Άνοιγμα κυρίου μενού

Νεοκλής Καζάζης

Έλληνας νομικός, πανεπιστημιακός και συγγραφέας

Ο Νεοκλής Γ. Καζάζης (1849 - 1936) ήταν Έλληνας νομικός, καθηγητής πανεπιστημίου και συγγραφέας. Υπήρξε επί σειρά δεκαετιών ο πρόεδρος της εταιρείας «Ο Ελληνισμός».

Νεοκλής Καζάζης
NeoklisKazazis.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1849
Πέτρα Λέσβου
Θάνατος 1936
Αθήνα
Εθνικότητα Έλληνες
Υπηκοότητα Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα[1]
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (έως 1870)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα πολιτικός
αρχαιολόγος
διδάσκων πανεπιστημίου
συγγραφέας
Εργοδότης Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1877–1910)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος της Βουλής των Ελλήνων (Αυγούστου 1910 – Νοεμβρίου 1910, εκλογική περιφέρεια Αττικοβοιωτίας)
κοσμήτορας (1902–1903, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών)
Υπογραφή
Kazazis Signature.jpg

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε το 1849 στην Πέτρα Λέσβου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας το 1870. Έπειτα μετέβη για περαιτέρω σπουδές σε Γαλλία και Γερμανία. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του επέστρεψε το 1877 στην Ελλάδα και δύο χρόνια μετά επιτυγχάνει να γίνει υφηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου στη Νομική Σχολή. Το 1882 διορίστηκε τμηματάρχης Δημόσιας Οικονομίας και Στατιστικής του Υπουργείου Εσωτερικών, θέση που κράτησε μέχρι το 1887 όταν ορίστηκε γενικός διευθυντής ταχυδρομείων και τηλεγράφων όπου παρέμεινε ως το 1890. Παράλληλα συνέχισε την πανεπιστημιακή του σταδιοδρομία ως και το 1910. Μεταξύ άλλων διατέλεσε τρεις φορές κοσμήτορας της Νομικής (1890 - 91, 1900 - 01 και 1907 - 08) και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1902 - 1903.[2][3] Με την ιδιότητα του πρύτανη, πραγματοποίησε το 1903 ενημερωτική εκστρατεία στην Ευρώπη υπέρ των ελληνικών εθνικών θέσεων.[4] Μεταξύ 1902 και 1904 διετέλεσε σύμβουλος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας.

Το 1910 παραιτήθηκε για να ακολουθήσει πολιτική σταδιοδρομία. Κατά τις εκλογές της 8ης Αυγούστου 1910 εξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας επιτυγχάνοντας να καταταγεί στην Αθήνα ένατος[5] σε ψήφους όμως στις εκλογές που ακολούθησαν τον Νοέμβριο του ίδιου έτους δεν μπόρεσε να εκλεγεί εκ νέου.[6][7][8]

Το 1902, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Φιλιππούπολη πραγματοποιήθηκε δολοφονική απόπειρα εναντίον του. Για τη συμμετοχή του στην επιτροπή για τη συγκέντρωση οικονομικών εισφορών υπέρ του Παναγίου Τάφου του απονεμήθηκε από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων ο Τίμιος Σταυρός των Ιπποτών του Παναγίου Τάφου. Τον Μάιο του 1909 έγινε δεκτός στη τεκτονική Στοά «Αθηνά».[9]

Απεβίωσε το 1936 στην Αθήνα.[10]

Στον «Ελληνισμό»Επεξεργασία

Στις 10 Οκτωβρίου 1894 εξελέγη πρόεδρος της εταιρείας «Ο Ελληνισμός», διαδεχόμενος τον Γεώργιο Κρέμο, θέση την οποία κράτησε ως το θάνατό του, συμβάλλοντας με την πολύπλευρη παρουσία του στη μακροβιότητα της εταιρείας[11], η οποία γνώρισε επί των ημερών του σημαντική ακμή και ανάπτυξη. Ο ίδιος πραγματοποίησε συνεχείς περιοδείες και ίδρυσε παραρτήματα εντός και εκτός Ελλάδας, οργάνωσε συλλαλητήρια υπέρ των εθνικών θεμάτων, ανέπτυξε εκτεταμένη συγγραφική δραστηριότητα, ανέπτυξε σχέσεις με φιλέλληνες διανοούμενους του εξωτερικού κλπ. Οι δραστηριότητές του χαρακτηρίστηκαν ως μια προσπάθεια για την τόνωση του εθνικού φρονήματος, τη διατήρηση της παράδοσης, τον παραδειγματισμό από τις ένδοξες πτυχές του παρελθόντος, την πολιτική και πολιτισμική αναγέννηση της Ελλάδας καθώς και την εκπλήρωση της Μεγάλης Ιδέας.[12][13]

