Υπάρχουν δύο σφετεριστές με το όνομα αυτό. Ο πρώτος Ουράνιος αναφέρεται μόνο από τον Ζώσιμο και δραστηριοποιήθηκε για μικρό διάστημα, κατά το τελευταίο μέρος της βασιλείας του Αλέξανδρου Σεβήρου (β. 222-235). Δυσαρεστημένοι στρατιώτες, που βρισκόταν στην περιοχή του Δούναβη, τον επέλεξαν και τον αναγόρευσαν "Αύγουστο". [1] Υπάρχουν λίγα στοιχεία, που επιβεβαιώνουν την ύπαρξή του.

Ουράνιος
Bronze-Uranius Antoninus-Elagabal stone-SGI 4414.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση0η χιλιετία
Θάνατος254
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος αυτοκράτορας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ένας δεύτερος, και καλύτερα πιστοποιημένος στις πηγές, ήταν ο Λεύκιος Ιούλιος Αυρήλιος Σουλπίκιος Σεβήρος Ουράνιος Αντωνίνος, λατιν.: Lucius Julius Aurelius Sulpicius Severus Uranius Antoninus, ο οποίος φαίνεται να ήταν ενεργός στη Συρία στις αρχές της δεκαετίας του 250. Νομίσματα που κόπηκαν στην Έμεσα, φέρουν το όνομα "Σουλπίκος Αντωνίνος Σεβήρος" και αναγράφουν την τοπική θεότητα Sol Invictus (Ανίκητο Ήλιο). Τα χάλκινα νομίσματα έχουν διάμ. 32 χλστ. και στη μία όψη την επιγραφή ΑΥΤΟΚ. CΟΥΛΠ. ΑΝΤΩΝΙΝΟC CE[ΒΗΡΟC]. Στην άλλη όψη έχουν τον βαίτυλο (κωνικό μετεωρίτη) Ελα-Γαβάλ με έναν ανάγλυφο αετό και πιο επάνω δύο ομπρέλες. Ο βαίτυλος βρίσκεται μέσα σε εξάστυλο ναό, που το αέτωμά του περιέχει μία ημισέλινο. Επιγρ.: EMICΩΝ ΚΟΛΟΝ. ΕΞΦ (ΦΞΕ' = 565 έτος των Σελευκιδών, δηλ. το 253/254 μ.Χ.).

Δεν είναι σαφές εάν τα νομίσματα που κόπηκαν στην Έμεσα, ανήκουν στον ίδιο άνδρα που αναφέρεται στις πηγές. Εάν η τελευταία ημερομηνία είναι σωστή, ο Ουράνιος θα μπορούσε να είχε συμμετάσχει στην υπεράσπιση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εναντίον του Σαπώρη Α΄ των Σασσανιδών βασιλιά της Περσίας (β. 240-272).

Αυτό που συνέβη μετά τη διεκδίκησή του για τον θρόνο, δεν είναι γνωστό.

Βιβλιογραφικές αναφορέςΕπεξεργασία

Εξωτερικοί σύνδεσμοιΕπεξεργασία

  Media related to Uranius at Wikimedia Commons</img>