Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Δομίτιος Ουλπιανός (Eneo Domizio Ulpiano, 170 - 228) ήταν Ρωμαίος νομικός και νομοδιδάσκαλος, που γεννήθηκε στην Τύρο της Φοινίκης το δεύτερο μισό του 2ου μ.Χ. αι. και πέθανε στη Ρώμη το 228 μ.Χ.[1][2].

Ουλπιανός
Statue dedans le Palais de justice.JPG
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 170
Τύρος
Θάνατος 228 και 223
Ρώμη
Συνθήκες θανάτου ανθρωποκτονία
Υπηκοότητα Αρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα νομικός σύμβουλος
συγγραφέας
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Praetorian prefect

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Ο Δομίτιος Ουλπιανός υπήρξε αυτοκρατορικός υπάλληλος και νομοδιδάσκαλος στη Ρώμη επί αυτοκρατόρων Σεπτιμίου Σεβήρου, Καρακάλλα, Αλεξάνδρου Σεβήρου και αναφέρεται ως μαθητής του Παπινιανού[1]. Tο 222 μ.Χ. εξοριστήκε από τον αυτοκράτορα Ηλιογάβαλο, αλλά την ίδια χρονιά με την άνοδο στο θρόνο του Αλέξανδρου Σεβήρου, του οποίου ήταν προσωπικός φίλος, επανήλθε στη ρωμαϊκή πρωτεύουσα και συμμετείχε στο αυτοκρατορικό συμβούλιο. Ο Αλέξανδρος Σεβήρος τον ονόμασε αγορανόμο και στη συνέχεια αρχηγό του πραιτωρίου με σκοπό να περιορίσει τη δύναμή του προκαλώντας όμως έτσι το μίσος των πραιτόρων που τελικά σε μία ανακτορική εξέγερσή τους, το 228 μ.Χ., σκότωσαν τον Ουλπιανό[2].

ΈργαΕπεξεργασία

Ο Δομίτιος Ουλπιανός μαζί με τον Παύλο υπήρξε κύριος εκπρόσωπος της ρωμαϊκής νομικής επιστήμης τον 2ο μ.Χ. αι. και συνέγραψε πολυάριθμα έργα. Μνημονεύονται κυρίως δύο του σχόλια:

  • Ad edictum - 81 βιβλία και
  • Ad Sabinum - 51 βιβλία

Την μετακλασική εποχή το έργο του ώς νομοδιδάσκαλου εκτιμήθηκε πολύ, κυρίως στον λεγόμενο αναφορικό νόμο του Θεοδοσίου Β΄ και Ουαλεντιανού Γ΄ (βλ. Θεοδοσιανός Κώδικας), του έτους 426. Αναφέρεται μεταξύ των πέντε εγκυροτέρων νομομαθών, των οποίων οι γνώμες τους είχαν δεσμευτική δύναμη για τους δικαστές. Ο Ουλπιανός αντιπροσωπεύεται στους "Πανδέκτες" του Ιουστιανιανού (βλ. Νεαραί} με 2.462 χωρία, που είναι σχεδόν το 1/3 όλης της ύλης[2].

... Δικαιοσύνη είναι η σταθερή και διαρκής βούληση, να αποδίδεις στον καθένα το ίδιον, αυτό δηλαδή που του ανήκει. Τα παραγγέλματα του Δικαίου είναι να ζεις εντίμως, να μην βλάπτεις τον άλλον, να αποδίδεις στον καθένα το ίδιον ... - Πανδέκτης[3]

ΠαραπομπέςΕπεξεργασία