Άνοιγμα κυρίου μενού

Η Νεογοτθική Αρχιτεκτονική είναι αρχιτεκτονικό στυλ που έχει τις βάσεις του στον γοτθικό ρυθμό των μεσαιωνικών χρόνων. Κατά τον 19 αιώνα ο γοτθικός ρυθμός, ύστερα από το έντονο ενδιαφέρον που παρουσιάζει στην κεντρική Ευρώπη ανακάμπτετε δημιουργώντας ένα νέο τεχνοτροπικό ρεύμα που ονομάζετε Γοτθική αναγέννηση ( Gothic Revival ) ή Νεογοτθική αρχιτεκτονική.

Η διαμόρφωση του ρυθμούΕπεξεργασία

Στην Γαλλία των ακροτήτων της Γαλλικής επανάστασης ( 1789 - 1815 ), ο κλασικισμός αποτέλεσε τον κυρίαρχο αρχιτεκτονικό ρυθμό, καθώς ο γοτθικός ρυθμός γνώρισε σημαντική υποχώρηση.[1] Την ίδια χρονική περίοδο στην Αγγλία η γοτθική αρχιτεκτονική αποκτά νέα δυναμική, αναβαθμίζοντας την αισθητική αντίληψη της. Η σταδιακή καθιέρωση του γοτθικού ρυθμού ως εθνικού βρετανικού ύφους αποτέλεσε κίνητρο για την αναβίωση αυτού και την δημιουργία ενός νέου ρυθμού της Νεογοτθικής αρχιτεκτονικής της ώριμης Βικτοριανής εποχής ( High Victorian Gothic, 1850 - 1900 ).[2] Κατά την περίοδο 1840-1875, έτι χαρακτηριστικά για την διαμόρφωση του ρυθμού, επηρεάστηκε από τις θέσεις του κινήματος της Εκκλησιολογίας και τις απόψεις του Τζον Ράσκιν (John Ruskin), ο οποίος μαζί με τον προγενέστερο του Augustus Pugin, αποτέλεσε εμβληματική προσωπικότητα για την τελική διαμόρφωση του νεογοτθικού ρυθμού. Τον 19 αιώνα, με την διάδοση του ρομαντισμού και στο πλαίσιο του ιστορισμού, που επικρατεί στην Ευρώπη, εμφανίζεται επανεκτίμηση του γοτθικού ρυθμού από μέρος της Γαλλίας. Ακόμα οι Γαλλικές αρχές επιθυμούν να αξιοποιήσουν την γοτθική αρχιτεκτονική παράδοση ως εθνική καλλιτεχνική έκφραση.

Κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματαΕπεξεργασία

Κατά κύρια βάση η νεογοτθική αρχιτεκτονική αντλεί χαρακτηριστικά στοιχεία από την προγενέστερη της την γοτθική αρχιτεκτονική.Ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά αποτελούν η χρίση ψευδό-αμυντικών και ψευδό-φρουριακών στοιχείων, όπως επάλξεις, πύργους, αψιδωτές πύλες, παράθυρα επιστεφόμενα από οξυκόρυφα τόξα, κυρίως για λόγους αισθητικούς, και με στόχο την ομοιότητα αυτών με μεσαιωνικά παλάτια. Έτσι προκύπτει και η ονομασία ορισμένον τοπικών κτιρίων ως παλατάκι. Ακόμα συναντάμε και φραγκικά στοιχεία τα οποία είναι οικόσημα, ρόδακες και κρινάνθεμα, που εξυπηρετούν διακοσμητικούς σκοπούς.[3] Πέραν τις ομοιότητες με τα γοτθικά κτίρια παρουσιάζονται και ανομοιότητες που διαφοροποιούν τους δύο ρυθμούς. Αναλυτικότερα παρατηρείτε πολυχρωμία των δομικών υλικών. Πρόκειται για αισθητική παρέμβαση του John Ruskin.[4]

Γνωστά μνημείαΕπεξεργασία

Από τις αρχές του 19 αιώνα παρατηρείται διάδοση της νέογοτθικής αρχιτεκτονικής με την οικοδόμηση κτιρίων νεογοτθικού ενδιαφέροντος, τόσο στην Αγγλία όσο και σε χώρες αγγλοσαξονικής πολιτικής. Παραδείγματα αποτελούν Ευρωπαϊκές χώρες και πολιτείες της βόρειας Αμερικής. Ακόμα η Νέα Ζηλανδία, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Ινδία υιοθετούν εξίσου χαρακτηριστικά του ρυθμού καθορίζοντας αυτον ώς διεθνές ιδίωμα . Αναλυτικότερα :

ΑσίαΕπεξεργασία

ΕυρώπηΕπεξεργασία

Βόρεια ΑμερικήΕπεξεργασία

Νότια ΑμερικήΕπεξεργασία


ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. Κωτούλας, σελ. 30
  2. Κωτούλας, σελ. 34
  3. Παπαθανασίου, Μανώλης. «Νεογοτθικά κτίρια». www.kastra.eu. Ανακτήθηκε στις 21 Μαΐου 2018. 
  4. Κωτούλας, σελ. 35

Βιβλιογραφικές πηγέςΕπεξεργασία