Άνοιγμα κυρίου μενού

Γεωγραφία - ΙστορίαΕπεξεργασία

Το Νέο Αγιονέρι βρίσκεται στα όρια του νομού με το νομό Θεσσαλονίκης, ανατολικά του Αξιού ποταμού και νοτιοδυτικά της λίμνης Πικρολίμνης[1]. Απέχει 35,5 χλμ. ΝΔ. της πόλης του Κιλκίς και 35 χλμ. ΒΔ. της Θεσσαλονίκης. Οι κάτοικοί του είναι στην πλειοψηφία τους πρόσφυγες από την Καππαδοκία που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους και την ανταλλαγή πληθυσμών Ελλάδας - Τουρκίας και ασχολούνται με την κτηνοτροφία και γεωργία (κυρίως καρπούζια[2]). Στα ανατολικά του χωριού και προς το χείμαρρο Πεντόρεμα βρίσκεται διαμορφωμένος χώρος αναψυχής με χώρους πολλαπλών δραστηριοτήτων, μέσα σε δασύλλιο από λεύκες και άλλα καλλωπιστικά φυτά, συνολικής έκτασης 100 στρεμμάτων. Στον ίδιο χώρο υπάρχει το Λαογραφικό Μουσείο και το παρεκκλήσι της Παναγίας[3]. Στο χωριό λειτουργούν Λύκειο, Γυμνάσιο, Δημοτικά και Νηπιαγωγεία και δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Μιστί"[4].

ΔιοικητικάΕπεξεργασία

Ως οικισμός αναφέρεται το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αγιονερίου και το 1947 να ορίζεται έδρα της κοινότητας[5]. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Νέου Αγιονερίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1.176 κατοίκους.[6]

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. 1,0 1,1 Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 111, τομ.24. 
  2. Χρυσοχόου, Αφροδίτη (4 Ιουλίου 2016). «Νέο Αγιονέρι: Η πολύχρονη παράδοση στην παραγωγή καρπουζιών». ypaithros.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2019. 
  3. Today, Kilkis. «Πρωτομαγιάτικη απόδραση στο Νέο Αγιονέρι Κιλκίς». kilkistoday.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2019. 
  4. «Πολιτιστικός Σύλλογος Νέου Αγιονερίου Κιλκίς "Μιστί"». Τόποι και Τρόποι. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2019. 
  5. «ΕΕΤΑΑ-Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε.». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2019. 
  6. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού απογραφής 2011», σελ. 10506 (σελ. 42 του pdf)