Άνοιγμα κυρίου μενού

Νικόλαος Λεβίδης

σκοπευτής στους Ολυμπιακούς του 1896 και 1912

Ο Νικόλαος Λεβίδης (Κέρκυρα, 25 Αυγούστου 1868 – Αθήνα, 1942) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός.

Νικόλαος Λεβίδης
Nikolaos Dimitrios Levidis - c. 1896.jpg
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση 25  Αυγούστου 1868
Κέρκυρα
Θάνατος 1942
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Ο Νικ. Λεβίδης (Έργο του Ερνέστου Κάρτερ στην Πινακοθήκη της Βουλής)

Βιογραφικά στοιχείαΕπεξεργασία

Σπούδασε νομικά και φιλολογία. Εκλέχθηκε επανειλημμένως βουλευτής Αττικής από το 1881 ως το 1920. Για τη ρητορική του δεινότητα τον αποκάλεσαν «αηδόνι της Βουλής». Διετέλεσε υπουργός των Ναυτικών (1895), υπουργός Δικαιοσύνης (Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη του 1903), και υπουργός Εσωτερικών (1908). Δυο φορές, επίσης, διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής. Δώρισε την προσωπική του βιβλιοθήκη στον Σύλλογο «Παρνασσός», ο οποίος κατήρτησε ιδιαίτερη αίθουσα για την τοποθέτηση των βιβλίων, μεταξύ άλλων, πλήρεις προϋπολογισμούς και απολογισμούς του ελληνικού κράτους μιας ολόκληρης εκατονταετίας, όλους τους τόμους της εφημερίδας της κυβερνήσεως, όλες τις συζητήσεις των νομοθετικών σωμάτων από ίδρυση του Ελληνικού κράτους, φακέλους όλων των μεγάλων ζητημάτων του Ελληνικού κράτους, καθώς και όλα τα έργα που δημοσίευσε ο Λεβίδης σε τόμους, περιοδικά και εφημερίδες. Η αίθουσα αυτή ονομάστηκε «αίθουσα Νικόλαου Λεβίδη».

Έργο τουΕπεξεργασία

Ως συγγραφέας ο Ν. Λεβίδης υπήρξε πληθωρικός. Έγραψε πολλά άρθρα και μελέτες από τις οποίες οι πιο αξιόλογες είναι: «Τα μοναστηριακά κτήματα» (1892) και «Βασιλεία συνταγματική μετά κοινοβουλευτισμού» (1934). Τη σημαντική βιβλιοθήκη του την κληροδότησε στον Φ. Σ. «Παρνασσός», του οποίου ήταν ιδρυτικό μέλος.

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Π. Δρανδάκη, Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια
  • Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό «Ηλίου» κ.ά.
  • Νέοι Δρόμοι, 1939, τεύχος 13ο, σελ. 5.