Πολιτικές απόψειςΕπεξεργασία

Ο Καζάζης υπηρέτησε μέσω του συγγραφικού του έργου και της δράσης του την ιδεολογία της Μεγάλης Ιδέας. Παράλληλα μέσω της αρθρογραφίας του εκφράζει στοιχεία αντικοινοβουλευτισμού[14] ενώ το 1915 ήρθε σε ρήξη με την βενιζελική παράταξη λόγω της αντίθεσής του με τον Ελευθέριο Βενιζέλο σε ότι αφορούσε τη στάση του τελευταίου απέναντι στο θεσμό της βασιλείας κάτι το οποίο είχε επιπτώσεις και στην ίδια την εταιρεία, η οποία ανέστειλε τη λειτουργία της ως το 1923.[15] Μετά το 1923, ο Καζάζης ανέπτυξε θέσεις εναντίον του κομμουνισμού εκτιμώντας πως η συγκεκριμένη ιδεολογία και οι διάφορες αναφορές περί Βαλκανικής Ομοσπονδίας έθεταν σε κίνδυνο τα εθνικά επιτεύγματα των προηγούμενων χρόνων.[16]

ΕργογραφίαΕπεξεργασία

  • Το ελληνικόν πνέυμα εν τη Ιστορία: λόγος πανηγυρικός εις μνήμην των Τριών Ιεραρχών επί τη επετείω Εορτή του Διδασκαλικού Συλλόγου εν τη αιθούση του Βαρβακείου Λυκείου τη 30η Ιουνίου 1884, 1884.
  • Αι περί του Δικαίου και Πολιτείας θεωρίαι: κατά την ιστορικήν και φιλοσοφικήν αυτών πρόοδον και ανάπτυξιν, 1881.
  • Λόγος εκφωνηθείς τη 30η Ιανουαρίου 1980 επί τη εορτή των Τριών Ιεραρχών, τελουμένου του μνημοσύνου υπέρ των καθηγητών και ευεργετών του Εθνικού Πανεπιστημίου, 1890.
  • Φιλοσοφία του Δικαίου και της Πολιτείας, 1891.
  • Γενικαί αρχαί της Πολιτικής Οικονομίας, 1894.
  • Εκ Ρώμης, 1897.
  • Εκ Γερμανίας, 1898.
  • Περί της εκπολιτιστικής δυνάμεως της Επιστήμης: λόγος εκφωνηθείς εν τη Μεγάλη Αιθούση του Πανεπιστημίου τη 30η Ιανουαρίου επί τη εορτή των Τριών Ιεραρχών, 1898.
  • Ο Ελληνισμός εν τη χερσονήσω του Αίμου: εντυπώσεις ταξειδίου, 1899.
  • Δέκα λόγοι προς την ελληνικήν νεότητα, 1900.
  • Το δηνάριον της Ορθοδοξίας: περί των κινδυνευόντων προπυργίων της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας και περί των μέσων της ενισχύσεως αυτών. Διάλεξις γενομένη τη 18η Μαρτίου ε. ε. εν τη Μεγάλη Αιθούση της Νομικής Σχολής, 1901.
  • Ο κοινοβουλευτισμός εν Ελλάδι: πολιτική ψυχολογία, 1910.
  • Γουλιέλμος Γλάδστων: ο άνθρωπος, ο Άγγλος, ο Φιλέλλην, 1910.
  • Η Νέα Ελλάς και η Νέα Ιταλία, 1924.
  • Εθνική Κατήχησις, 1898.
  • Το Πανεπιστήμιον και η Εθνική Ιδέα: λόγος απαγγελθείς τη 27η Οκτωβρίου 190 εν τη αιθούση των τελετών του Εθνικού Πανεπιστημίου, υπό του Νεοκλέους Καζάζη παραλαμβάνοντος την Πρυτανείαν του ακαδημαϊκού έτους 1902-1903, 1902.
  • Η Μακεδονία και τα Ελληνικά δίκαια: δέκα διαλέξεις, 1903.
  • Grecs et Bulgares au dix-neuvième et au vingtième siècles, par Neoclès Kasasis, 1907.
  • Les Grecs sous le nouveau regime ottoman, par N. Kasasis, 1908.
  • Ελληνισμός και Νέα Τουρκία, 1912.
  • Εθνικά δράματα και προβλήματα, Εταιρεία Ελληνισμός, 1924, σχήμα 8ο, σ. 416.
  • Βύρων: η εκατονταετηρίς του θανάτου ενός ήρωος, 1924.
  • Το μακεδονικόν πρόβλημα, Κυρομάνος 1992.
  • Η Γαλλική Επανάστασις, Τροχαλία 1993.
  • Περιοδεία στον Ελληνισμό του Καυκάσου, 1906. Ανατύπωση Αρχείου Ιστορικών Λόγων Νο 11, εκδ. Ελεύθερη Σκέψις 1993.
  • Έλληνες και Βούλγαροι κατά τον 1Θ' και Κ' αιώνα, Πελασγός 2001.
  • Ελληνοαλβανική Συνενόησις, Πελασγός 2003.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12025353g. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. Γιαραλή, Δέσποινα. Ζαγκλή, Μαρία (1993). Το περιοδικό Ελληνισμός (1898-1915, 1928-1932) : Παρουσίαση, βιβλιογραφική καταγραφή. Ιωάννινα: Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, σελ. 21. 
  3. «Πρυτάνεις Πανεπιστημίου Αθηνών». Επετηρίδα Πανεπιστημιακών Ετών 2010-2012: σελ. 26. 2013. http://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/organa/Epethrida_2010-2012.pdf. Ανακτήθηκε στις 09-09-2016. 
  4. Περιοδικό «Ουτοπία», τχ. 56, 2003, σελ. 80.
  5. «Ο οριστικός κατάλογος των επιτυχόντων εν τω νομώ Αττικοβοιωτίας». Εμπρός: σελ. 4. 13 Αυγούστου 1910. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=19612&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARmASJASOASEASOASPASaARmASJASOASEASOASPASa&CropPDF=0. Ανακτήθηκε στις 09-09-2016. 
  6. Γιαραλή-Ζαγκλή, ό.π., σελ. 21-22.
  7. Περιοδικό «Μνήμων», τχ. 26, 2004, σελ. 5-6.
  8. «Τελικά αποτελέσματα του νομού Αττικοβοιωτίας». Εμπρός: σελ. 3. 1 Δεκεμβρίου 1910. http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=24983&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ARmASJASOASEASOASPASaARmASJASOASEASOASPASa&CropPDF=0. Ανακτήθηκε στις 09-09-2016. 
  9. Γιαραλή-Ζαγκλή, ό.π., σελ. 22.
  10. «Καζάζης, Νεοκλής (Πέτρα Λέσβου, 1849 - Αθήνα, 1936) - Εκδοτική Αθηνών Α.Ε.». www.greekencyclopedia.com. Ανακτήθηκε στις 2016-09-09. 
  11. περιοδικό «Ουτοπία», τχ. 56, 2003, σελ. 78.
  12. Γιαραλή-Ζαγκλή, ό.π., σελ. 21-22.
  13. Αναγνωστόπουλος-Παλαιολόγος, Θάνος (15 Ιουλίου 1988). «Γύρω από τον Γιάννη Ψυχάρη». Νέα Εστία (τχ. 1465): σελ. 964. http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=153588&code=4323. Ανακτήθηκε στις 09-09-2016. 
  14. περιοδικό «Ουτοπία», τχ. 56, 2003, σελ. 82.
  15. περιοδικό «Μνήμων», τχ. 26, 2004, σελ. 14.
  16. περιοδικό «Μνήμων», τχ. 26, 2004, σελ. 14-15.

ΠηγέςΕπεξεργασία