Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Νικήτας Βενιζέλος (1930) είναι Έλληνας πολιτικός και εφοπλιστής.

Νικήτας Βενιζέλος
N Venizelos.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Νικήτας Βενιζέλος (Ελληνικά)
ΓέννησηΙούλιος 1930
Αθήνα
ΕθνικότηταΕλληνική
Χώρα πολιτογράφησηςΕλληνική
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΠολιτικός, Εφοπλιστής, Οικονομολόγος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΈνωση Δημοκρατικού Κέντρου, Πολιτική Άνοιξη και Κόμμα Φιλελευθέρων (νεότερο)
Οικογένεια
ΓονείςΚυριάκος Βενιζέλος
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Χανίων)
μέλος της Βουλής των Ελλήνων (εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθηνών)
Εκπρόσωπος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (1978–1982)[1]

Πίνακας περιεχομένων

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Ιούλιο του 1930 και είναι γιος του Κυριάκου Βενιζέλου[2], πρωτότοκου γιου του Ελευθερίου Βενιζέλου, και της Μαρίκας Ρούσσου[2], κόρης του εκ Λέρου μεγαλοεφοπλιστή Νικήτα Ρούσσου[3]. Σπούδασε οικονομικά και διοικητικές επιστήμες στην Γαλλία και τις ΗΠΑ και ασχολήθηκε με ναυτιλιακές επιχειρήσεις, που κληρονόμησε από την μητέρα του.

Με την εγκαθίδρυση της Χούντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στο εξωτερικό, από όπου οργάνωσε αντιστασιακό κίνημα κατά της Δικτατορίας. Με προσωπικά του έξοδα και πωλώντας καράβια, περιέθαλψε το Αντιτορπιλλικό Βέλος που είχε στασιάσει και διαφύγει στο εξωτερικό, γι' αυτό και του απενεμήθη παράσημο από το ελληνικό Κράτος μετά την πτώση της Χούντας. Κατά την διάρκεια της Χούντας, επέστρεψε κρυφά στην Ελλάδα, μαζί με τον Γραμματέα του και μετέπειτα Υπουργό ΥΜΕ Κώστα Μπαντουβά, προετοιμάζοντας Επανάσταση από την Κρήτη και εφοδιάζοντας με όπλα τους Κρητικούς, που αγόρασε ο ίδιος από τον Καντάφι, αλλά οι κινήσεις τους προδόθηκαν και αναγκάστηκαν μεταμφιεσμένοι να διαφύγουν και πάλι στο εξωτερικό.

Επιστροφή και πολιτική σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Επέστρεψε το 1974 στην Ελλάδα και έθεσε υποψηφιότητα με την ΕΔΗΚ, με την οποία και εξελέγη[4]. Επανεξελέγη[4] το 1977 και ήταν ο τελευταίος Βουλευτής που παρέμεινε πιστός μέχρι την διάλυσή της. Λίγο πριν τις εκλογές του 1981, το 1980, αποχωρεί από την ΕΔΗΚ και ενεργοποιεί το Κόμμα των Φιλελευθέρων, το οποίο είχε ιδρύσει πρώτος ο παππούς του Ελευθέριος Βενιζέλος. Γεν. Γραμματέας του Κόμματος ανέλαβε ο Κώστας Μπαντουβάς. Το κόμμα παίρνει αδιάλειπτα μέρος στις εκλογικές αναμετρήσεις μέχρι και το 1990, αλλά απέτυχε να λάβει το εκλογικό μέτρο του 3% και να εκλέξει βουλευτές σε όλη τη σύγχρονη πορεία του, σημειώνοντας όμως πολλαπλάσια ποσοστά στο Νομό Χανίων σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο. Το 1993 ο Νικήτας Βενιζέλος συνεργάστηκε με την Πολιτική Άνοιξη καταφέρνοντας να εκλεγεί[4] βουλευτής για τελευταία φορά, συγκεντρώνοντας 10.267 ψήφους στην Α΄ περιφέρεια Αθηνών[2]. Από αυτήν την εκλογή του, διετέλεσε από το 1993 έως το 1996 Ε' Αντιπρόεδρος[2] της Βουλής των Ελλήνων.

Είναι παντρεμένος δύο φορές και έχει οκτώ παιδιά, δύο αγόρια, τον Κυριάκο και τον Ιωάννη και 6 κορίτσια. Η δεύτερη σύζυγός του Κέιτι Άνταμς είναι απόγονος του Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Άνταμς. Μέχρι το 2002 είχε στην ιδιοκτησία του το πατρικό σπίτι των Βενιζέλων στην Χαλέπα Χανίων, το οποίο αγοράστηκε[5] από το ελληνικό δημόσιο και λειτουργεί σαν Μουσείο.

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία

  1. www.assembly.coe.int/nw/xml/AssemblyList/MP-Details-EN.asp?MemberID=2026.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Βιογραφικό Νικήτα Βενιζέλου, από την ιστοσελίδα του liberalparty.gr
  3. Χαρλαύτη, Τζελίνα (2002). Πλωτώ, Έλληνες καραβοκύρηδες και εφοπλιστές από τα τέλη του 18ου αιώνα έως τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο.. Αθήνα: Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.), σελ. σελ. 366,367. ISBN 9602011610, ISBN 139789602011614. 
  4. 4,0 4,1 4,2 Βιογραφικό Βενιζέλου, από την ιστοσελίδα hellenicparliament.gr
  5. Οικία - Μουσείο Βενιζέλου, από την ιστοσελίδα του venizelos-foundation.gr

ΒιβλιογραφίαΕπεξεργασία

  • Ελληνική ∆ημοκρατία Υπουργείο Εσωτερικών - ∆ιευθυνση Εκλογων. 1984. Αποτελέσματα Βουλευτικών Εκλογών της 18ης Οκτωβρίου 1981, Εθνικό Τυπογραφείο Αθήνα