινώθηκε η συνεργασία του με την ομάδα της Νέας Κηφισιάς για το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου,[2] ενώ ανανέωσε και για τη σεζόν 2014-2015 αποχωρώντας ωστόσο τον Γενάρη του 2015 έχοντας  9.3 πόντους και 6 ριμπάουντ κατά μέσο όρο σε 13 συμμετοχές στην Α1. Ολοκλήρωσε τη σεζόν παίζοντας για τον ΑΠΟΕΛ στο κυπριακό πρωτάθλημα.[3]

Στις 24 Ιουνίου 2015 ανακοινώθηκε η έναρξη συνεργασίας του με τον Φάρο Κερατσινίου[4] για το πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής. Στις 4 Ιανουαρίου 2016 ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2015-16.[5] Στις 6 Μαρτίου 2016, αγωνίστηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος κόντρα στον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ (ήττα 101-54) και τιμήθηκε μαζί με τον Δημήτρη Διαμαντίδη για την προσφορά τους από τον ΠΣΑΚ.[6] Τον Ιούνιο μετά την επίσημη αποχώρησή του από τα παρκέ, η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ευχαρίστησε τον αθλητή για την προσφορά του.[7]

Υπεύθυνος ScoutingΕπεξεργασία

Στις 27 Δεκεμβρίου 2016 ανακοινώθηκε η συνεργασία του με την ομάδα της ΑΕΚ, ως υπεύθυνος σκάουτινγκ.[8] Αυτή η συνεργασία σήμανε την επιστροφή του Κακιούζη στην ομάδα μετά από δεκατέσσερα χρόνια.[9] Στις 20 Δεκεμβρίου 2017 λύθηκε η συνεργασία του με την ομάδα της ΑΕΚ.[10]

ΠροπονητήςΕπεξεργασία

Το φθινόπωρο του 2018 ανέλαβε την αντρική ομάδα του Γ.Σ Κορωπίου που συμμετέχει στη Β' Εθνική.[11] Παράλληλα είναι ο υπεύθυνος ακαδημιών του Χολαργού.[12] Το 2019 έγινε πρώτος προπονητής στην Ένωση Νέων Παραλιμνίου.[13] Τη σεζόν 2019-20 που ολοκληρώθηκε πρόωρα λόγω του κορωνοϊού, η ΕΝΠ ήταν στην 5η θέση της κατάταξης με ρεκόρ 10-12. Τον Ιούλιο του 2020, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την κυπριακή ομάδα.[14]

ΤίτλοιΕπεξεργασία

Α.Ε.Κ.Επεξεργασία

Μοντεμπάσκι ΣιέναΕπεξεργασία

ΜπαρτσελόναΕπεξεργασία

  • Κύπελλο Ισπανίας: (2007)

Εφές ΠίλσενΕπεξεργασία

ΑΕΚ ΛάρνακαςΕπεξεργασία

  • Πρωτάθλημα Κύπρου: (2013)

ΔιακρίσειςΕπεξεργασία

  • 3x Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας: (1998, 1999, 2016)
  • 2x Ελληνικό All-Star Game: (2000, 2002)
  • MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα: (playoff 3ος αγώνας 2005/06)

Εθνική ΕλλάδοςΕπεξεργασία

Ο Μιχάλης Κακιούζης διετέλεσε βασικό στέλεχος της εθνικής Ελλάδος καθώς και αρχηγός της ομάδας. Με την Εθνική ομάδα πήρε μέρος στα Ευρωμπάσκετ του 1999, 2001, 2003, 2005, 2007. Ήταν επίσης παρών στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 και στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2006.

ΣυμμετοχέςΕπεξεργασία

  • 116 συμμετοχές με την Εθνική Ανδρών, 798 πόντοι (6,9 ανά αγώνα)
  • 15 συμμετοχές με την Εθνική Ελπίδων, 140 πόντοι (9,3 ανά αγώνα)
  • 28 συμμετοχές με την Εθνική Εφήβων, 520 πόντοι (18,6 ανά αγώνα)
  • 32 συμμετοχές με την Εθνική Παίδων, 410 πόντοι (12,8 ανά αγώνα)

ΜετάλλιαΕπεξεργασία

Βιογραφικά ΣτοιχείαΕπεξεργασία

Είναι το πρώτο παιδί του Χρήστου και της Βούλας ενώ έχει και έναν μικρότερο αδερφό, τον Γιάννη, ο οποίος είναι επίσης καλαθοσφαιριστής. Τον Οκτώβριο του 2017 αρραβωνιάστηκε την πετοσφαιρίστρια του Παναθηναϊκού, Έλενα Κουντουρά.[15]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Φεβ. 2013 17:54, Επιμέλεια: Βασίλης Δελής Δημοσίευση: 14. «Συμφώνησε με την ΑΕΚ Λάρνακας ο Κακιούζης». www.sport24.gr (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020. 
  2. «Στη Νέα Κηφισιά ο Κακιούζης». www.contra.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020. 
  3. «Μπάσκετ: Στον ΑΠΟΕΛ ο Κακιούζης». www.zougla.gr. Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020. 
  4. [1], "Επίσημα ο Κακιούζης στον Φάρο Κερατσινίου", gazzetta.gr, 24.06.2015
  5. Ο Μιχάλης Κακιούζης ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τα γήπεδα, in.gr, 4-1-2016.
  6. Μαρ. 2016 16:23, Επιμέλεια: Γιάννης Σταυρουλάκης Δημοσίευση: 06. «Η βράβευση των Διαμαντίδη, Κακιούζη». www.sport24.gr (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Μαΐου 2020. 
  7. Basketblog. «Το "αντίο" Εθνικής και ΕΟΚ στον Κακιούζη (pic)». www.basketblog.gr. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2016. 
  8. «Επέστρεψε στην ΑΕΚ ο Κακιούζης». Contra.gr. http://www.contra.gr/Basketball/Hellas/A1Basket/aek/epestrepse-sthn-aek-o-kakiouzhs.4451616.html. Ανακτήθηκε στις 2016-12-27. 
  9. «Οι μεγάλες στιγμές του «κιτρινόμαυρου» ξανά Κακιούζη (vids)». http://www.sdna.gr/mpasket/basket-league/article/279473/oi-megales-stigmes-toy-kakioyzi-vids. Ανακτήθηκε στις 2016-12-27. 
  10. «Τέλος ο Κακιούζης από την ΑΕΚ». www.gazzetta.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2019. 
  11. «Ανέλαβε το Κορωπί ο Μιχάλης Κακιούζης». sport-fm.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2019. 
  12. Ιουλ. 2018 14:51, Επιμέλεια: Λεωνίδας Πιστιόλης Δημοσίευση: 01. «Ανέλαβε τις ακαδημίες του Χολαργού ο Κακιούζης». www.sport24.gr (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2019. 
  13. Team, Allstarbasket (18 Ιουλίου 2019). «Ο Μιχάλης Κακιούζης πρώτος προπονητής στην Ένωση Νέων Παραλιμνίου! (pic)». AllStar Basket. Ανακτήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2020. 
  14. «Μιχάλης Κακιούζης: Συνεχίζει στην Κύπρο». Eurohoops. 16 Ιουλίου 2020. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2020. 
  15. Η βολεϊμπολίστρια που κέρδισε το... δαχτυλίδι του Κακιούζη, άρθρο στον ιστότοπο contra.gr, 4 Οκτωβρίου 2017.

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία