Νίκος Κρανιδιώτης

Κύπριος διπλωμάτης και λογοτέχνης

Ο Νίκος Κρανιδιώτης (19111997) ήταν Κύπριος διπλωμάτης, συγγραφέας και ποιητής. Απέκτησε το ψευδώνυμο ποιητής της Κερύνειας.[2]

Νίκος Κρανιδιώτης
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Νίκος Κρανιδιώτης (Ελληνικά)
Γέννηση25  Νοεμβρίου 1911[1]
Κερύνεια
Θάνατος24  Αυγούστου 1997
Αθήνα
Αιτία θανάτουέμφραγμα του μυοκαρδίου
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
ΕθνικότηταΕλληνοκύπριοι
Χώρα πολιτογράφησηςΚύπρος
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΕλληνικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Αγγλικά
ΣπουδέςΕθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδιπλωμάτης
συγγραφέας
ποιητής
δοκιμιογράφος
Οικογένεια
ΤέκναΓιάννος Κρανιδιώτης
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Ακαδημίας Αθηνών (από 1977)

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Ο Νίκος Κρανιδιώτης γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1911 στην Κερύνεια της Κύπρος, και πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Κρανιδιώτης. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών μεταξύ 1928 και 1932 και διεθνείς σχέσεις στο Κέντρο Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Επέστρεψε στην Κύπρο όπου και δίδαξε σε σχολεία μέσης εκπαίδευσης από το 1937 έως το 1956. Υπήρξε γυμνασιάρχης στην Κερύνεια, γενικός γραμματέας της Εθναρχίας της Κύπρου το 1952 και γραμματέας της Β΄ και Γ΄ Παγκύπριας Εθνοοσυνέλευσης το 1954 και το 1955 αντίστοιχα. Η επαναστατική του δράση είχε ως αποτέλεσμα τη φυλάκισή του από τις αγγλικές αρχές της Κύπρου στις φυλακές της Ομορφίτας και της Κοκκινοτριμιθιάς (1956–1957).[3][4][5]

Μετά την αποφυλάκισή, o Μακάριος τον διόρισε Υπουργό Εξωτερικών της Κύπρου, μία θέση που αρνήθηκε και μετέβη στην Αθήνα. Μετά από παρότρυνση του Μακάριου εξελέγη σύμβουλος της Εθναρχίας. Μέσω της θέσης του αυτής συμμετείχε σε πολλές διεθνείς αποστολές, ενώ έγινε πρέσβης της Κύπρου στην Αθήνα, με διαπίστευση για τα Βαλκάνια και την Ιταλία. Ήταν ένα από τα κύρια μέλη της αντιπροσωπείας της Κύπρου την 13η και 14η γενική διάσκεψη της ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών, κατήγγειλε και συγκρούστηκε με το καθεστώς λόγω της στάσης που έδειξε αυτό στο ζήτημα της Κύπρου. Από το 1968 έως το 1979 ήταν πρέσβης της Κύπρου στην Αθήνα. Παντρεύτηκε τη Χρυσούλα Βυζάκα, και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, εκ των οποίων το ένα ήταν ο πολιτικός Γιάννος Κρανιδιώτης.[3] Πέθανε στην Αθήνα από ανακοπή καρδιάς στις 24 Αυγούστου 1997 και τάφηκε στην Κύπρο.[5][2]

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

Το 1934 ίδρυσε, και μεταξύ 1948 και 1956 διηύθυνε το περιοδικό Κυπριακά Γράμματα, ενώ από το 1949 υπήρξε διευθυντής του επισήμου οργάνου της Εθναρχίας, Ελληνική Κύπρος. Συνεργάστηκε με πληθώρα περιοδικών και εφημερίδων της Κύπρου και της Αθήνας, καθώς και με τις ελληνικές εγκυκλοπαίδειες Πυρσός και Ήλιος. Εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1951 και στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται ποιητικά έργα, πεζογραφία καθώς και μελέτες και δοκίμια φιλολογικού και πολιτικού περιεχομένου.[3]

Του απονεμήθηκαν αρκετά βραβεία και τίτλοι. Το 1974 έλαβε το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθήνών για το έργο Επιστροφή, ενώ το 1989 έλαβε το Κυπριακό Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το σύνολο του έργου του. Ακόμη του απονεμήθηκαν ο Μεγαλόσταυρος του τάγματος Γεωργίου Α΄, ο Μεγαλόσταυρος Λεοπόλδου Β΄, το Χρυσό μετάλλιο του Πάπα Παύλου ΣΤ΄, ο Χρυσός Σταυρός του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα, ο Ταξιάρχης του τάγματος του Ιππέως της Μαδάρας και το παράσημο του Σταυρού Α΄ τάξεως του αποστόλου Μάρκου Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας. Από το 1977 ήταν αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, επίτιμος πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών της Κύπρου, Εταίρος της του Κέντρου Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, της Αρχαιολογικής Εταιρείας Αθηνών, της Ομοσπονδίας Ελλήνων Επιστημόνων της Γερμανίας και μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.[3][5]

Στα έργα του περιλαμβάνονται τα εξής:

Πεζογραφία
  • Χρονικά (διηγήματα), 1945
  • Μορφές του μύθου, 1954
  • Διηγήματα, 1994
Ποίηση
  • Σπουδές, 1951
  • Επιστροφή, 1974
  • Ποιήματα, 1974
  • Ταξίδι στο νησί του νότου, 1983
  • Ο μικρός μας κόσμος, 1986
  • Ποίηση (1951-1986), 1988
  • Η μεγάλη άνοιξη
  • Γενέθλια γη· Ποιήματα, 1988
  • Ποίηση Β΄ (1987-1995), 1995
Μελέτες - Δοκίμια
  • Το νεοελληνικό θέατρο, 1950
  • Ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης, 1955
  • Η Κύπρος εις τον αγώνα της ελευθερίας, 1958
  • Ο εθνικός χαρακτήρ της κυπριακής λογοτεχνίας, 1958
  • Εισαγωγή στην ποίηση του Γιώργου Σεφέρη, 1964
  • Κύπρος - Ελλάς, 1966
  • Η κυπριακή ποίηση, 1969
  • Τα κυπριακά γράμματα, 1970
  • Οι προτεινόμενες λύσεις και η έννοια του ανεξαρτήτου και κυρίαρχου κυπριακού κράτους, 1975
  • The Cyprus problem, 1975
  • Ακανθώδης πορεία - Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄, 1978
  • Δύσκολα χρόνια - Κύπρος 1950-1960, 1982
  • Οι διεθνείς διαστάσεις του κυπριακού, 1983
  • Ανοχύρωτη πολιτεία - Κύπρος 1960 – 1974, 1985
  • Δύο κρίσιμες φάσεις του Κυπριακού, 1986
  • Οι διαπραγματεύσεις Μακαρίου Χάρντιγκ 1955 - 1956, 1987
  • Ο αυριανός κόσμος· Δοκίμια.
  • Δοκίμια· Προβληματισμοί, σκέψεις και μελέτες γύρω από την πολιτική και πνευματική ζωή της Κύπρου, 1994

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία