Άνοιγμα κυρίου μενού

Ο Πέτρος, λατιν. PEtrus (π. 545 - 27 Νοεμβρίου 602) ήταν αδελφός του Μαυρικίου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.

Πέτρος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση6ος αιώνας
Αραβισσός
Θάνατος602
Κωνσταντινούπολη
Χώρα πολιτογράφησηςΒυζαντινή Αυτοκρατορία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός
Οικογένεια
ΓονείςΠαύλος
ΑδέλφιαΜαυρίκιος
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΚουροπαλάτης

ΒιογραφίαΕπεξεργασία

Γεννήθηκε στην Αραβισσό της Καππαδοκίας και ήταν γιος του Παύλου επικεφαλής της Συγκλήτου στην Κωνσταντινούπολη. Αδέλφια του ήταν ο Μαυρίκιος, η Γορδία (σύζυγος του Φιλιππικού) και η Θεοκτίστη.[1]

Στρατιωτική σταδιοδρομίαΕπεξεργασία

Ανήλθε στο βαθμό του κουροπαλάτη και έγινε σημαντικός στρατηγός του Ρωμαϊκού στρατού. Μαζί με τον Πρίσκο και τον Κομεντίολο ήταν ένας από τους αρχηγούς των Βαλκανικών εκστρατειών του Μαυρικίου.

Αν και ήταν λιγότερο ικανός του Πρίσκου, τον διαδέχθηκε ως αρχηγός των Ρωμαϊκών δυνάμεων στη Μοισία το 594, καθώς ήταν πιο πιστός στον Αυτοκράτορα, τον αδελφό του. Η αιτία για την αντικατάσταση αυτή ήταν η άρνηση του Πρίσκου να υπακούσει τις εντολές του Αυτοκράτορα για να περάσει τον χειμώνα στις βόρειες όχθες του Δούναβη το 593 και να συνεχίσει να πολεμά με τους Σλάβους.

Ο Πέτρος νίκησε τους Σλάβους το 594 κοντά στη Μαρκιανούπολη και διατήρησε τον Δούναβη μεταξύ των Νοβών και του Δέλτα του ποταμού. Αργότερα πέρασε τον Δούναβη και πολέμησε καθ' οδόν προς τον ποταμό Ελιβακία, νικώντας πολυάριθμες Σλαβικές φυλές κατά τη διαδρομή. Το 601 πέρασε τον Δούναβη στη χώρα των Αβάρων και τους νίκησε σε αρκετές μάχες. Το 602 ο αδελφός του διέταξε τα στρατεύματά του να περάσουν τον χειμώνα βόρεια του Δούναβη. Ο Πέτρος δεν προσπάθησε να μην υπακούσει όπως ο Πρίσκος το 593. Το αποτέλεσμα ήταν ανταρσία· αν και προσπάθησε να τους καταπραΰνει, οι στρατιώτες του βάδισαν στην Κωνσταντινούπολη και εκθρόνισαν τον Μαυρίκιο. Ο Πέτρος ακολούθως σκοτώθηκε.

Ο ιστορικός Θεοφύλακτος Σιμοκάττης, στηριζόμενος στον μόνο επιζήσαντα μάρτυρα Πρίσκο, τον περιγράφει ως ανίκανο· ωστόσο η εμπειρία του Πέτρου τον έκανε τόσο ειδήμονα, ώστε να είναι υποψήφιος συγγραφέας του Στρατηγικού, που αποδίδεται στον Μαυρίκιο.

ΑναφορέςΕπεξεργασία

  1. Whitby (1988), pp. 5

ΠηγέςΕπεξεργασία

  • Michael Whitby: The Emperor Maurice and his Historian – Theophylact Simocatta on Persian and Balkan Warfare. Oxford 1988.


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Peter (curopalates) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).