Άνοιγμα κυρίου μενού

Το Ξηροχώρι είναι χωριό του νομού Θεσσαλονίκης και υπάγεται στον δήμο Χαλκηδόνος, Βρίσκεται σε απόσταση τριάντα περίπου χιλιομέτρων από την πόλη της Θεσσαλονίκης και σε υψόμετρο 200 μέτρων περίπου.

Ξηροχώρι Θεσσαλονίκης
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Ξηροχώρι Θεσσαλονίκης
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΧαλκηδόνος
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότηταΘεσσαλονίκης
Πληθυσμός567 (2011)
Τηλ. κωδ.231

Το παλιό χωριό ήταν στην περιοχή της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου και ονομαζόταν Γκιόρδενα.

Η ονομασία του προήλθε, σύμφωνα με μία παράδοση, από ένα περιστατικό που αναφέρεται στην πριγκίπισσα του Παλαιού Γυναικόκαστρου. Όταν την αιχμαλώτισαν και την οδηγούσαν προς τη Θεσσαλονίκη, φτάνοντας στην κορυφή της περιοχής, στάθηκαν να ξεκουραστούν. Η πριγκίπισσα έστρεψε τότε το πρόσωπό της προς το Αβρά Ντασάρ (Γυναικόκαστρο) και είπε: «Γκιορντού ανά!», δηλαδή δε θα σε ξαναδώ μάνα μου. Έκτοτε, λέει, ονομάστηκε Γκιόρδενα.

Σύμφωνα με παλαιούς πληροφορητές, επειδή από το υψόμετρο του χωριού φαίνεται ο Θερμαϊκός κόλπος και η Θεσσαλονίκη, το όνομα Γκιόρδενα προέρχεται από την τουρκική λέξη «γκιορντούμ», που σημαίνει "το είδε". Λένε πως όταν οι Τούρκοι έφτασαν εκεί και έστρεψαν τα βλέμματά τους προς τα νοτιοανατολικά, είδαν την πόλη και τη θάλασσα και είπαν "Γκιορντούμ!" δηλαδή από εδώ φαίνεται, και ονόμασαν το χωριό Γκιόρδενα!

Ανατρέχοντας στην ιστορία των σημερινών κατοίκων του χωριού, παρατηρούμε πως στις αρχές του 1925, πήγαν και εγκαταστάθηκαν εκεί προσφυγικές οικογένειες προερχόμενες από το Αλεπλί της Αδριανούπολης (Δαραμήλα, Μπίνα, Δημητρόπουλου)

Στα μέσα του 1925 ήρθαν από τη Θεσσαλία οι σαρακατσάνικες οικογένειες των Μπαλλαίων και αγόρασαν μεγάλες αγροτικές εκτάσεις του Φλούλη, ως βοσκοτόπια για τα πρόβατά τους.

Λίγους μήνες αργότερα και άλλες σαρακατσάνικες οικογένειες από τη Μακεδονία (Κανταίοι, Μπικαίοι, Μπουταίοι και Φλωραίοι) εγκαταστάθηκαν σε αυτό αγοράζοντας και τα υπόλοιπα κτήματα του Φλούλη.

Τον Αύγουστο του 1926 εγκαταστάθηκαν στη Γκιόρντενα πρόσφυγες από το Μιστί της Καππαδοκίας, που αποτέλεσαν και τον βασικό κορμό του Νέου Χωριού. Λόγω της θέας του, θεωρήθηκε καλό από τους Μιστιώτες να το μετονομάσουν σε Καλλιθέα, αλλά, επειδή η ξηρασία ταλαιπωρούσε τους κατοίκους, μετά από πρόταση του Κυριακίδη Κώστα, αποφάσισαν να το ονομάσουν Ξηροχώρι.

Σχεδόν ταυτόχρονα με τους Μιστιώτες, εγκαταστάθηκαν σε αυτό και τέσσερις με πέντε οικογένειες Καυκασίων.

Με όλους αυτούς τους κατοίκους οργανώνεται πλέον η κοινωνική ζωή του χωριού και ζουν μαζί τα καλά και τα άσχημα της νεότερης ελληνικής ιστορίας.

Γεωργοί και κτηνοτρόφοι οι περισσότεροι, κάνουν τα κουμάντα τους σε οικονομία και φαγώσιμα, φροντίζοντας ταυτόχρονα για την εκπαίδευση των παιδιών τους. Φτάνουν, και πολλές φορές ξεπερνούν, τους 180 οι μαθητές και μαθήτριες του σχολείου μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, που με σπουδαίους δασκάλους, όπως τον Κουτσουβάλα και τον Παύλο Δαμιανίδη, αποκτούν τις βασικές γνώσεις.

Κι ενώ κάποτε έσφυζε από ζωή το χωριό, στα χρόνια που ακολούθησαν, με την αστυφιλία να χτυπάει και το χωριό μας, πολλοί βγήκαν στους δρόμους των πόλεων.

Στην απογραφή πληθυσμού του 2001 στο Ξηροχώρι έμεναν 827 κάτοικοι, ενώ στην απογραφή του 2011 είχαν απομείνει μόνο 602.