Νόνικα Γαληνέα

Ελληνίδα ηθοποιός

Η Νόνικα (Αντιγόνη) Γαληνέα (Αθήνα, 8 Ιουνίου 1938 - Αθήνα, 2 Ιουνίου 2023) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, συγγραφέας, και μεταφράστρια.

Νόνικα Γαληνέα
Η Νόνικα Γαληνέα (δεξιά) και η Ρένα Βλαχοπούλου (αριστερά) στην ταινία «Η κόμησσα της Κέρκυρας»
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση8 Ιουνίου 1938 (1938-06-08)
Αθήνα
Θάνατος2 Ιουνίου 2023 (84 ετών)
Αθήνα
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΠρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΕλληνικά
Αγγλικά
ΣπουδέςΑκαδημία Δραματικής Τέχνης «Γουέμπερ Ντάγκλας»
Ανωτέρα Δραματική Σχολή Θεάτρου Τέχνης «Κάρολος Κουν»
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταηθοποιός
συγγραφέας
μεταφράστρια
Περίοδος ακμής1959 - 2009
Οικογένεια
ΤέκναΑριέττα Μουτούση
Αλεξία Μουτούση
Μαρία-Αμαλία Μουτούση
ΣυγγενείςΝόνικα Τσαπέλα (εγγονή)
Ιωάννα Τσαπέλα (εγγονή)
Μιχάλης Δαλαρέτος (εγγονός)
Ιστότοπος
nonikagalinea.gr

Βιογραφία

Επεξεργασία

Πατέρας της ήταν ο Πέτρος Γαληνέας, δικηγόρος από την Καρδαμύλη. Μητέρα της ήταν η Θεοδοσία (Dorette) Καραϊωσηφόγλου (1912-2010).[1]

Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές της σε ιδιωτικά σχολεία του εξωτερικού σε Φλωρεντία και Ζυρίχη. Ακολούθησαν σπουδές Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο στη Webber Douglas School of Singing and Dramatic Art.[2]

Προσωπική ζωή

Επεξεργασία

Παντρεύτηκε τον Νίκο Μουτούση, νευρολόγο στην Ελλάδα, και έζησαν στο Παρίσι για 5 χρόνια όπου έκαναν τρία παιδιά: τις δίδυμες Αλεξία και Αριέττα (1957) και την Μαρία-Αμαλία (1961). Η Αριέττα και η Αμαλία Μουτούση είναι σήμερα σημαντικές ελληνίδες ηθοποιοί. [3]

Σύντροφός της για αρκετά χρόνια υπήρξε ο ηθοποιός Αλέκος Αλεξανδράκης, τον οποίο γνώρισε στο Θέατρο Μετροπόλιταν, όπου συμπρωταγωνιστούσαν. Με τον Αλεξανδράκη χώρισαν το 1990, μετά από 21 χρόνια σχέσης.[4]

Απεβίωσε στις 2 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 84 ετών, 6 ημέρες πριν τα 85α γενέθλια της.[5]

Η σταδιοδρομία της ξεκίνησε το 1963 μετά από επιτυχημένες εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης. Η πρώτη της παράσταση ήταν με τους Όρνιθες του Αριστοφάνη, στην οποία συνεργάστηκε με τον Κάρολο Κουν, την Κατίνα Παξινού, τον Δημήτρη Χορν, την Άννα Συνοδινού, τον Αλέξη Μινωτή, τον Δημήτρη Μυράτ κ.ά.

Από το 1969 συνεργάστηκε με τον Αλέκο Αλεξανδράκη, με τον οποίο δημιούργησαν δύο θεατρικές σκηνές : το Θέατρο Ιλίσια και το Στούντιο Ιλίσια. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Εθνικό θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Αμφιθέατρο ενώ παράλληλα έκανε πολλές συνεργασίες με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και παραστάσεις στη Μεγάλη και στη Μικρή Επίδαυρο καθώς και στο Κόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο. Συνεργάστηκε με αναγνωρισμένους καλλιτέχνες όπως ο Μίνως Βολανάκης, ο Γιάννης Κόκκος, ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο Ανδρέας Βουτσινάς, ο Stuart Burge, ο Διονύσης Φωτόπουλος, η Θεώνη Βαχλιώτη-Όλντριτζ, ο Νίκος Πετρόπουλος κ.ά.[6]

Κινηματογράφος-Τηλεόραση

Επεξεργασία

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε από την περίοδο 1968-1972 όταν συμμετείχε σε τέσσερις ταινίες, οι τρεις εκ των οποίων με την Φίνος Φιλμ. Στην τηλεόραση η παρουσία της ήταν ελάχιστη, συμμετέχοντας σε δυο μικρές σειρές (Παράξενος Ταξιδιώτης, Δέκατο Τρίτο Κιβώτιο).[7]

Εργογραφία

Επεξεργασία

Μετέφρασε δεκαεπτά θεατρικά έργα, πολλά εκ των οποίων έχουν δημοσιευτεί. Ανάμεσά τους τα: «O άντρας της ζωής μου» των Μπαριγέ – Γκρεντί (1978), «Καινούργια σελίδα» του Nιλ Σάιμον (1980), «H βεντάλια της Λαίδης Γουίντερμιρ» του Όσκαρ Ουάιλντ (1983), «Kάθε χρόνο, τέτοια μέρα» του Μπέρναρντ Σλέιντ (1984), «Παράξενο ιντερμέτζο» (1985) και «Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» (1987) του Γιουτζίν Ο’Νιλ, «Ευαίσθητη ισορροπία» του Έντουαρντ Άλμπι (1986), «Λεωφορείον ο Πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς (1988), «Η κυρία του Μαξίμ» του Ζορζ Φεντό (1991).[7]

Εξέδωσε την αυτοβιογραφία της σε βιβλίο με τίτλο Η ζωή μου (εκδόσεις Λιβάνη 2005) και το βιβλίο Επέστρεφε (εκδόσεις Ιανός, 2007).[8]

Βραβεύσεις

Επεξεργασία

Το 2006 βραβεύτηκε με το έπαθλο «Κυβέλη»[9] και το 2017 έλαβε το βραβείο Νίκος Κούρκουλος[7] για την προσφορά της στο ελληνικό θέατρο.

Παραστάσεις

Επεξεργασία

Φιλμογραφία

Επεξεργασία
Έτος Τίτλος Ρόλος
1968 Η λεωφόρος του μίσους Σάσα Βενέτη
1971 Η κόρη του ήλιου Βγενιώ Δημητρέλη
1972 Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι και εμείς
Η κόμισσα της Κέρκυρας Φρόσω

Τηλεόραση

Επεξεργασία
Έτος Τίτλος Κανάλι
1972 Παράξενος ταξιδιώτης ΕΡΤ
1992 13ο κιβώτιο ΑΝΤ1
1993 Ζιγκολό

Παραπομπές

Επεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Επεξεργασία